Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οριστικά στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου παραπέμπονται οι εμπλεκόμενοι στην πολύκροτη υπόθεση συγκάλυψης εντοπισμού ναρκωτικών.

Με το υπ' αριθμόν 1129/2026 βούλευμά του, ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αίτηση αναίρεσης κατά του αρχικού παραπεμπτικού βουλεύματος, στέλνοντας σε δίκη τον γιο του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Τάκη Θεοδωρικάκου και τον πρώην αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., Μιχαήλ Καραμαλάκη.

Χρειάστηκαν 42 μήνες, αλλεπάλληλες ενστάσεις, εφέσεις, υπομνήματα, βουλεύματα, προσφυγές, μια αναίρεση και κυριολεκτικά μια «ντουζίνα» λειτουργών της Θέμιδος για να αποφευχθεί η συγκάλυψη της υπόθεσης.

Το σκεπτικό των ανώτατων δικαστών αποτελεί καταπέλτη, επιβεβαιώνοντας ότι η παραπομπή στηρίζεται σε στέρεα αποδεικτικά στοιχεία.

Η υπόθεση αφορά αστυνομικό έλεγχο της ομάδας ΔΙΑΣ τον Νοέμβριο του 2021 στο Μαρούσι, όπου εντοπίστηκαν 8,9 γραμμάρια ινδικής κάνναβης στην κατοχή του γιου του υπουργού και τριών φίλων του.

Ο έλεγχος διήρκεσε το ασυνήθιστο διάστημα των 80 λεπτών, κατά το οποίο υπήρξε έντονο παρασκήνιο τηλεφωνημάτων.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο τότε αρχηγός Μιχαήλ Καραμαλάκης έδωσε την κυνική άνωθεν εντολή «να μη γίνει προσαγωγή, να μη σχηματιστεί δικογραφία και να καταστραφούν οι ποσότητες», ασκώντας στυγνούς εκβιασμούς και απειλές αποστρατείας προς τους υφισταμένους του.

Οι σοβαρότατες κατηγορίες αφορούν κατά κύριο λόγο την υπόθαλψη εγκληματία από κοινού και κατά συρροή για τους αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ, που απέκρυψαν συνειδητά τα ευρήματα του ελέγχου που διενήργησαν.

Παράλληλα, για τα υψηλόβαθμα στελέχη της Άμεσης Δράσης —όπως ο τότε διοικητής Σπ. Δόσχορης, ο υποδιοικητής Δ. Κωστής και ο επόπτης Φ. Μπράμης— οι κατηγορίες αφορούν την ηθική αυτουργία και την παράνομη βία για την εντολή συγκάλυψης.

Ο γιος του πρώην υπουργού παραπέμπεται για το σκέλος της προμήθειας και κατοχής ναρκωτικών. Πηγή: Documento Τα ειχαμε με λεπτομέρειες στον παρακάτω σύνδεσμο https://www.facebook.com/share/p/1M7bBXjM43/ Ομως, είναι απορίας άξιον πως ενας υψηλόβαθμος δικαστικος λειτουργός (αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου)ο Β.Φλωριδης,κοπτεται τόσο πολύ για τη κατάληξη της υπόθεσης που γράφει στη Καθημερινή για τη "φλεβα διαφθοράς". Κατά τα άλλα,ο ιδιος ειναι τιμητής της άποψης πως οι δικαστικές αποφάσεις δεν κρίνονται δημόσια,αλλα ο ζήλος του μην τυχόν και τιμωρηθεί ο γιος του υπουργού,τον οδηγεί να αρθρογραφεί στην εφημερίδα για τους κραδασμούς που του προκαλεσε η επιμονή των συναδελφων του για το διαφορετικό της καταληξης της υπόθεσης . Και αυτή του η ασυνήθιστη παρέμβαση ,τον οδηγησε στην άσκηση πειθαρχικού ελέγχου που θα διεξαγει οχι ο υπουργός αδελφός του ,αλλα ο υφυπουργός δικαιοσύνης Δ.Μπουγας.

Διαβάστε παρακάτω το άρθρο του...που τον τράνταξε και τον τρόμαξε η διαφορετική αντιληπτικοτητα επι του θέματος των συναδελφων του(μεταξύ αυτών και το συμβούλιο του Αρείου Πάγου),κατηγορωντας τους για "κατασκευή κρισης". Τι μας λετε Κυρ Αντιεισαγγελέα μου? "Η πόρτα της διαφθοράς παντα ανοίγει απο μέσα". Μέχρι εκει έφτασε "η προσήλωση σας"? "Γράφω αυτό το άρθρο επειδή πρόσφατα χειρίστηκα μία ποινική υπόθεση με έντεκα κατηγορουμένους, όπου η κατηγορία ήταν στην κυριολεξία ανυπόστατη.

Μια υπόθεση που, και ύστερα από τριάντα επτά χρόνια υπηρεσίας, με τράνταξε και ταυτόχρονα με τρόμαξε.

Η επιμονή στην προώθηση της κατηγορίας παρά την παντελή έλλειψη στοιχείων, μου δημιούργησε σοβαρά ερωτήματα για τον ρόλο των δικαστικών λειτουργών που τη χειρίστηκαν.

Ο προβληματισμός μου ενισχύθηκε από το ότι ένας από τους έντεκα κατηγορουμένους ήταν στενός συγγενής εν ενεργεία κυβερνητικού αξιωματούχου.

Εισαγγελέας του πρώτου βαθμού το αντιλήφθηκε ορθά και ζήτησε αιτιολογημένα την αρχειοθέτηση της υπόθεσης.

Η αρχειοθέτηση όμως δεν εγκρίθηκε από τον Εισαγγελέα του δεύτερου βαθμού και ζήτησε να ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος τους.

Σε επόμενο στάδιο, άλλος Εισαγγελέας του δεύτερου βαθμού, έκανε δεκτή την προσφυγή κατά της παραπομπής τους και πρότεινε και πάλι την αρχειοθέτηση της υπόθεσης.

Η υπόθεση επέστρεψε στον πρώτο βαθμό όπου ο εισαγγελέας διαφώνησε με την απαλλακτική κρίση του εισαγγελέα του δεύτερου βαθμού και τελικά το δικαστικό συμβούλιο αποφάσισε την παραπομπή των έντεκα κατηγορουμένων σε δίκη.

Στη συνέχεια άλλος εισαγγελέας του δεύτερου βαθμού, άσκησε έφεση υπέρ των έντεκα κατηγορουμένων ζητώντας την απαλλαγή τους από κάθε κατηγορία.

Το συμβούλιο του δεύτερου βαθμού δεν έκανε δεκτή την έφεση και επικύρωσε την παραπομπή τους.

Χειριζόμενος πλέον την υπόθεση στον Άρειο Πάγο, ύστερα από αίτηση των κατηγορουμένων, ζήτησα την αναίρεση του βουλεύματος του δευτέρου βαθμό και την απαλλαγή τους από τον ίδιο τον Άρειο Πάγο.

Όμως το συμβούλιο του Αρείου Πάγου απέρριψε την αναίρεσή μου.

Και οι τέσσερις εισαγγελείς που αντιστάθηκαν, κατέγραψαν στα δικαστικά τους κείμενα ένα κοινό βασικό δεδομένο: Ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που υποτίθεται θεμελίωναν τα εγκλήματα, ήταν σαθρά και δεν μπορούσαν να στηρίξουν τις κατηγορίες.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν επρόκειτο για έκφραση κρίσης πίσω από την οποία θα μπορούσε να καλυφθεί ο δικαστής.

Ήταν κατασκευή κρίσης.

Το σοκ ήταν μεγάλο και πρώτα από όλα για όσους βρέθηκαν άδικα στη θέση του κατηγορουμένου.

Κυρίως γιατί η κατασκευασμένη κρίση έφθασε μέχρι τον Άρειο Πάγο.

Μοιάζει να μην υπάρχει πια «έξοδος κινδύνου». Δεν μιλάμε απλά για δικαστικές αποφάσεις με τις οποίες διαφωνείς, αλλά για την αίσθηση ότι κλείνουν όλες οι πόρτες.

Χάθηκε η πίστη τους ότι το δικαστικό σύστημα είναι ικανό να αυτοδιορθώνεται.

Και βέβαια η αγωνία τους μεγαλώνει: Τι θα γίνει εάν συνεχιστεί η ίδια κατάσταση και στη δίκη; Το πιο σκληρό για τον αθώο είναι ότι η ίδια η διαδικασία γίνεται τιμωρία πριν καν δικαστεί, με οικονομικό κόστος, δημόσια έκθεση, αγωνία και χωρίς ελπίδα άμεσης αποκατάστασης.

Χρησιμοποίησα τη λέξη φλέβα γιατί οι φλέβες καταλήγουν στην καρδιά του οργανισμού.

Κι όταν η φλέβα είναι μολυσμένη, η βλάβη δεν μένει τοπικά, φτάνει στον πυρήνα.

Στην περίπτωσή μας αυτός ο πυρήνας είναι το Κράτος Δικαίου.

Όταν πλήττεται η εμπιστοσύνη των πολιτών, κλονίζεται η νομιμοποίηση της δικαιοσύνης.

Γι αυτό οφείλουμε όλοι οι δικαστικοί λειτουργοί να υπηρετούμε το Κράτος Δικαίου απαρέγκλιτα, χωρίς εκπτώσεις και υποχωρήσεις.

Για αυτό και απαιτείται διαφάνεια στις διαδικασίες, αιτιολογημένες αποφάσεις, έλεγχος από αρμόδια όργανα, πραγματική λογοδοσία.

Κανείς και σε κανένα βαθμό της Δικαιοσύνης δεν πρέπει να μένει ανεξέλεγκτος.

Όλοι πρέπει να λογοδοτούν.

Θέλω, τέλος, να μοιραστώ με όλους μας, τους δικαστικούς λειτουργούς και ιδιαίτερα στους νεώτερους συναδέλφους, κάτι που συνειδητοποίησα όλα αυτά τα χρόνια: Η πόρτα της διαφθοράς ανοίγει πάντα από μέσα." -Ηθελα να ξέρω απο τους "φυλακες"ποιος θα μας φυλάξει? -Ο Εισαγγελέας Εφετών Δημήτρης Πιέρρος που ύψωσε και κράτησε "το ανάστημα του" απο τη πρώτη στιγμή,ειναι εξαίρετος δικαστικός λειτουργός. -Ο συνήθης "υπερβάλλων ζήλος" της Ελληνικής Αστυνομίας που συλλαμβάνει πιτσιρικάδες με μπάφους ενώ ταυτόχρονα η θανατηφόρα νοθευμένη κοκαΐνη με φαιντανύλη που διακινείται σε μεγάλες ποσότητες απο τη διαπλοκή της μαφίας με εφοπλιστές(που δεν γνωρίζουν τίποτα)και τα καραβια τους, περνά απαρατήρητη. -Αραγε, Κύριε Θεοδωρικακο ντρέπεστε καθολου για τη προσβολή θεσμών και οργάνων της Πολιτείας στην οποια έχετε προβεί?

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους