Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι γιορτές όλων των κατά τόπους παραδόσεων, αποτελούν προϊόντα διαμόρφωσης μέσα στο χρόνο.

Οι παραδόσεις προοδευτικά αλλάζουν, αλλά πολλές φορές οι γιορτές ακολουθούν και αναδιαμορφώνονται.

Ακόμα και οι δικές μας Ορθόδοξες γιορτές, ενσωματώνουν συχνά αρχαίες, αλλά και λαογραφικές παραδόσεις.

Εμείς για παράδειγμα εδώ, γιορτάζουμε τον Άγιο Γεώργιο τον Μεθυστή, μια γιορτή που συνδέεται με παλαιότερα Διονυσιακά δρώμενα.

Οι άνθρωποι στην επαρχία, συνήθιζαν να εγκαινιάζουν την πόση του οίνου της νέας εσοδείας στη γιορτή του Αγίου το Νοέμβριο. Τα Διονυσιακά δρώμενα έχουν εκλείψει, όχι όμως και ο πυρήνας τους, που μεταφέρεται πλέον μέσα από τη Χριστιανική παράδοση.

Το ίδιο ισχύει και με την παράσταση του Αγίου Γεωργίου ως δρακοκτόνου.

Πρόκειται για ένα αρχαιότερο μυθολογικό μοτίβο, που συναντούμε και στο μύθο του Περσέα και της Ανδρομέδας.

Η λαϊκή παράδοση μετέφερε αυτό το μοτίβο και του έδωσε Χριστιανικό περιεχόμενο.

Τα λέω αυτά, καθώς διαπίστωσα τις τελευταίες ημέρες μια έντονη αντίδραση στη διοργάνωση του Halloween σε σχολικές μονάδες και όχι μόνο.

Σε αρκετά προφίλ συνάντησα οξείες αντιδράσεις, που μιλούσαν για δαιμονική λατρεία, για την είσοδο του διαβόλου στην εκπαίδευση, για άκριτη υιοθέτηση αμερικανικών παραδόσεων κ.ά. Καταρχάς, το Halloween δεν είναι αμερικανική γιορτή.

Γεννήθηκε σε ευρωπαϊκό έδαφος και συγκεκριμένα συνδέεται με την κελτική παράδοση της Ιρλανδίας.

Ταξίδεψε στην Αμερική με τους μετανάστες και εκεί εξελίχθηκε και έλαβε τη σημερινή του μορφή.

Συνδέεται επίσης με τη χριστιανική γιορτή των Αγίων Πάντων.

Η ίδια η λέξη προέρχεται από τη φράση All Hallows' Eve, που σημαίνει "Παραμονή των Αγίων Πάντων". Δεν αποδομούμε κάτι όταν το δαιμονοποιούμε.

Η πληροφορία πλέον στην εποχή μας είναι άφθονη και καθένας μπορεί εύκολα να αναζητήσει πληροφορίες για οποιοδήποτε θέμα.

Το να δηλώνουμε ότι κάτι δεν ταιριάζει στην αισθητική μας είναι απολύτως θεμιτό.

Ούτε εμένα με ελκύει η συγκεκριμένη γιορτή με τις μεταμφιέσεις, όπως επίσης δεν με ελκύουν και οι δικές μας αποκριάτικες εκδηλώσεις.

Άλλο όμως αυτό και άλλο να δαιμονοποιώ ό,τι δεν μου ταιριάζει.

Η δαιμονοποίηση δεν αποτελεί επιχείρημα.

Αντίθετα, περιχαρακώνει τη σκέψη, καλλιεργεί φόβο και τελικά δεν πείθει κανέναν που αναζητά μια σοβαρή προσέγγιση.

Ούτε βέβαια στέκει ιδιαίτερα το επιχείρημα της αμερικανοποίησης.

Ζούμε ήδη μέσα σε έναν τρόπο ζωής βαθιά επηρεασμένο από την αμερικανική κουλτούρα, από το θέαμα και την ψυχαγωγία, μέχρι την ένδυση, την υπόδηση, τη διατροφή και την τεχνολογία. Είναι κάπως παράδοξο να θεωρούμε ότι κινδυνεύουμε τώρα να αμερικανοποιηθούμε από μια γιορτή. Πάτερ Χαράλαμπος Κοπανακης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους