Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άγιος Παϊσίος: Υπάρχει και η καλή αδιαφορία, που χρειάζεται σε έναν υπερευαίσθητο, τον οποίο ταλαιπωρεί το ταγκαλάκι με διάφορους λογισμούς.

Τότε καλό είναι να γίνει λίγο αναίσθητος, με την καλή έννοια και να μην λεπτολογεί μερικά πράγματα. «Σε έναν αδιάφορο άνθρωπο, ο πειρασμός δεν κάνει τόσο κακό, όσο κάνει σε έναν ευαίσθητο.

Ο ευαίσθητος άνθρωπος, αν στενοχωρηθεί, νιώθει μετά ακηδία.

Πρέπει να βρει τι τον στενοχώρησε και να το αντιμετωπίσει πνευματικά». Ο Άγιος Παΐσιος αναφερόταν συχνά στην ανάγκη των πολύ ευαίσθητων ανθρώπων να γίνουν «λίγο αναίσθητοι» με την καλή έννοια, προκειμένου να προστατεύσουν την ψυχική τους υγεία από την υπερανάλυση και το υπερβολικό άγχος.

Όπως εξηγούσε ο ίδιος, ο πειρασμός εκμεταλλεύεται τη λεπτή και φιλότιμη ψυχή, σπρώχνοντάς την σε έναν φαύλο κύκλο σκέψεων (υπερανάλυση), που τελικά οδηγεί στη μελαγχολία και στην πνευματική παράλυση (ακηδία). Η διδασκαλία του για το θέμα αυτό συνοψίζεται στα εξής βασικά σημεία: 1. Η «καλή αναισθησία» Όταν ο Άγιος Παΐσιος συμβούλευε κάποιον να είναι «λίγο αναίσθητος», δεν εννοούσε να γίνει σκληρόκαρδος ή αδιάφορος για τον πόνο των άλλων.

Εννοούσε: • Να μην παίρνει κανείς τα πάντα τοις μετρητοίς και να μην αναλύει υπερβολικά την κάθε κουβέντα, το κάθε βλέμμα ή τη συμπεριφορά των γύρω του. • Να «κλείνει τα αυτιά» σε λογισμούς ενοχής, αμφιβολίας και ανησυχίας που βασανίζουν το μυαλό χωρίς λόγο. • Να αναπτύξει μια πνευματική άμυνα απέναντι στην υπερευαισθησία, η οποία συχνά κουράζει τον άνθρωπο και τον καθηλώνει στο άγχος. 2. Η παγίδα του πειρασμού στην ευαισθησία Ο Γέροντας τόνιζε ότι ο διάβολος δεν χάνει χρόνο με έναν άνθρωπο που είναι ήδη αδιάφορος ή αναίσθητος με την κακή έννοια.

Αντίθετα, «βάζει την ουρά του» εκεί που βλέπει φιλότιμο και λεπτή ψυχή: «Σε έναν αδιάφορο άνθρωπο, ο πειρασμός δεν κάνει τόσο κακό, όσο κάνει σε έναν ευαίσθητο.

Ο ευαίσθητος άνθρωπος, αν στενοχωρηθεί, νιώθει μετά ακηδία.

Πρέπει να βρει τι τον στενοχώρησε και να το αντιμετωπίσει πνευματικά». 3. Το αντίδοτο: Οι «καλοί λογισμοί» Αντί για την εξαντλητική υπερανάλυση, ο Άγιος Παΐσιος πρότεινε ως μοναδικό φάρμακο την καλλιέργεια καλών λογισμών (δηλαδή να δίνουμε πάντα μια θετική ή δικαιολογημένη ερμηνεία στις πράξεις των άλλων): • Όταν το μυαλό αρχίζει να αναλύει σενάρια, η λύση είναι η εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού. • Αντί να προσπαθεί κανείς να λύσει τα πάντα με τη δική του λογική, χρειάζεται να αφήνει χώρο στον Θεό, διότι η υπερβολική σιγουριά στη δική μας σκέψη κρύβει εγωισμό.

Η «καλή αναισθησία» είναι, τελικά, μια μορφή πνευματικής διάκρισης και ταπείνωσης: η παραδοχή ότι δεν μπορούμε και δεν χρειάζεται να ελέγχουμε ή να αναλύουμε τα πάντα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους