Το κορίτσι μου είναι ό,τι καλύτερο συνέβη στη ζωή μου μαζί με τα παιδιά μου. Είμαστε ήδη δέκα χρόνια μαζί και θα ευχόμουν σε καθέναν να έχει τη δική του «Μαρία» πλάι του. Η σχέση όμως δεν είναι κάτι...
Το κορίτσι μου είναι ό,τι καλύτερο συνέβη στη ζωή μου μαζί με τα παιδιά μου.
Είμαστε ήδη δέκα χρόνια μαζί και θα ευχόμουν σε καθέναν να έχει τη δική του «Μαρία» πλάι του.
Η σχέση όμως δεν είναι κάτι που προκύπτει, αλλά κάτι που δημιουργείς.
Και το Νο1 συστατικό είναι η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ όμως σημαίνει πρώτα από όλα ΑΚΟΥΩ και μετά ΜΙΛΑΩ, εάν είναι απαραίτητο.
Κάποιες φορές ο άλλος έχει ανάγκη μόνο να τον ακούσεις.
Όμως αυτό είναι άλλη ιστορία.
Συχνά την παίρνω τηλέφωνο στο πόδι: «Αγάπη μου εάν περάσω από εκεί σε 15λ μπορείς να μου φτιάξεις μία σαλάτα?». Η απάντηση δεν είναι πάντα ναι, γιατί έχει και τις δικές της δουλειές και υποχρεώσεις κι αυτό είναι μέρος της σχέσης.
Προχθές η απάντηση ήταν «Σε περιμένω». Έφτασα και η σαλάτα ήταν ήδη σχεδόν έτοιμη.
Βραστά αβγουλάκια ακριβώς στο τσικ πριν το «σφιχτά», ντομάτα ξεφλουδισμένη, παξιμαδάκια κι ελίτσες.
Ήταν αυτό ακριβώς που ονειρευόμουν. Αλήθεια πόση αγάπη μπορεί να χωράει μία σαλάτα? Όλη την αγάπη του κόσμου.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους