ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 1 Νοεμβρίου 2026 Εκδήλωση/συζήτηση για τις γυναικοκτονίες και την κακοποίηση των γυναικών Σωματείο Γυναικείων Δικαιωμάτων «ΤΟ ΜΩΒ» Φεμινιστικό Δίκτυο Διαλόγου και Δράσης «FEMINA» Στις 30...

Πλήρες Κείμενο:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 1 Νοεμβρίου 2026 Εκδήλωση/συζήτηση για τις γυναικοκτονίες και την κακοποίηση των γυναικών Σωματείο Γυναικείων Δικαιωμάτων «ΤΟ ΜΩΒ» Φεμινιστικό Δίκτυο Διαλόγου και Δράσης «FEMINA» Στις 30 Οκτωβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση από το ΜΩΒ και την FEMINA στην Αίθουσα της ΟΤΟΕ, στην Αθήνα.

Με θέμα τις γυναικοκτονίες και την κακοποίηση των γυναικών.

Πήραν μέρος περίπου 100 γυναίκες, διά ζώσης και διαδικτυακά.

Παρουσιάστηκαν δύο ακαδημαϊκές εργασίες η διδακτορική διατριβή της κ.Αθανασίας Κοντοχρήστου που έχει υποστηριχθεί στο πανεπιστήμιο του Αιγαίου και η διδακτορική διατριβή σε τελικό στάδιο της Μαρίνας Κωτσάκη που εκπονείται στο Πάντειο πανεπιστήμιο.

Η εκδήλωση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί αποτελεί επίτευγμα της αλληλοεπίδρασης του φεμινισμού και των σπουδών φύλου με την ακαδημαϊκή μεθοδολογία και την επιστημονική γνώση.

Η επιστημονική μέθοδος μας οπλίζει στη ανάλυση και στη κατανόηση των έμφυλων εγκλημάτων, βοηθώντας την ανάπτυξη των πολιτικών για την υπέρβαση τους.

Η κ.Αθανασία Κοντοχρήστου μελέτησε τα χαρακτηριστικά των γυναικοκτονιών στην Ιταλία και στην Ελλάδα και παρουσιάζει το κοινό πλαίσιο αλλά και τις σοβαρές διαφορές που διέπει το μισογυνικό έγκλημα στις 2 χώρες.

Οι βασικές διαφοροποιήσεις αφορούν τη θεσμική και κοινωνική ανταπόκριση, αλλά όχι τα αίτια ή την έκταση της βίας.

Μεταξύ άλλων η Ιταλία διαθέτει νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας, ανεπτυγμένο θεσμικό πλαίσιο στήριξης συγγενών των θυμάτων, εκτεταμένο δίκτυο δομών στήριξης από γυναικείες οργανώσεις, ισχυρό και ιστορικά εδραιωμένο φεμινιστικό και τρανσφεμινιστικό κίνημα, κινηματικές, θεσμικές και πανεπιστημιακές έρευνες. Στην Ελλάδα η συστηματική συζήτηση για τις γυναικοκτονίες ξεκινά μετά το 2018 και ο όρος αν και έχει γίνει αποδεκτός στη δημόσια και κοινωνική συζήτηση συναντά αντίσταση στη νομική του αυτονομία.

Στη κοινωνική και εν μέρει θεσμική αναγνώριση του όρου έχει συμβάλει το φεμινιστικό κίνημα ενώ η χώρα διαθέτει περιορισμένες δομές στήριξης και μεγαλύτερη εξάρτηση από άτυπα δίκτυα, με έντονο βίωμα εγκατάλειψης όσων αναλαμβάνουν τα παιδιά.

Η κ. Μαρίνα Κωτσάκη βασισμένη στα γράμματα που στέλνουν οι κακοποιημένες γυναίκες στη γραμμή SOS 15900 αναλύει τα στάδια της βίας και της κακοποίησης που βιώνουν οι γυναίκες οι οποίες θα προσφύγουν στη δομή ζητώντας βοήθεια.

Πότε οι γυναίκες θα ζητήσουν βοήθεια? Όταν ο κίνδυνος ξεπερνά το όριο (απόπειρα στραγγαλισμού, βία με το παιδί στην αγκαλιά, ένα όπλο, ένας τραυματισμός), όταν η βία γίνεται απρόβλεπτη (η εγκυμοσύνη και η λοχεία, ένα παιδί που προειδοποιεί, η απώλεια του εαυτού) και δεν υπάρχει πια περιθώριο αλλά με την προϋπόθεση ότι η ίδια πιστεύει ότι θα προστατευτεί (εμπιστοσύνη σε ένα θεσμό, ή σε ένα άνθρωπο). Η συντονίστρια της συζήτησης Γεωργία Πετράκη ομότιμη καθηγήτρια Παντείου πανεπιστημίου στην εισαγωγή της αναφέρθηκε στις πλέον έγκυρες πηγές δεδομένων που διαθέτουμε για τη βία κατά των γυναικών και τις γυναικοκτονίες για να υπογραμμίσει τους περιορισμούς τους αλλά και τη πραγματικότητα που αναδεικνύουν Σύμφωνα με την Έκθεση της παγκόσμιας βάσης δεδομένων για τη βία κατά των γυναικών που δημοσιεύει η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, (ΠΟΥ) το 2023 σχεδόν 1 στις 3 γυναίκες έχουν βιώσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους σωματική και σεξουαλική βία από στενούς συντρόφους και ή σεξουαλική βία από μη συντρόφους Σχετικά με τις γυναικοκτονίες αν και αποτελούν παγκόσμιο πρόβλημα δεν μπορούμε να απαντήσουμε στο ερώτημα της αύξησης τους ή μη (στην Ελλάδα, στην Ευρώπη η στο κόσμο) διότι υπάρχει ένα βασικό ερευνητικό κενό: χρειαζόμαστε ένα διαχρονικό, συγκρίσιμο σύνολο δεδομένων ανά χώρα, με δείκτες ανά 100.000 γυναίκες, σαφή διάκριση της σχέσης θύματος–δράστη και κοινά κριτήρια για την αναγνώριση της γυναικοκτονίας.

Η σημαντικότερη πρόσφατη διεθνής πηγή είναι η έκθεση του 2025 των Ηνωμένων Εθνών, (Femicides in 2024). Όμως, εξετάζει τις γυναίκες και τα κορίτσια που δολοφονήθηκαν από συντρόφους ή άλλα μέλη της οικογένειάς τους. και όχι τους φόνους γυναικών που διαπράττονται λόγω φύλου από μη οικείους.

Με βάση τις διαθέσιμες πηγές δεδομένων και δοθέντων των περιορισμών η Ευρώπη είναι η ήπειρος στην οποία η αναλογία γυναικοκτονιών ανά 100.000 γυναίκες είναι η μικρότερη στο κόσμο (0,5) ενώ η αντίστοιχη μεγαλύτερη αναλογία είναι αυτή της Αφρικής (3 γυναικοκτονίες ανά 100χιλ. γυναίκες το 2024). Ακολούθησε πλούσια συζήτηση και προβληματισμός σχετικά με τα αίτια των γυναικοκτονιών και τη βία κατά των γυναικών και κατατέθηκαν προτάσεις για την αντιμετώπισή της και την εξάλειψή της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους