Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΟ "ΕΡΜΟ ΠΩΓΩΝΙ" Εδώ και δέκα μέρες βρίσκεται σε εξέλιξη μια αλλιώτικη αποστολή του Πολυφωνικού Καραβανιού.

Κύριος προορισμός της τα γλέντια στα σκέτα, ιδιαίτερα στα Μαστοροχώρια.

Η περιοχή δεν έχει πολυφωνικά τραγούδια, έχει όμως ομαδικό τραγούδισμα και, μάλιστα, με ιδιαίτερη αξία και ρόλο στα ίδια τα γλέντια.

Είναι οι γλεντιστές που τραγουδάνε χορεύοντας δίνοντας ρυθμό και ρότα στο γλέντι. "Εδώ δεν περιμένουμε τον τραγουδιστή της κομπανίας να τραγουδήσει, αυτός τραγουδά μαζί μας - και όχι μόνος του, όλη η κομπανία τραγουδάει". Για αυτά όμως θα γράψουμε ξεχωριστά, όταν η αποστολή ολοκληρωθεί.

Σήμερα εστιάζουμε σε μια παράλληλη φθινοπωρινή αποστολή στο "έρμο Πωγώνι", όπως το αποκαλεί στον τίτλο του τελευταίου του βιβλίου ο αγαπημένος ποιητής Τάσος Πορφύρης.

Μια επιστροφή στην άλλη εικόνα των χωριών που περιδιαβαίνουμε τα καλοκαίρια, στη φθινοπωρινή πραγματικότητα της δημογραφικής αποψίλωσης και των έρημων χωριών.

Πέρα από τα γλέντια, τα τσίπουρα της εποχής, τα καζάνια κάθε είδους, στη γραμμή των συνόρων τα χωριά ψυχορραγούν, ζώντας αλλιώς τελείως στα σκέτα... Ζάβροχο, Μαυρόπουλο, Χρυσόδουλη, Αργυροχώρι, Ξηρόβαλτος, Πoντικάτες, Πωγωνιανή, Σταυροσκιάδι, Δολό - περάσματα και σταθμοί της αποστολής στο έμπα του Νοέμβρη.

Χωριά που έχουν, πέρα από τα δύο τελευταία, μονοψήφιο αριθμό κατοίκων.

Ανάμεσά τους κι οι ελάχιστοι εναπομείναντες ακρίτες της πολυφωνίας, μερικοί από αυτούς από τους πιο αγαπημένους του μεγάλου ταξιδιού των φωνών.

Ταξιδεύουμε χρόνια, εκτός πολιτιστικής "σεζόν", απλά για να τους ανταμώσουμε, να κάνουμε λίγο παρέα στις τόσο υγρές, μετεωρολογικά, άλλα άνυδρες κοινωνικά εποχές όπως τούτη.

Και χθες, 1η του Νοέμβρη, ετοιμάσαμε και ένα μικρό δώρο για δύο από αυτούς, τον Ηλία Κούρο από το Δολό και τον Παναγιώτη Τσούνη από την Πωγωνιανή.

Δημοσιοποιήσαμε ένα βίντεο με τους δυό τους να τραγουδάνε πριν δεκαπέντε χρόνια, στο καφενείο του Γιώτη - τη "Βοστίνα", στο Χειμερινό Πολυφωνικό Καραβάνι του 2011.

Τo δημοσιεύσαμε χθες το πρωί όντας στη Βούρμπιανη, μετά από δύο ξενύχτια στα γλέντια σε Κόνιτσα, Κεράσοβο και Πύργο, και το ίδιο σούρουπο το δείχναμε στους ίδιους. Τον Ηλία χρειάστηκε να ανέβουμε στο στάβλο του, την ώρα που σταύλιζε τα ζωντανά του, και μες στο σκοτάδι το είδαμε παρέα. Τον Γιώτη τον ανταμώσαμε στο Δελβινάκι και εκείνος, βλέποντας το βίντεο, άρχισε να τραγουδά μαζί του, να κάνει λαλιά στην τότε λαλιά του, στο τότε πάρσιμο του Ηλία.

Δύσκολο να νιώσει κανείς μέσα από μια τέτοια δημοσίευση τη συγκίνηση τέτοιων συναντήσεων μέσα σε ένα σχεδόν χειμωνιάτικο βράδυ στο έμπα του Νοέμβρη.

Όπως πολλών παλαιότερων αποστολών, εδώ και είκοσι τόσα χρόνια, ακόμη και την καρδιά του χειμώνα, όταν η θαλπωρή της συνάντησης αντιπαρέρχεται και τη μεγαλύτερη ερημιά και παγωνιά.

Από αυτές που θυμηθήκαμε με τον Λία έξω από το στάβλο του, δίπλα σε σκυλιά που αλυχτάγαν στο σκοτάδι.

Μοιραζόμαστε λίγες εικόνες και όσους νογούν και ήθελαν να είναι μαζί μας.

Καλή αντάμωση στα επόμενα.

Και το βίντεο που δημοσιοποιήθηκε χθες το πρωί και όταν ωράδιαζε το είδαμε με τους δύο "πρωταγωνιστές" του στους δικούς τους χώρους: https://www.youtube.com/watch?v=zsB4LBbLyvc

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους