Dimitris Anast. : Για τη Βουλή των Αντιπροσώπων Μία ημέρα πριν από την Election Day (3 Νοεμβρίου), περισσότεροι από 53 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν ήδη ψηφίσει πρόωρα, καταγράφοντας νέο ρεκόρ για...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εάν η συνολική συμμετοχή κυμανθεί μεταξύ 110 και 120 εκατομμυρίων, αυτό σημαίνει ότι έχει ήδη προσέλθει στις κάλπες περίπου το 44%–48% όσων αναμένεται να ψηφίσουν.

Το ποσοστό της πρόωρης ψήφου (early vote) διαφέρει σημαντικά από πολιτεία σε πολιτεία. Στη Φλόριντα, που με ενδιαφέρει ιδιαίτερα, έχουν ήδη ψηφίσει 5,44 εκατομμύρια πολίτες.

Αν η τελική συμμετοχή κυμανθεί μεταξύ 7,5 και 8 εκατομμυρίων, αυτό σημαίνει ότι έχει ήδη ψηφίσει το 68%–72,5% όσων αναμένεται να προσέλθουν συνολικά στις κάλπες.

Στις δημοσκοπήσεις οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται να έχουν αποκτήσει ένα εντυπωσιακό προβάδισμα στη μάχη για τη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Σύμφωνα με τον δημοσκοπικό μέσο όρο του RealClearPolling (RCP), οι Δημοκρατικοί προηγούνται των Ρεπουμπλικανών κατά 8,9 ποσοστιαίες μονάδες στην πανεθνική πρόθεση ψήφου.

Η δυναμική είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, το προβάδισμα των Δημοκρατικών βρισκόταν περίπου στις 6–7 μονάδες.

Έκτοτε διευρύνθηκε σταδιακά, ξεπερνώντας τις 8 μονάδες τον Οκτώβριο και πλησιάζοντας τις 9 μονάδες λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες.

Η δική μου εκτίμηση, παρακολουθώντας τη δυναμική των τελευταίων εβδομάδων (momentum), είναι ότι το πανεθνικό προβάδισμα των Δημοκρατικών θα διαμορφωθεί λίγο κάτω ή λίγο πάνω από τις 10 ποσοστιαίες μονάδες.

Μια τέτοια διαφορά θα μπορούσε να μεταφραστεί σε 237 έως 250 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Το πολιτικό μήνυμα, ωστόσο, είναι σαφές: Οι Δημοκρατικοί δεν διεκδικούν απλώς την επιστροφή της Βουλής.

Με τα σημερινά δεδομένα, έχουν σοβαρές πιθανότητες να εξασφαλίσουν μια πλειοψηφία αρκετά μεγάλη ώστε να περιορίσει ουσιαστικά τη νομοθετική ισχύ του Τραμπ.

Το ερώτημα της αυριανής βραδιάς ίσως δεν είναι πλέον μόνο αν θα κερδίσουν οι Δημοκρατικοί τη Βουλή, αλλά πόσο μεγάλη θα είναι η νίκη τους, και πόσο αριστερά θα υπάρξει.

Με τον όρο «Αριστερά» δεν εννοώ κάθε liberal Δημοκρατικό ούτε κάθε μέλος του Congressional Progressive Caucus.

Μιλάω για έναν σαφώς αριστερό πολιτικό χώρο που, με ευρωπαϊκούς όρους, βρίσκεται περισσότερο στην πολιτική οικογένεια της Die Linke της Ίνες Σβέρντνερ και της Ανυπότακτης Γαλλίας του Μελανσόν. Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Με αυτή την ευρεία αλλά πολιτικά προσδιορισμένη προσέγγιση, καταγράφω έναν σημερινό αριστερό κοινοβουλευτικό χώρο περίπου 18 βουλευτών στους 435, δηλαδή γύρω στο 4,1% της Βουλής: 1. Alexandria Ocasio-Cortez — NY-14, Νέα Υόρκη (Bronx και Queens): DSA, περισσότερο προς τη σοσιαλδημοκρατία. 2. Rashida Tlaib — MI-12, Μίσιγκαν (Detroit και δυτικά προάστια): DSA, Παλαιστινιοαμερικάνα, δημοκρατικός σοσιαλισμός. 3. Ilhan Omar — MN-05, Μινεσότα (Minneapolis και δυτικά προάστια): κινηματική και προοδευτική Αριστερά. 4. Pramila Jayapal — WA-07, Ουάσιγκτον (Seattle και γειτονικές περιοχές): κοινωνική δημοκρατία, New Deal Left. 5. Delia Ramirez — IL-03, Ιλινόι (Chicago και δυτικά προάστια): εργατική, κινηματική και έντονα αντιιμπεριαλιστική Αριστερά. 6. Summer Lee — PA-12, Πενσιλβάνια (Pittsburgh και γύρω περιοχές): εργατική και κινηματική Αριστερά. 7. Greg Casar — TX-37, Τέξας (Austin και κεντρικό Τέξας): εργατική και προοδευτική Αριστερά, πρώην DSA. 8. Mark Pocan — WI-02, Ουισκόνσιν (Madison και νοτιοδυτικό Ουισκόνσιν): εργατική και προοδευτική Αριστερά. 9. Chuy García — IL-04, Ιλινόι (Chicago και δυτικά προάστια): εργατική Αριστερά και δικαιώματα μεταναστών. 10. Ro Khanna — CA-17, Καλιφόρνια (Silicon Valley και περιοχή του San Jose): οικονομικός λαϊκισμός, αναδιανομή και περιορισμός της εταιρικής ισχύος.

Έχει προσεγγίσει όλους τους εκλεγμένους και υποψήφιους DSA βολιδοσκοπώντας για Προεδρία. 11. Maxwell Frost — FL-10, Φλόριντα (Orlando και Orange County): κινηματική και προοδευτική Αριστερά. 12. Ayanna Pressley — MA-07, Μασαχουσέτη (Boston, Cambridge και Somerville): προοδευτική Αριστερά, BLM και κοινωνική δικαιοσύνη. 13. Becca Balint — VT-AL, Βερμόντ (ολόκληρη η πολιτεία): New Deal και προοδευτική Αριστερά. 14. Analilia Mejia — NJ-11, Νιου Τζέρσεϊ (βόρειο New Jersey, Morris και Essex Counties): εργατική και κινηματική Αριστερά. 15. Lateefah Simon — CA-12, Καλιφόρνια (Oakland, Berkeley και East Bay): πολιτικά δικαιώματα και κινηματική Αριστερά. 16. Adelita Grijalva — AZ-07, Αριζόνα (Tucson, νότια Αριζόνα και σύνορα με Μεξικό): περιβαλλοντική και κοινωνική δικαιοσύνη. 17. Aisha Wahab — CA-14, Καλιφόρνια (East Bay, Fremont και Hayward): οικονομική αναδιανομή και προοδευτική Αριστερά, φιλοπαλαιστινιακό κίνημα. 18. Yassamin Ansari — AZ-03, Αριζόνα (Phoenix και μητροπολιτική περιοχή): κλιματική πολιτική και προοδευτική Αριστερά. ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2026; Η DSA αποκτά μια πολύ μεγαλύτερη κοινοβουλευτική παρουσία 1. Claire Valdez — NY-07, Queens/Brooklyn: συνδικαλίστρια της UAW, του συνδικάτου της αυτοκινητοβιομηχανίας, μέλος της DSA και του Socialist Majority Caucus. 2. Darializa Avila Chevalier — NY-13, Harlem/Bronx: οργανώτρια κοινωνικών κινημάτων, DSA. 3. Melat Kiros — CO-01, Denver: δημοκρατική σοσιαλίστρια, με ιδιαίτερη έμφαση στην Παλαιστίνη και τα κοινωνικά δικαιώματα. 4. Chris Rabb — PA-03, Philadelphia: DSA και αντιιμπεριαλιστική Αριστερά. 5. Donavan McKinney — MI-13, Detroit: DSA, εργατική και κοινωνική δικαιοσύνη. 6. Angela Gonzales-Torres — CA-34, Los Angeles: Υποστηρίζεται από την DSA-LA και την εθνική DSA.

------------------------------- 7 ? Mai Vang — CA-07, Sacramento: Δημοτική σύμβουλος με υποστήριξη της τοπικής DSA.

Είναι η μόνη σχετικά δύσκολο να εκλεγεί.

Εάν εκλεγεί θα είναι πλέον 9 DSA στη Βουλή.

Αξιοσημείωτο είναι ότι όλα τα 6-7 νέα μέλη κινούνται αριστερότερα της AOC και της Ρασίντα Τλάιμπ.

Υπάρχει, τέλος, μία ακόμη υποψηφιότητα: Lauren Jewett — LA-01, Louisiana: Εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής, με υποστήριξη της DSA της Νέας Ορλεάνης.

Είναι εντελώς απίθανο να εκλεγεί όμως.

Η υπόλοιπη Αριστερά πέρα από την DSA Το ενδιαφέρον είναι ότι η μετατόπιση του 2026 δεν περιορίζεται στους οργανωμένους δημοκρατικούς σοσιαλιστές.

Υπάρχει μια ευρύτερη με διαφορετικές πολιτικές διαδρομές, που διεκδικούν έδρες με αριστερές, εργατικές ή κοινωνικά αναδιανεμητικές θέσεις. 1. Brad Lander — NY-10, Manhattan/Brooklyn: Κοινωνικοδημοκρατική Αριστερά, πρώην DSA, με έμφαση στη δημόσια κατοικία και την αναδιανομή. 2. Adam Hamawy — NJ-12, κεντρικό New Jersey: Παλαιστίνη, κοινωνική αναδιανομή και αντίθεση στη χρηματοδότηση από την AIPAC.

Είναι στα πρόθυρα των DSA. 3. Frederick Douglass Haynes III — TX-30, Dallas: Παράδοση των Μαύρων Εκκλησιών, πολιτικά δικαιώματα και κοινωνική δικαιοσύνη. 4. Randy Villegas — CA-22, Central Valley: Λατινοαμερικανική εργατική Αριστερά και οικονομικός λαϊκισμός. 5. Brian Poindexter — OH-07, Ohio: Συνδικαλιστής μεταλλεργάτης και οργανωτής εργατικών αγώνων. 6. Bob Brooks — PA-07, Lehigh Valley: Πρώην Teamster και συνδικαλιστής πυροσβέστης, εκπρόσωπος μιας παλαιότερης παράδοσης εργατικού οικονομικού λαϊκισμού. 7. Will Lawrence — MI-07, Michigan: Κλιματική και εργατική Αριστερά, πρώην μέλος της DSA.

Ουσιαστικά δεν πλήρωσε τη συνδρομή των τριών τελευταίων μηνών κάτω από την πίεση μιας αρχικά αμφίρροπης περιφέρειας. 8? Sam Forstag — MT-01, Montana: Πυροσβέστης δασικών πυρκαγιών (smokejumper) και συνδικαλιστής, με χαρακτηριστικά αγροτικού εργατικού λαϊκισμού.

Μάλλον θα εκλεγεί. 9.??? Justin J. Pearson — TN-09, Memphis: Εκπρόσωπος της μαύρης κινηματικής Αριστεράς, των πολιτικών δικαιωμάτων και του κινήματος ενάντια στα Data Centers.

Είναι η πιο δύσκολη αναμέτρηση.

Σε μια τελευταία δημκοπηση ήταν 4 μονάδες πίσω.

Ένα μοντέλο τον φέρνει να εκλέγεται.

Θεωρώ ότι θα διατηρηθεί ο σημερινός πυρήνας των 18 βουλευτών (2 εκλέχτηκαν φέτος σε έκτακτες εκλογές) και οι συνολικές έδρες για την Αριστερά θα κυμανθούν από 31-34. Πρόκειται για περίπου 7,1%–7,8% των 435 εδρών, έναντι περίπου 4,1% σήμερα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους