Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όλοι μου λένε πως έπρεπε να είχα γίνει ηθοποιός. Και μεταξύ μας, δεν έχουν κι εντελώς άδικο! 🤣 Όμως με κέρδισε η κομμωτική (προς το παρόν...). Αλλά οπως το βλέπω τώρα ισως να μην εγκατέλειψα ποτέ το σανίδι.

Απλώς βρήκα τη δική μου σκηνή μεσα στο κομμωτήριο και τωρα πια και στα σόσιαλ.

Αυτή η φωτογραφία είναι από μια ημέρα που δεν ήταν και τόσο χαρούμενη.

Ξεκαθαρίζαμε τα πράγματα του παππού μου του Μανώλη που είχε φύγει από τη ζωή.

Κι εγώ βέβαια μέσα σε όλη εκείνη τη στεναχώρια (που δεν θυμάμαι πως ένιωθα) άρχισα να φοράω τα ρούχα του και να κάνω τα θεατρινίστικά μου που έλεγε και η γιαγιά μου η Καλλιόπη.

Από μικρή είχα κάτι που με ακολουθεί μέχρι σήμερα.

Την ανάγκη να βλέπω τους ανθρώπους γύρω μου να γελούν.

Μεγαλώνοντας κατάλαβα πως το χιούμορ δεν είναι πάντα ένδειξη ανεμελιάς.

Μερικές φορές είναι ευαισθησία, σίγουρα έντονη παρατηρητικότητα και ένας πολύ δυνατός τρόπος να διαχειρίζεσαι όσα αισθάνεσαι.

Το ότι ξέρω ομως να κάνω τους άλλους να γελούν δεν σημαίνει πως δεν στεναχωριέμαι.

Ούτε πως είμαι υποχρεωμένη να είμαι συνεχώς η ψυχή της παρέας.

Έχω κι εγώ τις σιωπές μου.

Τις δύσκολες ημέρες μου.

Τις στιγμές που δεν έχω καμία διάθεση να αστειευτώ, παρα μόνο να κρεμάσω τα προγούλια μου μέχρι το πάτωμα μέχρι να τα κλωτσήσω.

Όμως αν κάτι ίσως δεν άλλαξε από εκείνο το μαγκάκι της φωτογραφίας είναι πως ακόμα του αρέσει να χαρίζει γέλιο.

Όχι για να την προσέξουν.

Αλλά γιατί ξέρει πια πόσο πολύ μπορεί να το χρειάζεται κάποιος.

Ίσως αυτό να είναι ένα απο τα ωραιότερα ταλέντα που κουβάλησα από την παιδική μου ηλικία. ❤️ Εσύ ήσουν το παιδί που έκανε τους άλλους να γελούν ή εκείνο που χρειαζόταν κάποιον να το κάνει να γελάσει; Θέλω πραγματικά να διαβάσω τις ιστορίες σας. #kalliopeveniou

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους