Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Home ΠΟΛΙΤΙΚΗ Δευτέρα 02/11/2026 - 15:52 Με μεγάλη θλίψη το τελευταίο αντίο στην συντρόφισσα Ελένη Ζιώγου (ΦΩΤΟ) Facebook logoTwitter logoPrint Mail logo Πρόσθεσε τον 902.gr στην Google Σε κλίμα οδύνης πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Γ΄ Νεκροταφείο η πολιτική κηδεία της συντρόφισσας Ελένης Ζιώγου, που έφυγε εντελώς ξαφνικά από την ζωή σε ηλικία 37 ετών, πριν από μια εβδομάδα.

Η σ. Ελένη γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Χανιά.

Παιδί εργατικής οικογένειας σπούδασε και αποφοίτησε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ, ενώ παράλληλα εργαζόταν σε συνεργείο γενικού καθαρισμού και παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα σε παιδιά Δημοτικού με μαθησιακές δυσκολίες.

Τα επόμενα δέκα χρόνια απασχολήθηκε στον κλάδο του Εμπορίου και για ένα μικρό χρονικό διάστημα σε εταιρεία πληροφορικών συστημάτων και μηχανογράφησης.

Τα τελευταία χρόνια εργαζόταν στον τομέα της καθαριότητας στην έδρα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.

Η σ. Ελένη ήρθε σε επαφή με την ΚΝΕ στα πρώτα χρόνια των σπουδών της στη Φιλοσοφική και έγινε μέλος της Οργάνωσης το 2007.

Από το 2008 έως το 2010 διετέλεσε γραμματέας της ΟΒ του έτους της στο Ιστορικό – Αρχαιολογικό.

Το 2011 συνδέθηκε στην Οργάνωση Νοτιοδυτικών Συνοικιών Αθήνας της ΚΝΕ.

Την ίδια χρονιά έγινε μέλος του ΚΚΕ και χρεώθηκε στο Τομεακό Συμβούλιο Νοτιοδυτικών Συνοικιών.

Από το 2013 έως το 2018 υπήρξε γραμματέας της ΟΒ Κάτω Αιγάλεω και μέλος του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικών Συνοικιών της ΚΝΕ.

Το 2018 πέρασε στη δουλειά του Κόμματος και ανέλαβε χρέωση στο γραφείο της ΚΟΒ Κάτω Αιγάλεω.

Παράλληλα, ανέλαβε χρεώσεις στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα ως πρόεδρος και αντιπρόεδρος του Συλλόγου Δημοκρατικών Γυναικών Αιγάλεω (μέλος ΟΓΕ) ενώ ήταν μέλος του παραρτήματος του ΕΣΥΝ στο Αιγάλεω και μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου «Η Πρόοδος». Σύντροφοι και φίλοι, έδωσαν το «παρών» για να πουν το τελευταίο αντίο σε μια μαχήτρια της ζωής, η οποία αντιμετώπιζε πάντα με χαμόγελο τις δυσκολίες και πρωτοστατούσε στο μετερίζι του αγώνα.

Παρευρέθηκε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ και τα μέλη του ΠΓ, Κώστας Παρασκευάς, Γιώργος Μαρίνος, Μάκης Παπαδόπουλος, Θέμης Γκιώνης, Λουϊζα Ράζου. «Τέτοια έγινα, γιατί τέτοια με έκανε το Κόμμα μου» «Η είδηση του αιφνίδιου θανάτου της μας συγκλόνισε όλους, κανένας μας δεν μπορεί να χωνέψει ότι θα λείπει το ζεστό χαμόγελό της, με το οποίο μας υποδεχόταν όταν μπαίναμε στα γραφεία ή όταν τη συναντούσαμε στους διαδρόμους.

Ένα χαμόγελο που δεν έχανε ποτέ, ακόμα κι όταν έφευγε κουρασμένη μετά τη δουλειά», σημείωσε, ο Γιάννης Μανουσογιαννάκης, μέλος της ΚΕ εκ μέρους της Διεύθυνσης των γραφείων της ΚΕ. Συνεχίζοντας πρόσθεσε πως «είχε άλλωστε αποκτήσει από πολύ μικρή ηλικία εμπειρία στους χώρους δουλειάς.

Όταν φτάνοντας στην Αθήνα από την πόλη που μεγάλωσε, τα Χανιά, αναγκάστηκε να δουλέψει παράλληλα με τις σπουδές της για να πληρώνει τα έξοδά της, όπως και χιλιάδες πλέον φοιτητές και φοιτήτριες που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο διαμονής τους. Την ίδια στάση κράτησε η συντρόφισσα Ελένη και ως εμποροϋπάλληλος, που ερχόταν αντιμέτωπη με την εκμετάλλευση, τα σπαστά και ακανόνιστα ωράρια, με την πολύωρη ορθοστασία. Αυτό το πνεύμα μαχητικότητας διαπερνούσε τη στάση της συντρόφισσας Ελένης και στην έδρα της Κεντρικής Επιτροπή του Κόμματος.

Ξεχώριζε για τη σεμνότητα, την εργατικότητα, την ηρεμία της.

Τη διέκρινε το φιλότιμο, αθόρυβα αλλά πρώτη αναλάμβανε τις χρεώσεις.

Οι απαιτήσεις δεν την πτοούσαν, αντίθετα πρωτοστατούσε με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.

Και με αυτή τη στάση κέρδιζε το σεβασμό των συντρόφων και συντροφισσών. Συντρόφισσα Ελένη, Για όλους όσους σε γνωρίσαμε στην έδρα της ΚΕ, ιδιαίτερα για τις συντρόφισσές σου που μοιραζόσασταν τις ίδιες χρεώσεις, ήσουν παράδειγμα συντροφικότητας και συναδελφικότητας.

Πάντα ήσουν δίπλα τους να τις στηρίζεις στις δυσκολίες.

Όπως κι εκείνες προσπαθούσαν να σε στηρίξουν στις δικές σου έγνοιες.

Η στοργή και η φροντίδα σου για την οικογένειά σου, για το γιο σου Φίλιππο, για τον σύντροφο σου Γιάννη, σε εξόπλιζε με αντοχή και πείσμα για να ζήσει ο γιος σου, όπως και τα παιδιά όλου του κόσμου σε έναν κόσμο στο "μπόι των ονείρων, στο μπόι των ανθρώπων", σε μια μεγάλη αγκαλιά συντρόφων - συναγωνιστών που παλεύουν για μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση, την καταπίεση, την ανασφάλεια.

Γι΄ αυτό είχες έγνοια για το τί μαθαίνουν τα παιδιά στο σχολείο, ήσουν δίπλα στα προβλήματα των γονιών των συμμαθητών του Φίλιππου.

Και είναι σίγουρο ότι ο γιος σου θα είναι περήφανος για αυτά τα μαθήματα ζωής που του έδωσες. "Τέτοια έγινα γιατί τέτοια μ' έκανε το Κόμμα μου" μάλλον θα ήταν τα λόγια του αποχαιρετισμού, που η ίδια θα έλεγες, πάντα, με το ζεστό σου χαμόγελο και την σεμνότητα που σε χαρακτήριζαν». «Υποσχόμαστε ότι όσο και αν θα λείπεις εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα» Εκ μέρους της ΤΕ Νοτιοδυτικών Συνοικιών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, ο Νίκος Ιωάννου, μέλος του Τομεακού Γραφείου, στον επικήδειό του ανέδειξε τον πρωτοπόρο ρόλο της συντρόφισσας Ελένης στην εργατογειτονιά του Αιγάλεω, εκεί που όλοι την ήξεραν, καθώς γινόταν «ένα» με τα προβλήματα του λαού της περιοχής. «Εκεί που την αναγνώριζαν με το μικρό όνομά της, που και λίγες μέρες πριν γεννήσει, με την κοιλιά στο στόμα κυριολεκτικά, βρισκόταν για να συζητήσει, να καλέσει σε κάποια σύσκεψη, να συμπαρασταθεί σε κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα.

Που όταν βγαίναμε σε κάποια εξόρμηση χωρίς εκείνη μαζί, όλοι ρώταγαν που είναι η Ελένη, τι κάνει, είναι το παιδί καλά; Γιατί τέτοιους απλούς, ανθρώπινους δεσμούς κατάφερνε να φτιάχνει η Ελένη, γιατί βίωνε και η ίδια από πρώτο χέρι και από πολύ νωρίς τα ίδια προβλήματα με τους λαϊκούς ανθρώπους που ερχόταν σε επαφή. Η σ. Ελένη ξεχώριζε για τη μαχητικότητα και την αισιοδοξία της, πάντα με το χαμόγελο ακόμα και στις δυσκολίες που η ίδια αντιμετώπιζε.

Ως στέλεχος του Κόμματος κατάφερνε να χτίζει δεσμούς με τις εργατικές - λαϊκές οικογένειες, καθώς κανένα λαϊκό πρόβλημα δεν της ήταν ξένο.

Μόνιμη έγνοια της να διαπαιδαγωγηθούν οι επόμενες γενιές, όπως και ο γιος της, που από τους πρώτους μήνες της ζωής του τον έφερνε στα γραφεία για να μην λείψει η ίδια από καμία δουλειά, με τις αξίες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης, της αγάπης για τον εργαζόμενο άνθρωπο, με τις αξίες και τα ιδανικά του Κόμματος που και η ίδια υπηρέτησε. Σου υποσχόμαστε πως αν και για τα όνειρα που κάνατε μαζί, πλέον θα λείπει το βασικότερο συστατικό, εμείς οι σύντροφοί σου θα φροντίσουμε ώστε ο Φιλιππάκος να μεγαλώσει μέσα στη μεγάλη οικογένεια του Κόμματος.

Θα φροντίσουμε παρά την τεράστια απώλεια, ότι θα αναπληρώσουμε ένα κομμάτι της αγάπης σου, και ότι θα διαπαιδαγωγηθεί με τα ιδανικά του Κόμματος μας, την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα, την συλλογικότητα, θα εκπληρωθεί το μεγαλύτερο όνειρό σας, να διαμορφωθεί σε έναν πραγματικό άνθρωπο.

Ελένη, δεν έφυγες, μένεις εδώ για όλους μας, στους αγώνες μας, στα βάσανα και στις αγωνίες μας, στα χαμόγελα και στις δυσκολίες μας.

Και υποσχόμαστε ότι όσο και αν θα λείπεις εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα στον οποίο αφιερώθηκες από τα νεανικά σου χρόνια και τον υπηρέτησες έως το τέλος της ζωής σου.

Γιατί συντρόφισσα Ελένη, απ’ όταν συναντήθηκες με το Κόμμα έζησες για το συλλογικό σκοπό, για την κοινωνία που η εκμετάλλευση θα δώσει τη θέση της στη συλλογικότητα και η βαρβαρότητα θα δώσει τη θέση της στην ανθρωπιά.

Και για αυτό θα σε κουβαλάμε μέσα μας για πάντα». Πάντα μαχητική και αισιόδοξη Εκ μέρους του Συλλόγου Γυναικών Αιγάλεω, η Δώρα Βασιλοπούλου μίλησε για την πρωτοπόρα δράση της Ελένης, ως μέλος του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος στην περιοχή.

Μεταξύ άλλων τόνισε: «Ήσουν εκεί, στις παραστάσεις διαμαρτυρίας του συλλόγου για να μη μείνει κανένα παιδί εκτός παιδικού σταθμού, για να στελεχωθεί το κέντρο υγείας και για να έχουν όλες οι γυναίκες δωρεάν πρόσβαση σε γιατρούς και εξετάσεις, αλλά και στις κινητοποιήσεις ενάντια στους πλειστηριασμούς, για την υπεράσπιση των σπιτιών του λαού στις εργατογειτονιές του Αιγάλεω.

Ήσουν εκεί, μπροστάρισσα, στους αγώνες του συλλόγου και της ΟΓΕ την περίοδο της πανδημίας, φωνάζοντας κάτω από τη μάσκα για μέτρα προστασίας της υγείας και της ζωής των εργαζομένων γυναικών, των οικογενειών τους.

Ήσουν εκεί, στις εξορμήσεις του Συλλόγου Γυναικών, συχνά έχοντας και τον Φίλιππο μαζί, στην πλατεία του μετρό, έξω από τα σουπερμάρκετ, στα εμπορομάγαζα του Αιγάλεω.

Είχες έγνοια για το δυνάμωμα του συλλόγου, για την ένταξη νέων γυναικών στις γραμμές του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος είχες έγνοια για τη γνωριμία του συλλόγου με τις εμποροϋπαλλήλους της περιοχής, είχες άλλωστε δουλέψει κι εσύ για χρόνια ως εμποροϋπάλληλος και ήξερες από πρώτο χέρι τι σημαίνει σπαστά ωράρια, κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, μηδενικός ελεύθερος χρόνος.

Είχες ανησυχία για τη δουλειά μας στα σχολεία, για την κοινή δράση με τους συλλόγους γονέων, τον αγώνα για τη μόρφωση και το σχολείο που δικαιούνται τα παιδιά μας.

Παρούσα σε όλες τις δράσεις του συλλόγου, στη διακίνηση του περιοδικού, στις χριστουγεννιάτικες γιορτές στην Πρόοδο που τόσο απολάμβανες με τον Φίλιππο και τον Γιάννη». Με δάκρυα στα μάτια και λόγια καρδίας, αποχαιρέτισαν την συντρόφισσα Ελένη, ο σύζυγος της και σύντροφός, Γιάννης και η ξαδέρφη της, Βίκη. 1 / 4

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους