Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν σε σαγηνεύει το «με χρειάζεται» «Εσένα μόνο εμπιστεύομαι». Το ακούς και κάτι μέσα σου ησυχάζει.

Αυτός ο άνθρωπος σε αναζητά, θέλει να σου μιλά, περιμένει να σε δει.

Η παρουσία σου έχει σημασία.

Ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους, αισθάνεσαι πως ξεχώρισε εσένα.

Είναι ανθρώπινο να σε συγκινεί αυτό.

Να χαίρεσαι που κάποιος σε θέλει στη ζωή του.

Να νιώθεις την ανακούφιση μιας θέσης που μοιάζει επιτέλους εξασφαλισμένη.

Κι αν έχεις αμφιβάλει για την αξία σου, αν έχεις συνηθίσει να κερδίζεις τη θέση σου φροντίζοντας, υπομένοντας, βρίσκοντας λύσεις, το «σε χρειάζομαι» μπορεί να αγγίζει κάτι πολύ βαθύ.

Αποκτάς έναν ρόλο που γνωρίζεις καλά.

Ξέρεις πώς να προσφέρεις.

Ξέρεις πώς να γίνεσαι απαραίτητος.

Μέσα σε αυτή την οικειότητα μπορεί να αισθανθείς ασφάλεια.

Σιγά σιγά, η προσοχή σου συγκεντρώνεται σε όσα επιβεβαιώνουν τη σημασία σου.

Πόσο συχνά σου τηλεφωνεί.

Πόσο του λείπεις.

Πόσο δυσκολεύεται όταν απομακρύνεσαι.

Κάθε εκδήλωση της ανάγκης του προσθέτει βάρος στη σχέση.

Και κάπου εκεί μπορεί να αρχίσεις να προσπερνάς μικρές σκηνές.

Είστε σε ένα τραπέζι με φίλους.

Κάποιος φεύγει νωρίτερα και εκείνος αρχίζει να τον υποτιμά.

Αργότερα μιλά με την ίδια περιφρόνηση για έναν συνεργάτη του.

Σε μια άλλη συζήτηση, όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους συγκρούστηκε παρουσιάζονται αχάριστοι, παράλογοι, ανεπαρκείς.

Αισθάνεσαι μια ενόχληση.

Κάτι σε δυσκολεύει στον τρόπο που τους περιγράφει.

Ύστερα γυρίζει προς το μέρος σου. «Ευτυχώς έχω εσένα.

Εσύ με καταλαβαίνεις». Η ενόχληση υποχωρεί.

Η ιδιαίτερη θέση σου έρχεται ξανά στο προσκήνιο.

Ίσως σκέφτεσαι ότι μαζί σου μπορεί να εκφράσει μια πλευρά που οι άλλοι δεν κατάφεραν να γνωρίσουν.

Ότι η δική σας σχέση θα τον βοηθήσει να αλλάξει.

Αυτή η προσδοκία μπορεί να σε κρατήσει για καιρό απασχολημένο με το ποιος θα μπορούσε να γίνει κοντά σου.

Για να γνωρίσεις ποιος είναι σήμερα, χρειάζεται να μείνεις λίγο περισσότερο στις σκηνές που σε προβληματίζουν.

Να παρατηρήσεις αν επαναλαμβάνονται.

Πώς διαχειρίζεται μια διαφωνία; Τι κάνει όταν κάποιος του αρνείται κάτι; Πώς μιλά για έναν άνθρωπο που έπαψε να τον εξυπηρετεί; Μπορεί να αναγνωρίσει ότι πλήγωσε, να ζητήσει συγγνώμη, να αλλάξει μια συμπεριφορά; Εκεί αρχίζεις να τον γνωρίζεις πέρα από τη συγκίνηση που σου προσφέρει η ανάγκη του για εσένα.

Ίσως τότε χρειαστεί να ακούσεις και μια δική σου δύσκολη αλήθεια: πόσο σε έχει ανακουφίσει το να αισθάνεσαι απαραίτητος.

Πόσες αμφιβολίες σου καθησύχασε αυτή η θέση.

Πόσο φοβάσαι ότι, αν κοιτάξεις προσεκτικά, θα χρειαστεί να ξανασκεφτείς όσα ελπίζεις.

Αξίζει να πλησιάσεις αυτή την πλευρά σου με κατανόηση.

Να αναγνωρίσεις τι αναζήτησες μέσα στη σχέση και πόσο το χρειαζόσουν.

Αυτή η αναγνώριση μπορεί να σου δώσει χώρο να παρατηρήσεις περισσότερα, να πάρεις στα σοβαρά την ενόχλησή σου, να αφήσεις τις πράξεις του να έχουν το βάρος τους.

Ο άλλος μπορεί πράγματι να σε χρειάζεται πολύ.

Μπορεί να αγωνιά στην ιδέα ότι θα σε χάσει.

Μαζί με την ανάγκη του υπάρχει και ο τρόπος που ζει: οι επιλογές του, η συνέπειά του, ο σεβασμός που δείχνει, η ευθύνη που αναλαμβάνει.

Και καθώς η εικόνα του γίνεται πιο ολόκληρη, μπορείς να δώσεις χώρο σε μια ερώτηση που περίμενε: «Πέρα από τη θέση που μου δίνει στη ζωή του, θέλω τον τρόπο του μέσα στη δική μου;» Αγγελική Μπολουδάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους