Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα ο Μορένο βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης, καθώς μας λέει ότι Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να προετοιμαστούμε για το ενδεχόμενο ενός πολέμου με την Τουρκία.

Δεν διαφωνώ.

Αντιθέτως, θεωρώ ότι η στρατηγική ετοιμότητα και η αποτρεπτική ισχύς είναι απαραίτητες.

Μια χώρα που δεν προετοιμάζεται για το χειρότερο σενάριο αφήνει την ασφάλειά της στην τύχη.

Ωστόσο, υπάρχει ένα βαθύτερο πρόβλημα στην ισραηλινή στρατηγική κουλτούρα: η υπερβολική προσήλωση στη στρατιωτική αντιμετώπιση των απειλών, η οποία συχνά αφήνει σε δεύτερο πλάνο άλλες μορφές στρατηγικής σκέψης.

Η στρατηγική δεν είναι μόνο η τέχνη του πολέμου.

Είναι η τέχνη της παραπλάνησης, του αιφνιδιασμού, της αξιοποίησης των αδυναμιών του αντιπάλου και, κυρίως, της επίτευξης των στόχων σου με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Ας πάρουμε την 7η Οκτωβρίου 2023. Το Ισραήλ είχε μπροστά του μια ιστορικά κρίσιμη προτεραιότητα: να πάρει πίσω τους ομήρους.

Θα μπορούσε να είχε εξετάσει μια διαφορετική στρατηγική, βασισμένη στην απόκρυψη των πραγματικών προθέσεών του και στην παραπλάνηση της Χαμάς.

Να δημιουργήσει την εντύπωση μιας διαφορετικής κατεύθυνσης, να αξιοποιήσει τις προσδοκίες της άλλης πλευράς και να επιδιώξει την επιστροφή των ομήρων πριν προχωρήσει στην επόμενη φάση της στρατηγικής του.

Δεν μιλάμε για εμπιστοσύνη στη Χαμάς ούτε για πολιτική υποχώρηση.

Μιλάμε για την ικανότητα ενός κράτους να μην αποκαλύπτει στον αντίπαλό του τις πραγματικές του προθέσεις και να μην εγκλωβίζεται σε μια προβλέψιμη στρατιωτική αντίδραση.

Δεν γνωρίζω αν αυτό θα πετύχαινε αλλά είχε μεγάλες πιθανότητες! Αυτό είναι στρατηγική σκέψη: να μην παίζεις υποχρεωτικά το παιχνίδι που σου επιβάλλει ο αντίπαλος.

Το ίδιο ερώτημα τίθεται και σήμερα με το Ιράν.

Η στρατιωτική ισχύς μπορεί να προκαλέσει τεράστιες καταστροφές, αλλά αυτή τη στιγμή δεν εξασφαλίζει αυτομάτως πολιτική νίκη ή μακροπρόθεσμη γεωπολιτική σταθερότητα.

Η καταστροφή ενός στόχου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχεις λύσει το πρόβλημα που δημιούργησε την απειλή. Το Ιράν πλέον είναι αρκετά υποψιασμένο για να πέσει με πόλεμο.

Αυτός είναι ο λόγος που ο Τραμπ ακολουθεί την «διπλωματία της παραπλάνησης» και του άλλου πολέμου. Το Ισραήλ είναι ένας τολμηρός λαός, με εξαιρετική ανθεκτικότητα και ισχυρό ένστικτο επιβίωσης.

Όμως η στρατηγική υπεροχή δεν μετριέται μόνο με τον αριθμό των όπλων ή με την ικανότητα διεξαγωγής πολεμικών επιχειρήσεων.

Μετριέται από την ικανότητα να κατανοείς τον αντίπαλο, να προβλέπεις τις κινήσεις του, να διαμορφώνεις τις εξελίξεις και να πετυχαίνεις τους πολιτικούς σου στόχους.

Για την Ελλάδα και την Κύπρο το μάθημα είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Πρέπει να προετοιμαστούμε για κάθε ενδεχόμενο απέναντι στην Τουρκία.

Αλλά δεν πρέπει να περιορίσουμε τη στρατηγική μας σκέψη στους εξοπλισμούς και στα στρατιωτικά σενάρια.

Χρειαζόμαστε οικονομική και ενεργειακή στρατηγική, αξιοποίηση της γεωγραφικής μας θέσης, διεθνείς συμμαχίες, διπλωματική ευελιξία και ικανότητα να επηρεάζουμε τις επιλογές του αντιπάλου.

Η προετοιμασία για τον πόλεμο είναι αναγκαιότητα.

Η ικανότητα να διαμορφώνεις τις συνθήκες ώστε να γίνεται με τους όρους σου είναι η πραγματική στρατηγική υπεροχή. Πιο σημαντικό όμως είναι να αντιλαμβάνεται κανείς τις διαφορες ερμηνείες του τι εστι ο πόλεμος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους