Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΗΛΩΣΗ Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ: «Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός μιλά στον ΟΗΕ για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, οφείλω να τον υποστηρίξω». Όχι κε Βενιζέλε δεν είναι έτσι.

Συγχέετε δύο διαφορετικά πράγματα και αναλύω παρακάτω: Βεβαίως, όταν ο πρωθυπουργός παρουσιάζεται για ένα εθνικό θέμα, εκπροσωπόντας τα δίκαια της Ελλάδας και ομιλεί εξ ονόματος όλων μας, όπως πράγματι έκανε, σε ένα θέμα στο οποίο συμφωνούμε όλοι ανεξαιρέτως κι έχει τη σύμφωνη γνώμη μας, τότε οφείλουμε να επιδείξουμε ενότητα και ομοψυχία.

Ενώπιον του εθνικού συμφέροντος, μικροκομματικά δε χωρούν.

Αυτό είναι το ένα.

Δεν αναφερθήκατε όμως σε κάτι άλλο: σε οικτρές παραλήψεις, κενά και αβλεψίες. Η Ελλάδα έχει την προεδρία του Συμβουλείου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Με ποιον εμπράγματο τρόπο το εκμεταλλέυτηκε αυτό; Μία ομιλία, όσο καλή κι αν είναι, παραμένει μια ομιλία, δεν είναι τίποτε άλλο από μια πολιτική και διπλωματική δήλωση, η οποία απλώς επιβεβαιώνει μια διαφωνία. Η Ελλάδα όφειλε να καταθέσει σχέδιο ψηφίσματος, το οποίο θα επιβεβαίωνε τις δικές της θέσεις και διατυπώσεις.

Αυτό θα είχε άλλη βαρύτητα, θα συνιστούσε πραγματική και ουσιαστική δεσμευτική απόφαση του Συμβουλίου, καθώς και νομική υποχρέωση συμμόρφωσης για τα κράτη στα οποία απευθύνεται, με επιβολή κυρώσεν και μέτρων μη στρατιωτικού χαρακτήρα.

Μπορεί το Σ.Α. του ΟΗΕ να μην είναι δικαστήριο και άρα δεν έχει αρμοδιότητα να εκδικάζει διαφορές και να ακυρώνει διμερείς συμφωνίες, ωστόσο σύμφωνα με το άρθρο 25 του Χάρτη του ΟΗΕ, δύναται να επιβάλει δεσμευτικές αποφάσεις με πραγματικές νομικές ή οικονομικές συνέπειες. https://main.un.org/securitycouncil/en/content/provisional-rules-procedure-0?utm_source=chatgpt.com Σε μια τέτοια περίπτωση η Ελλάδα θα χρειαζόταν 9 ψήφους υπέρ, υπό την προϋπόθεση ότι κανένα μέλος από τα μόνιμα 5 δε θα ασκούσε veto.

Τα μη μόνιμα μέλη του Σ.Α. (εκτός των μόνιμων 5), είναι η Ελλάδα (έχουσα μάλιστα την προεδρία), η Δανία, το Πακιστάν, ο Παναμάς, η Σομαλία, το Μπαχρέιν, η Κολομβία, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η Λετονία και η Λιβερία.

Θα έλεγαν όχι η Δανία , η Λετονία και η Γαλλία π.χ.; Θα τολούσαν υπό τα δεδομένα των δικών τους απειλών στη Γροιλανδία και από τη Ρωσία; Το Μπαχρέϊν έχει ήδη καταδικάσει σε κοινή δήλωση με Κύπρο, ΗΑΕ, Αίγυπτο και Ελλάδα. Η Γαλλία μας στήριξε και στο ψήφισμα των κυρώσεων εναντίον της Τουρκίας στην ΕΕ. Ουσιαστικά θα δίναμε μάχη για άλλους τέσσερις.

Μάχη που δεν έχει δοθεί, έχει ήδη χαθεί.

Θα ήταν lose-lose για αυτούς, όχι για εμάς.

Αν κερδίζαμε θα κερδίζαμε, αν χάναμε, θα έχαναν.

Θα έβγαιναν αυτοί εκτεθιμένοι, αλλά τελικά αυτό φοβηθήκαμε, να μην τους εκθέσουμε, συμμορφωθήκαμε με τους δικούς τους όρους, παραμερίζοντας τους δικούς μας.

Η στάση της Ελλάδας σημαίνει άρνηση διπλωματίας, ηττοπάθεια, έλλειψη ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής, υποχωρητικότητα, αντίληψη εξωτερικής πολιτικής με όρους δημοσίων σχέσεων και όχι με όρους ισχύος, πολύπελυρης εξωτερικής πολιτικής δυνητικών ισχυρών συμμαχιών με δημιουργία κοινών συμφερόντων.

Μην παραπληροφορείτε τον κοσμάκη, μην παραπλανείτε, κουκουλώνοντας υποχρεώσεις που δεν ικανοποιήθηκαν, με ωραιοποιήσεις σχετικά με "υπέροχες" ομιλίες. Στην εξωτερική πολιτική δεν συγχέουμε πολιτικές δηλώσεις με πραγματικά επιχειρησιακά ή διπλωματικά αποτελέσματα. @ακόλουθοι https://www.ieidiseis.gr/politiki/902881/synainetiki-strofi-venizelou-mitsotakis-oie/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους