Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χρησιμοποιώ τη λέξη «εμπειρία» για την επαφή με κάτι ΕΞΩ από τον εσωτερικό μου κόσμο.

Νομίζω ότι στην εποχή της «ρευστής νεωτερικότητας», που λέει και ο Μπάουμαν, χρειαζόμασταν και κάτι Ακάμπτο και σκληρό, κάτι που να μην είναι εύπλαστο.

Το βιβλίο είναι σκληρό· το τυπωμένο βιβλίο δημιουργούσε για αιώνες μια αίσθηση ότι ήταν εκεί ΕΞΩ, ότι δεν αλλάζει, ότι οφείλεις να μάθεις τους κανόνες του αντικειμενικά.

Σήμερα είμαστε σαν να θέτουμε οι ίδιοι —κάθε φορά— τους κανόνες, σαν να μην υπάρχουν οδηγίες χρήσης και πρέπει κάθε φορά να τις επινοούμε.

Αυτό ακούγεται ωραίο, αλλά προκαλεί διαρκές άγχος στα παιδιά, αλλά και σε όλους μας.

Νομίζω ότι όλο το κακό έρχεται από πολύ μακριά: Ζούμε στον πιο σολιψιστικό κόσμο της ιστορίας· ένας αιώνας κινηματογράφου, 60 χρόνια τηλεόρασης και τριάντα χρόνια Ίντερνετ μας έχουν υποβάλει την ιδέα ότι ο κόσμος είναι κάτι σαν εύπλαστο παιχνίδι, κάτι σαν Λέγκο που το χτίζουμε όπως θέλουμε. - Χρειάζεται να θέσουμε όρια στο τι είναι Δημοκρατία και τι δεν είναι. - Και αυτό πρέπει βεβαίως να γίνει βιωματικά, αλλά απαιτεί και την αίσθηση ότι ΥΠΑΡΧΟΥΝ κείμενα: σταθερά, τυπωμένα, που δεν αλλάζουν εύκολα. - Βιβλία. Ο κοσμος των βιβλίων ΠΕΤΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους