[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΚ. ΜΠΟΖΙΚΗ: ΙΤΑΛΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ -μέρος πέμπτο ΤΟ ΚΑΝΟΝΙ . Υπάρχει μια τοποθεσία στο χωριό Βασιλικός, πάνω σε κάποιο ύψωμα, προς τη μεριά του Σκοπού, πάνω απο την παραλία του Γέρακα, που οι...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΚ. ΜΠΟΖΙΚΗ: ΙΤΑΛΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ -μέρος πέμπτο ΤΟ ΚΑΝΟΝΙ . Υπάρχει μια τοποθεσία στο χωριό Βασιλικός, πάνω σε κάποιο ύψωμα, προς τη μεριά του Σκοπού, πάνω απο την παραλία του Γέρακα, που οι Βασιλικιώτες την ονόμασαν "Κανόνι". Το όνομα αυτό το δώσανε σ' αυτήν την τοποθεσία γιατί εκεί οι Γερμανοί την εποχή της κατοχής είχανε στήσει ένα κανόνι, ένα πυροβόλο μεγάλου βεληνεκούς.

Νομίζω πως και σήμερα ακόμη, είναι ορατή η βάση του.

Για το στήσιμο αυτού του κανονιού, από το σκάψιμο των θεμελίων, με τα μπετά της βάσης του, μέχρι και το ρίξιμο της πρώτης δοκιμαστικής βολής του, ήμουν παρών, με το συνεργείο των Γερμανών.

Στο χωριό της περιοχής του Βασιλικού έφιαχνε οχυρωματικά έργα μια μονάδα του Μηχανικού του Γερμανικού στρατού, με την συμμετοχή αφοπλισμένων Ιταλών στρατιωτών που είχαν παραμείνει στο πλάϊ των Γερμανών και Ελλήνων εργατών. Οι Ελληνες εργάτες ήταν δύο κατηγοριών.

Η μεγάλη κατηγορία ανήκε σε χωρικούς που τους επιστρατεύανε οι Γερμανοί απο τα χωριά τους βάσει καταλόγου της Κοινότητας.

Η άλλη κατηγορία, στην οποία ανήκα και εγώ, ήταν οι εθελοντές.

Πηγαίναμε με τη θέλησή μας σ' αυτό το συνεργείο για τους εξής σπουδαίους λόγους: Πρώτον πληρωνόμαστε κάθε μήνα με το ημερομίσθιο το κατοχικό.

Μικρό και ασήμαντο, αλλά κάτι ήταν και αυτό.

Δεύτερον, ετρώγαμε.

Στο συνεργείο αυτό, μας δίνανε κάθε μεσημέρι μια μερίδα μπλιγούρι και 125 γραμμάρια ψωμί απο σίκαλη.

Μ' αυτές τις παροχές κρατιόμασταν ζωντανοί.

Και τρίτον, μας είχαν εφοδιάσει με εργατικές Γερμανικές ταυτότητες που σε κάποιες στιγμές υπήρξαν σωτήριες.

Οταν πρωτοπήγα στο Βασιλικό με ένα Γερμανικό καμιόνι, σταματήσαμε κοντά στην διασταύρωση που πηγαίνει προς το Πόρτο Ρώμα.

Εκέι που σήμερα είναι το άγαλμα του Διον. Ρώμα. Οι Γερμανοί είχαν επιτάξει κάποια κτίρια ιδιοκτησίας Τσιλιμίγκρα και στο ένα εγκατέστησαν το μαγειρίο της μονάδας, ενώ στο άλλο εργαλεία, σκαπτικά.

Πήραμε λοιπόν, επ' ώμου τα εργαλεία, και με τη συνοδεία των Γερμανών φθάσαμε στον τόπο και αρχίσαμε το σκάψιμο.

Βδομάδες σκάβαμε για να ανοίξουμε εκείνο τον πελώριο λάκκο.

Οταν τελειώσαμε το λάκκο, αρχίσαμε το σιδέρωμα και ακολούθησαν τα μπετά.

Κάποτε τελείωσε η κατασκευή, στερεώθηκε το κανόνι και έφτασε η ώρα της δοκιμής.

Ηταν απόγευμα και όλοι οι εργάτες είχαν απομακρυνθεί απο τον γύρω χώρο του κανονιού, και είχαν μπεί μέσα στα ορύγματα που είχαν ανοιχτεί τριγύρω.

Ο στόχος ήταν η απέναντι απο το κανόνι κάθετη πλαγιά του Γέρακα.

Τρείς βολές έρριξαν όλες κι όλες, και οι τρείς πέσανε στο ίδιο μέρος με απόσταση λίγων μέτρων η μία απο την άλλη.

Εκτοτε δεν ξανάριξε, γιατί απλούστατα δεν χρειάστηκε.

Εκείνη τη χρονιά ήμουν 17 χρονών και μετά απο μερικούς μήνες οι Γερμανοί τα ανατίναξαν όλα και έφυγαν.

Σε αυτά τα 70 χρόνια που πέρασαν, αν σας πω οτι πήγα μόνο μια φορά απο τότε δεν θα με πιστέψετε. Τι να κάνω άλλωστε; Οι αναμνήσεις απο τέτοια γεγονότα δεν είναι ευχάριστες. ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΜΠΟΖΙΚΗΣ .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences