— Λοιπόν; Μπήκε ο μισθός στην κάρτα; Για λέγε, πόσα σου κατέθεσαν; — πέταξε η μητέρα του άντρα μου μόλις πέρασε το κατώφλι, χωρίς καν να μπει στον κόπο να πει μια καλημέρα. Η Θεοδώρα Μαυρογιάννη...

Πλήρες Κείμενο:

— Λοιπόν; Μπήκε ο μισθός στην κάρτα; Για λέγε, πόσα σου κατέθεσαν; — πέταξε η μητέρα του άντρα μου μόλις πέρασε το κατώφλι, χωρίς καν να μπει στον κόπο να πει μια καλημέρα. Η Θεοδώρα Μαυρογιάννη μπήκε στο σπίτι μας με ύφος ανθρώπου που είχε έρθει για επίσημο έλεγχο, λες κι εκείνη ήταν η αρμόδια επιθεωρήτρια κι εγώ κάποια ύποπτη φοροφυγάς.

Ήταν η πρώτη μέρα του μήνα, πράγμα που σήμαινε πως η μισθοδοσία είχε μόλις πιστώσει τον λογαριασμό μου.

Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, η πεθερά μου είχε αποφασίσει ότι της ανήκε ο ρόλος της γενικής διαχειρίστριας των οικονομικών μου.

Στεκόμουν ακόμη στον διάδρομο, κρατώντας τις σακούλες με τα ψώνια, και την κοιτούσα αποσβολωμένη.

Πραγματικά αξιοθαύμαστο χάρισμα έχουν μερικοί άνθρωποι: τα χρήματα των άλλων τα θεωρούν κοινό οικογενειακό ταμείο, ενώ τις δικές τους οικονομίες τις κρύβουν σαν κρατικό μυστικό. — Καλημέρα σας, κυρία Θεοδώρα, — αποκρίθηκα ήρεμα, κλείνοντας πίσω της την εξώπορτα. — Περάστε στο σαλόνι, αλλά το πορτοφόλι μου δεν σκοπεύω να σας το παρουσιάσω προς επιθεώρηση.

Εκείνη μάζεψε τα χείλη δυσαρεστημένη, έβγαλε τα παπούτσια της και, με βήμα ανθρώπου που γνώριζε καλά τον χώρο, κατευθύνθηκε προς την κουζίνα. — Κόψε αμέσως τις θεατρικές παραστάσεις, ήρθα για σοβαρή υπόθεση! — ακούστηκε μια βραχνή φωνή από τον διάδρομο. Ο Κίκης, ο μεγαλόσωμος πράσινος παπαγάλος μας, είχε ένα σχεδόν τρομακτικό ταλέντο: απομνημόνευε τις πιο ακατάλληλες φράσεις και τις ξεστόμιζε την καταλληλότερη στιγμή.

Την πεθερά μου δεν τη συμπαθούσε καθόλου από το προηγούμενο καλοκαίρι, τότε που εκείνη είχε επιχειρήσει να τον ταΐσει αλατισμένα φιστίκια, παρά τις σαφείς προειδοποιήσεις μας.

Το πουλί, ως απάντηση, της είχε δαγκώσει με ιδιαίτερη επιτυχία το δάχτυλο.

Από τότε είχε αναλάβει άτυπα τον ρόλο του βασικού σχολιαστή κάθε επίσκεψής της. Η Θεοδώρα Μαυρογιάννη κάθισε στο τραπέζι, ένωσε τα χέρια πάνω στα γόνατά της και με κοίταξε σαν να περίμενε άμεση υπακοή. — Μη χαμογελάς έτσι, Δανάη Νικολάου.

Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά, — είπε με εκείνο το διδακτικό ύφος που χρησιμοποιούσε όταν πίστευε πως όλοι όφειλαν να συμφωνήσουν μαζί της. — Η Ζωή Παπαδημητρίου χρειάζεται επειγόντως χρήματα. Η Ζωή Παπαδημητρίου ... (συνέχεια στο LINK στα σχόλια 👇)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους