Ψηφιακή ανασύσταση (κατά προσέγγιση) της χάλκινης επενδύσεως της ασπίδας του "Βολιώτη" Μακεδόνα Δημητρίου Πολιορκητή που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Δίου. ✍🏻 *Γράφει ο George Siros Ο...

Πλήρες Κείμενο:

Ψηφιακή ανασύσταση (κατά προσέγγιση) της χάλκινης επενδύσεως της ασπίδας του "Βολιώτη" Μακεδόνα Δημητρίου Πολιορκητή που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Δίου. ✍🏻 *Γράφει ο George Siros Ο Δημήτριος Πολιορκητής (336-283 π.Χ.) ήταν ο ιδρυτής της Δημητριάδος, της αρχαίας πόλεως στις σημ. Αλυκές Βόλου.

Ήταν ο σημαντικότερος εκ των Διαδόχων του Αλεξάνδρου.

Υιός του Αντίγονου Α΄ Μονόφθαλμου και της Στρατονίκης και γαμβρός του Ηπειρώτη Πύρρου.

Ήταν φιλάνθρωπος, έδειχνε επιείκεια στους αιχμαλώτους, ήταν ωστόσο φιλήδονος, ιδιαιτέρως παρορμητικός και ζούσε στα όρια. «Νέος εμφανίσιμος, κανένας γλύπτης δεν ηδύνατο να αποτυπώσει την μορφή του.

Η στάση του απέπνεε χάρη και αξιοπρέπεια, αλλά ταυτοχρόνως και μια δυσάρεστη αίσθηση.

Υπήρξε πολυπράγμων άνθρωπος, αν και χαρισματικός στην πολεμική τέχνη, ήξερε να απολαμβάνει στο έπακρο και τις ηδονές της ζωής», γράφει ο Πλούταρχος, ενώ ο σύγχρονος Droysen «Κανείς από τους Διαδόχους δεν είναι η εικόνα της εποχής του τόσο πιστή, όσο ο Δημήτριος ο Πολιορκητής.

Κανείς δεν ξέρει τι να πρωτοθαυμάσει: την ενεργητικότητα, την μεγαλοφυΐα ή την ελαφρότητα του;» Ο Δημήτριος πέθανε - μάλλον από κραιπάλη και καθιστική ζωή λόγω πολυτελούς διαβιώσεως – το 283 π.Χ.. Η τέφρα του μετεφέρθη στην Δημητριάδα, στην πόλη που είχε ίδρυσε ο ίδιος δίπλα στην Ιωλκό, μόλις δέκα έτη πριν… Ο τάφος του Δημητρίου Πολιορκητή υπήρχε στην Δημητριάδα: «ἐπενεχθεισών δε τιμών καί στεφάνων περί Κόρινθον, εἴς Δημητριάδα κομίσας, ἒθηκε τα λείψανα» Πλούταρχος, Δημήτριος 53,15» Εδώ ο Δημήτριος εικονίζεται με αυθεντική μακεδονική πανοπλία των ελληνιστικών ετών· είναι εμπνευσμένη από τον από τις τοιχογραφίες οπλιτών των Μακεδονικών Τάφων της Νάουσας (3ος π.Χ. αιώνας), έργο του αρματοποιού Katsikis Dimitrios.

Στο μπροστινό μέρος των δερμάτινων επωμίδων έχουν τοποθετηθεί μπρούτζινοι Μακεδονικοί ήλιοι και μπρούτζινες μαργαριτόμορφες κεφαλές.

Οι πτέρυγες είναι δερμάτινες, διπλής σειράς με διακοσμητικά πολύχρωμα κρόσια στις άκρες τους καθώς και με μπρούτζινες έκτυπες διακοσμήσεις ανθεμίων.

Χαρακτηριστικό των πτερύγων είναι το μακρύ μήκος τους, μία τάση που παρατηρείται κατά την διάρκεια των Ελληνιστικών χρόνων. Πηγή: Γιώργος Σύρος, ΜΑΓΝΗΣΙΑ: Τόπος-Ιστορία-Πολιτισμός, 2026 Paths of History

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους