Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για τον Αλμπέρτο Μπρινιόλι τυχαίνει να διαθέτω και προσωπική γνώμη αλλά και γνώση, την οποία έχω εκφράσει δημοσίως –και δεν θα έλεγε κανείς ότι είναι παγκοίνως αποδεκτή από τους συμπαναθηναϊκούς.

Αλλά δεν είναι το θέμα μας αυτό τώρα.

Δεν θα χαλάσουμε δηλαδή τις καρδιές μας για έναν πρώην τερματοφύλακά μας, χώρια ότι το ιδιόμορφο και πολύπλοκο αυτό ζήτημα το έχουμε υπεραναλύσει πολλάκις και από τις δύο πλευρές.

Καθαρά αγωνιστικά, έχουμε τερματοφύλακα (Πένια) και αυτός μας ενδιαφέρει μόνο.

Τελεία, παύλα, παράγραφος.

Ωστόσο, δεν γίνεται να παραμένουμε αμέτοχοι όταν γράφονται ή λέγονται εμετικά πράγματα κατά αθλητών, ανεξαρτήτως αν φορούν προσφιλή ή αντιπαθή σε εμάς χρώματα, ακόμα και αν μερίδα συνοπαδών μας τους θεωρεί ως προδότες, ξεπουλημένους ή οτιδήποτε παρεμφερές.

Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για χαρακτηρισμούς που θίγουν πολύ ευαίσθητα θέματα, όπως η υγεία ή ακόμα και παιδιά. Σημ.: Μην μπείτε πάλι σωρηδόν και μου αναφέρετε το αντίστοιχο παράδειγμα με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και τον Βασίλη Σπανούλη.

Αφενός επειδή το καταδικάσαμε ομόφωνα τη στιγμή που διημείφθη και αφετέρου επειδή, παρότι πρόκειται για στίγμα που εμείς οι Παναθηναϊκοί δεν θέλουμε να κουβαλάμε στις πλάτες μας και καθόλου περήφανοι δεν αισθανόμαστε για αυτό, παίρνοντας μάλιστα συχνά απόσταση από τα καραγκιοζιλίκια (επιεικής έκφραση) ή τα... κολλητιλίκια του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ, ο ίδιος αργότερα ζήτησε δημοσίως συγγνώμη, μετριάζοντας κάπως τη δικαιολογημένη οργή όλων μας.

Είναι αδιανόητη η ευκολία με την οποία επιδιδόμαστε σε αισχρούς χαρακτηρισμούς, ακόμα και για τα πιο ανούσια θέματα.

Έχει πλέον μετατραπεί σε μάστιγα όλο αυτό, και οι μεγάλες διαδικτυακές πλατφόρμες απλώς σταυρώνουν τα χέρια τους, παραμένοντας αμέτοχες, ουδέτερες, μην πω και αναίσθητες.

Οι επιπτώσεις, μηδαμινές.

Όποιος θέλει ανοίγει έναν ανώνυμο λογαριασμό, εξαπολύει μίσος και απανθρωπιά και δεν ελέγχεται από καμία νομοθεσία.

Ως εδώ και μη παρέκει όμως... Θύμα αυτής της μάστιγας έχει πέσει και ο γράφων.

Τη γριά τη μάνα μου, φερ' ειπείν, την έχει γαμήσει ο μισός Πειραιάς στο Messenger.

Στην αρχή με ενοχλούσε, πλέον έχω περάσει στο στάδιο της ανοσίας.

Τους απαντάω «μακάρι, ευχής έργον για μια γυναίκα 82 ετών να είναι σεξουαλικά ενεργή» και πάμε παρακάτω.

Καμία όμως διαδικτυακή προστασία.

Η μήνυση είναι κοστοβόρα και χρονοβόρα διαδικασία, η βία ΔΕΝ είναι λύση (ποτέ δεν ήταν) και κάπως έτσι συνεχίζεται όλο αυτό το γαϊτανάκι, με άλλες μάνες να παίρνουν σειρά για τα βιτσιόζικα γούστα του κάθε μαλάκα εκεί έξω.

Τώρα, για να είμαι ειλικρινής, αν είχα παιδιά, δεν ξέρω αν θα παρέμενα εξίσου ψύχραιμος.

Μάλλον όχι... Σαφέστατα, λοιπόν, με τον Μπρινιόλι και κάθε Μπρινιόλι, οριζοντίως, καθέτως και διαγωνίως.

Και απέναντι σε κάθε τοξικό μουνόπανο που εύχεται θανάτους, αρρώστιες και τραυματισμούς σε οποιονδήποτε συνάνθρωπο.

Μακάρι ο Ιταλός πορτιέρε να μην κάνει πίσω, να βρεθεί ο δράστης και να δημοσιοποιηθεί κάποια στιγμή το ονοματεπώνυμο, το πρόσωπο και η ιδιότητά του· αυτή θα είναι η πιο σκληρή τιμωρία του, μαζί με μια ολιγοήμερη φυλακισούλα και ένα βαρύ προστιματάκι, έτσι για να δούμε πόσο μεγάλη είναι η μαγκιά του.

Και χαίρομαι ιδιαίτερα που σε αυτόν εδώ τον τοίχο έχουν εκλείψει παρόμοια περιστατικά.

Η εκκαθάριση βαίνει καλώς, με άλλα λόγια.

Ευπρόσδεκτη η καζούρα πάσης φύσεως από οπαδούς άλλων συλλόγων, ανεκτή ακόμα και η ειρωνεία, άντε, καμιά φορά ας ξεφεύγουμε και λίγο παραπάνω (σε αθλητικό πλαίσιο πάντα), αλλά για την ψυχική ασχήμια, τους σκατανθρώπους και τα καθάρματα η εκπτωτική περίοδος έχει προ πολλού λήξει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους