Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Το Σάββατο 24 Οκτωβρίου βρεθήκαμε με τον Θανάση Μήνα, μουσικό παραγωγό και συγγραφέα του Black Power, The Dogs' Place και συζητήσαμε για την αφροαμερικανική λογοτεχνία τη δεκαετία του ’60. Η συμμετοχή των αφρικανικής καταγωγής ανθρώπων έχει ξεκινήσει από πολύ παλιότερα. Το Παρίσι ήταν για πολλά χρόνια η έδρα αυτού του κόσμου.

Αναφέρθηκε o Σιρίλ Μπισέτ (1795–1858) πολιτικός, συγγραφέας και ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές για την κατάργηση της δουλείας στις γαλλικές αποικίες.

Καταγόμενος από τη Μαρτινίκα, έμεινε στην ιστορία για τον ανυποχώρητο αγώνα του υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων των έγχρωμων ανθρώπων: Ίδρυσε στο Παρίσι το περιοδικό Revue des Colonies (1834), το οποίο αποτέλεσε βήμα για τη δημοσίευση κειμένων κατά της δουλείας και την υποστήριξη των μαύρων διανοουμένων. Ο Κλοντ Μακκέι (1890 –1948) ήταν εμβληματικός Τζαμαϊκανός-Αμερικανός ποιητής, μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος και αναδείχθηκε σε μια από τις κεντρικότερες και πιο επιδραστικές μορφές της Αναγέννησης του Χάρλεμ. Ο William Gardner Smith (1927 -1974) ήταν σημαντικός Αφροαμερικανός δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος και εκδότης.

Γεννήθηκε στη Φιλαδέλφεια και το έργο του συνδέθηκε στενά με το λογοτεχνικό κίνημα της μαύρης κοινωνικής διαμαρτυρίας των δεκαετιών του 1940 και 1950.

Μεγάλη αναφορά έγινε στο συγγραφέα Ρίτσαρντ Ράιτ (1908 – 1960). Ήταν ο πρώτος αφροαμερικανός λογοτέχνης που ανέδειξε ζητήματα φυλετικής καταπίεσης σε ένα ευρύτερο κοινό.

Τα περισσότερα έργα του γράφτηκαν τη δεκαετία του ’40 όμως αποτελούν έμπνευση για μεγάλους συγγραφείς και ακτιβιστές της δεκαετίας του ’60 όπως οι Ραλφ Έλισον, Τζέιμς Μπόλντουιν και Κόλσον Γουάιτχεντ.

Τα έργα του τα χαρακτηρίζει ο σκληρός ρεαλισμός, η ζωή στο γκέτο, η φυλακή.

Οι ήρωές του είναι ουσιαστικά αντιήρωες όπως στο βιβλίου του Γέννημα θρέμμα, (εκδ.

Σύγχρονη εποχή, μετ. Ε.Εξαρχοπούλου) όπου ο Μπίγκερ Τόμας καταδικάζεται σε θάνατο γιατί σκότωσε τους μοναδικούς δύο ανθρώπους που του φέρθηκαν καλά.

Ο συγγραφέας που ξεχωρίζει τη δεκαετία του ’60 είναι ο Τζέιμς Μπόλντουιν.

Τα βιβλία του εστιάζουν αρχικά στην πόλη μιας και μεγάλωσε στο Χάρλεμ.

Ανέβα στο βουνό να το φωνάξεις είναι το πρώτο του ημι-αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, το οποίο μιλάει για τη ζωή ενός εφήβου στο Χάρλεμ και στον ρόλο της θρησκείας στην αφροαμερικανική κοινότητα.

Το δωμάτιο του Τζοβάνι έχει θέμα του τη σεξουαλικότητα και την ομοφυλοφιία με φόντο το Παρίσι.

Ένα θέμα ταμπού για τη μαύρη κοινότητα.

Μια άλλη χώρα, Αν η Beale Street μπορούσε να μιλήσει όπου ένας μαύρος κατηγορείται για ένα βιασμό που δεν έκανε αλλά ήταν το εύκολο θύμα και Το κουαρτέτο του Χάρλεμ ένα βιβλίο ορόσημα για την αφρικανοαμερικανική λογοτεχνία.

Ήταν από τις ηγετικές μορφές του Κινήματος των Πολιτικών Δικαιωμάτης.

Συμμετείχε σε όλες τις σημαντικές στιγμές του κινήματος, συνεργάστηκε κριτικά με το Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, τον Μέντγκαρντ Έβερς και το Μάλκομ Χ. Το κίνημα Black Power ήταν η αφορμή που έδωσε φωτιά στις μαύρες γυναίκες που όχι μόνο συμμετείχαν, αλλά οργάνωσαν και δημιούργησαν τέχνη, ποίηση, συλλογικότητες και οργανώσεις, εξέδιδαν εφημερίδες και έντυπα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο κίνημα Black Power. έγιναν οργανικό κομμάτι του και προσπάθησαν να το συνδέσουν με το κίνημα για τη γυναικεία απελευθέρωση και το φύλο.

Μίλησαν για το ρατσισμό, το σεξισμό, τους διαχωρισμούς, τις προκαταλήψεις.

Έδωσαν μεγάλες μάχες στο εσωτερικό του Black Power ενάντια στον «ανδροκρατούμενο κόσμο» και τη ματσίλα.

Σε αυτές τις συνθήκες και με αστείρευτη δύναμη ξεχώρισαν πολλές γυναίκες αφροαμερικανίδες με τη δουλειά και τον ακτιβισμό τους.

Μία από αυτές είναι η ποιήτρια Γκουέντολιν Μπρουκς κατάφερε το 1950 να πάρει το βραβείο Πούλιτζερ.

Η ποίηση της μιλάει για τη ζωή στα γκέτο του Σικάγο.

Επίσης η Μάγια Αγγέλου ήταν Αμερικανίδα ποιήτρια, τραγουδίστρια, πεζογράφος, ακτιβίστρια για τα δημοκρατικά δικαιώματα και καθηγήτρια πανεπιστημίου.

Κυκλοφόρησε επτά αυτοβιογραφίες, τρεις μελέτες, αρκετές ποιητικές συλλογές καθώς και μια λίστα από θεατρικές παραστάσεις, ταινίες και τηλεοπτικά προγράμματα μέσα σε 50 χρόνια.

Έλαβε δεκάδες βραβεία και πάνω από 50 τιμητικές διακρίσεις. Η Αγγέλου είναι περισσότερο γνωστή για τις επτά αυτοβιογραφίες της, οι οποίες επικεντρώνονται στην παιδική της ηλικία και στα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής της.

Η πρώτη αυτοβιογραφία της με τίτλο I Know Why the Caged Bird Sings (1969) περιγράφει τη ζωή της μέχρι την ηλικία των 17 ετών και της χάρισε διεθνή αναγνώριση Μέσα από τον τίτλο του βιβλίου βγαίνει η φωνή της εγκλωβισμένης μαύρης γυναίκας που τραγουδάει για να ακουστεί να μην ξεχαστεί να παραμείνει ζωντανή αισιόδοξη και δυνατή για να συνεχίσει τη ζωή.

Τα ονόματα που θα μπορούσαν να προστεθούν είναι πάρα πολλά.

Από τη συζήτηση κρατάμε ότι όταν τα κινήματα δυναμώνουν, οι άνθρωποι δημιουργούν και αυτό το κομμάτι ιστορίας και της λογοτεχνίας οφείλουμε να το γνωρίσουμε, να το προβάλουμε και να το στηρίξουμε. " @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους