Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κοιτάω την ζωή μου κατάματα, βρίσκομαι μετέωρη στις ψευδαισθήσεις μου. Όνειρα που σαν γυαλί σπασμένα, στα πόδια μου γίνονται θρύψαλα.

Με τρεμάμενα χέρια σκύβω να σώσω τα απομεινάρια, μα κάθε κομμάτι με τραυματίζει . Γονατίζω από τους λυγμούς, πώς κατάφερα να είμαι μόνη μου σε έναν κόσμο άδειο? Σαν πάζλ καταφέρνω να ενώσω λίγα όνειρα μήπως και βρω κουράγιο να συνεχίσω να τα πιστεύω.

Φοβάμαι… μία λάθος κίνηση και θα χαθούν όλα μια για πάντα.

Είμαι δυνατή όμως, αφού μπορώ και κρατάω στη χούφτα μου αποτυχημένα όνειρα, είμαι δυνατή.

Γύμνια… καμία φωνή δεν είναι εδώ να καλύψει σαν πέπλο την μοναξιά μου.

Τοίχοι… σαν δικαστές, κρύοι, καταδικάζουν το παραμύθι του έρωτα.

Μα όχι, σταματάω να τους μιλάω! Ξυπόλητη, με τα όνειρά μου να δίνουν ρυθμό στην καρδία πλησιάζω το παράθυρο. Είμαι δυνατή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους