Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΓΟΤΘΙΚΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛ ΚΑΙ Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΜΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ Η δουλειά του Άγγελου Αντωνόπουλου είχε πάντα μια έντονη παρουσία της Γεωμετρίας.

Συχνά με μια λευκή και σαφή καθαρότητα, σχεδόν κλασικιστική.

Η αρχιτεκτονική εμφανίστηκε αρκετά νωρίς στο έργο του σε μερικές επικές τοιχογραφίες που εκπόνησε ήδη από τον προηγούμενο αιώνα.

Κάποια στιγμή, κατά την πρώτη δεκαετία αυτού του αιώνα το έργο του απέκτησε μια σκοτεινή, σχεδόν γοτθική ατμόσφαιρα, κάτι που εντεινόταν από τους υπόκωφους φωτισμούς, μετέωρες κρεμασμένες εγκαταστάσεις και, κυρίως, λιωμένες βικτωριανές βίλες στα όρια της διάλυσης.

Ήταν ένα εικαστικό έργο που ανάλογό του ίσως δεν είχαμε δει στην Ελλάδα, αντανάκλαση ίσως της επερχόμενης καταστροφής που σάρωσε αυτή τη χώρα λίγο μετά... Συνέχεια, ίσως, του προηγούμενου και απότοκο πι-θανόν αυτού που συνέβη στην πολιτική σκηνή της δύσμοιρης αυτής μικρής χώρας η δουλειά του Άγγελου Αντωνόπουλου τα επόμενα χρόνια στράφηκε σε αναπαραστάσεις κτιρίων εξουσίας.

Οι αποδόσεις των κτιρίων από τον καλλιτέχνη διατηρούν πολλές από τα δυσοίωνα, απειλητικά χαρακτηριστικά για τα οποία μας είχε προϊδεάσει η προηγούμενη φάση του έργου του.

Μέσα όμως από αυτή τη νέα πορεία σχολιάζεται πλέον ο εξουσιαστικός και συμβολικός λόγος της Αρχιτεκτονικής των μεγάλων κτιρίων.

Ενώ οι πολιτισμοί συνήθως προσαρμόζονται σε ξενικά αρχιτεκτονικά και πολεοδομικά πρότυπα για να εξυπηρετούν νοσταλγικές λειτουργίες ή λειτουργίες κύρους, ιστορικά τείνουν να δανείζονται μέσα από την ίδια πολιτισμική μήτρα με την οποία ταυτίζονται.

Βασικός προβληματισμός, νομίζω, εδώ είναι ο διάλογος πρωτότυπου και αντιγράφου.

Πάρτε για παράδειγμα την εκκλησία της Αγίας Φωτεινής στη Νέα Σμύρνη που επεξεργάζεται εδώ ο Αντωνόπουλος.

Αυτή η εκκλησία οικοδομήθηκε ως συνέχεια και σε μνήμη της «πρωτότυπης» εκκλησίας της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη, ο οποίος καταστράφηκε ολοσχερώς το 1922.

Ο καλλιτέχνης, έτσι, σχολιάζει τη σχέση του πρωτότυπου που δεν υπάρχει πια και του αντιγράφου που θέλει να πάρει -συμβολικά- τη θέση του πρωτοτύπου, με έρεισμα «αυθεντικότητας» το γεγονός ότι στο εσωτερικό του φυλάσσονται «αυθεντικά» κειμήλια (όπως το ξυλόγλυπτο τέμπλο, ο δεσποτικός θρόνος και ο άμβωνας) που διασώθηκαν και μεταφέρθηκαν από τον ναό του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σμύρνη.

Δεν ήταν κάτι παρόμοιο, αυτό που συνέβη. Η Πύλη Ishtar ήταν η όγδοη πύλη εισόδου στην πόλη της Βαβυλώνας στο σημερινό Ιράκ.

Κατασκευάστηκε πιθανόν το 569 π.Χ. Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το 1918, η μικρότερη μετωπική πύλη μεταφέρθηκε σε κομμάτια και ανακατασκευάστηκε στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο.

Στα τέλη του 20ου αιώνα, υπό την αυταρχική διακυβέρνηση του Σαντάμ Χουσεΐν, το Ιράκ ξεκίνησε ένα εξαιρετικά φιλόδοξο και αμφιλεγόμενο έργο: την ανοικοδόμηση της αρχαίας πόλης της Βαβυλώνας.

Ενώ αυτές οι ανακατασκευές είχαν σκοπό να τονώσουν την εθνική υπερηφάνεια και τον τουρισμό, πυροδότησε σημαντική συζήτηση μεταξύ αρχαιολόγων, ιστορικών και πολιτισμικών συντηρητών.

Το αντίγραφο φαίνεται παρόμοιο με το αποκατεστημένο πρωτότυπο, αλλά είναι σημαντικά μικρότερο. Ο Αντωνόπουλος επεξεργάζεται δυο από τα πιο αρχετυπικά (αν όχι τα πιο αρχετυπικά) κτίρια εξουσίας των Ηνωμένων πολιτειών.

Και τα δυο έχουν αποκτήσει πολυάριθμα αντίγραφα. Ένας Κούρδος επιχειρηματίας κατασκεύασε το 2014 το δικό του αντίγραφο του Λευκού Οίκου αξίας 20 εκατομμυρίων δολαρίων στην ιρακινή κουρδική πρωτεύουσα Ερμπίλ.

Το άλλο πάλι ήταν εξαρχής αντίγραφο ενός γαλλικού πρωτοτύπου. Το Πάνθεον του Παρισιού «αντιγράφηκε» σχεδόν στη λεπτομέρεια, τόσο στο Καπιτώλιο των νεοσύστατων Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αλλά και στο επίσης Καπιτώλιο της Κούβας.

Παρά τις φήμες και την απίστευτη ομοιότητα, το El Capitolio δεν είναι ακριβές αντίγραφο του κτιρίου του Καπιτωλίου των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον, DC των ΗΠΑ.

Στην πραγματικότητα, είναι διαμορφωμένο στο πρότυπο του Πάνθεον στο Παρίσι. Η Αψίδα του Θριάμβου της Étoile, την οποία αναπαράγει και σχολιάζει ο Άγγελος Αντωνόπουλος εδώ, είναι ένα από τα πιο διάσημα μνημεία στο Παρίσι της Γαλλίας, βρίσκεται στο δυτικό άκρο των Ηλυσίων Πεδίων. Η Αψίδα του Θριάμβου τιμά όσους πολέμησαν και πέθαναν για τη Γαλλία στη Γαλλική Επανάσταση και τους Ναπολεόντειους Πολέμους, με τα ονόματα όλων των γαλλικών νικών και Η Αψίδα του Θριάμβου στην Πιονγκγιάνγκ της Βόρειας Κορέας, που ολοκληρώθηκε το 1982, βασίζεται στο πρότυπο της Αψίδας του Θριάμβου και είναι ελαφρώς ψηλότερη στα 60 μέτρα.

Μια ακόμη Αψίδα του Θριάμβου βρίσκεται στην οδό Kiseleff, στο βόρειο τμήμα του Βουκουρεστίου, στη Ρουμανία.

Τιμά τη νίκη της Ρουμανίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και τη στέψη του βασιλιά Φερδινάνδου Α και της συζύγου του Μαρί. Το Patuxai, κυριολεκτικά Πύλη Νίκης ή Πύλη του Θριάμβου, είναι ένα πολεμικό μνημείο που χτίστηκε στο στη Βιεντσιάν του Λάος, μεταξύ 1957 και 1968.

Πιθανόν το πιο πολύπλοκο έργο αυτής της σειράς του Άγγελου Αντωνόπουλου να είναι η αποδόμηση του Reichstag του Βερολίνου.

Το προ-ναζιστικό Κοινοβούλιο της Γερμανίας παραμένει ερείπιο για δεκαετίες έως ότου ο σταρ αρχιτέκτονας Norman Foster προσθέτει έναν μεταλλικό θόλο που έμελλε να αποδειχτεί εικονικός. Ο Αντωνόπουλος κατά έναν τρόπο μας παρουσιάζει ένα Reichstag - Βρικόλακα ο οποίος μέσα στην εγκλωβισμένη αιωνιότητά του ενσωματώνει όλες τις ιστορικές φάσεις και τις ιδεολογίες που τις συνόδευσαν. Ο Αντωνόπουλος μπορεί να τα παρουσιάσει όλα μαζί και χώρια. Θανάσης Μουτσόπουλος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους