Σύντροφε Παναγιώτη, σου μιλάμε κι ας μη σε ξέρουμε. Κι ας μη σε γνωρίσουμε ποτέ. Αυτή είναι η μεγαλύτερη υπόσχεση που μπορούσατε να μας δώσετε. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη υπόσχεση που θέλουμε κι...
Σύντροφε Παναγιώτη, σου μιλάμε κι ας μη σε ξέρουμε. Κι ας μη σε γνωρίσουμε ποτέ.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη υπόσχεση που μπορούσατε να μας δώσετε.
Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη υπόσχεση που θέλουμε κι εμείς να δώσουμε στα παιδιά μας.
Εμείς, η γενιά των «άντα», οι κάτω των 50, μεγαλώσαμε με τη βεβαιότητα ότι θα ζήσουμε καλύτερα από τους γονείς μας.
Και τελικά τσιμπήσαμε το τρίτο το μακρύτερο.
Κουβαλάμε όμως και μια άλλη, ιστορική φόλα.
Γιατί εμείς μεγαλώσαμε με το ΠΑΣΟΚ.
Πόσες φορές ντραπήκαμε, μαζί, σαν συνομήλικοι, για τους Άκηδες, τους Μήτσους, τους Κώτσους και τους υπόλοιπους «σοσιαλΗστές» που μπέρδεψαν το Κίνημα με τον προσωπικό τους τραπεζικό λογαριασμό; Μας ανάγκασαν να απολογούμαστε για τις δικές τους πράξεις.
Να υπερασπιζόμαστε τις ιδέες μας απέναντι σε εκείνους που τις ξεπούλησαν.
Να ακούμε το «όλοι ίδιοι είστε» και να μην ξέρουμε πώς να εξηγήσουμε ότι εμείς δεν υπήρξαμε ποτέ σαν αυτούς.
Κι έρχεσαι εσύ, να μας κεράσεις στην καρωτίδα τάκλιν αλήθειας.
Θυμόμαστε τους γονείς μας.
Την περηφάνια τους όταν μιλούσαν για την Αλλαγή.
Την πίστη τους ότι η πολιτική μπορούσε να κάνει καλύτερη τη ζωή του απλού ανθρώπου.
Για την Αποκέντρωση (κι ας μην πέτυχε ποτέ). Για το ΕΣΥ.
Για την Αντίσταση.
Κι ύστερα θυμόμαστε την πίκρα τους, όταν κάποιοι που μιλούσαν για σοσιαλισμό αποδείχθηκαν μικρότεροι από τις ιδέες που επικαλούνταν.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν άξιζαν τέτοια απογοήτευση και το ξέρουμε καλά, σύντροφε.
Θα βάλουμε πλάτη, λοιπόν. Μάνα ΠΑΣΟΚ, πατέρας ΠΑΣΟΚ, παππούδες της Αλλαγής.
Τρεις γενιές με τις ίδιες αγωνίες.
Και τα παιδιά μας, κι αυτά έργα της ΠΑΣΟΚάρας! Μπορεί να μη γίνουν ποτέ ΠΑΣΟΚ.
Μπορεί μια μέρα να μας αμφισβητήσουν, να μας πουν ότι κάναμε λάθος, να διαλέξουν έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο.
Δικαίωμά τους.
Μακάρι να έχουν πάντα το θάρρος να σκέφτονται ελεύθερα.
Ένα μόνο δεν θέλουμε.
Να αναγκαστούν κάποτε να απολογηθούν για εμάς, όπως αναγκαστήκαμε εμείς για άλλους.
Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν μας το κληροδότησαν οι Άκηδες.
Μας το κληροδότησαν οι γονείς μας.
Εκείνοι που υπηρέτησαν το Κίνημα αγνά και άδολα.
Που παρέμειναν ανώνυμοι, δεν απέκτησαν βίλες, δεν έβγαλαν εκατομμύρια.
Που πίστεψαν, αγωνίστηκαν, χάρηκαν, πληγώθηκαν.
Και συνέχισαν να πιστεύουν.
Τους χρωστάμε πολλά.
Και τώρα που γινόμαστε εμείς οι γονείς, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πόσα.
Σύντροφε, κράτησε την υπόσχεσή σου.
Κι εμείς θα κρατήσουμε τη δική μας.
Έχεις τον λόγο μας.
Να μη χαμηλώσουν ποτέ τα μάτια τους τα παιδιά μας εξαιτίας μας. *Η συγκεκριμένη δήλωση του συντρόφου Δουδωνή θα μείνει καρφωμένη στην κορυφή της σελίδας μέχρι ο ήλιος να βγάλει κέρατα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους