Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Σακς κλήθηκε να συμβουλεύσει την κυβέρνηση του Μπόρις Γέλτσιν. Η συνταγή του ήταν η λεγόμενη «θεραπεία-σοκ»: απελευθέρωση των τιμών, απορρύθμιση των...
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Σακς κλήθηκε να συμβουλεύσει την κυβέρνηση του Μπόρις Γέλτσιν.
Η συνταγή του ήταν η λεγόμενη «θεραπεία-σοκ»: απελευθέρωση των τιμών, απορρύθμιση των αγορών και ιδιωτικοποίηση των κρατικών περιουσιακών στοιχείων με καταιγιστικούς ρυθμούς.
Το αποτέλεσμα δεν ήταν η φιλελεύθερη ιστορία επιτυχίας που είχε υποσχεθεί.
Ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε σε ποσοστά άνω του 2.000%, οι αποταμιεύσεις των πολιτών εξανεμίστηκαν, η φτώχεια διογκώθηκε και ο κοινωνικός ιστός διαλύθηκε.
Την ίδια στιγμή, η διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων καταλήφθηκε από ισχυρούς παράγοντες με διασυνδέσεις, οι οποίοι άρπαξαν τεράστιους φυσικούς πόρους, οδηγώντας στην ανάδειξη της τάξης των ολιγαρχών που εξακολουθεί να κυριαρχεί στη Ρωσία μέχρι σήμερα.
Η διαφθορά και οι ανισότητες που ακολούθησαν συνέβαλαν, με τη σειρά τους, στη δημιουργία του πρόσφορου εδάφους που αργότερα επέτρεψε στον Πούτιν να ανέλθει στην εξουσία.
Θα υπέθετε κανείς ότι μια τέτοια εμπειρία θα έκανε τον Σακς πιο επιφυλακτικό απέναντι σε δογματικές αναλύσεις ή πολιτικά πειράματα.
Αντί γι’ αυτό, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει τακτικός καλεσμένος της ρωσικής κρατικής τηλεόρασης, όπου έχει εκφράσει τον θαυμασμό του για τον Βλαντίμιρ Σολοβιόφ, έναν από τους πλέον ένθερμους προπαγανδιστές του Κρεμλίνου.
Επιπλέον, είναι μέλος της Λέσχης Βαλντάι, ενός φόρουμ που ιδρύθηκε από τον Πούτιν με σκοπό να προσδώσει έναν ακαδημαϊκό μανδύα στις επίσημες αφηγήσεις του Κρεμλίνου, εντάσσοντας σε αυτές και δυτικούς συμμετέχοντες.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το 2025 ο Σακς συμμετείχε στο «Φόρουμ του Μέλλοντος 2050» στη Μόσχα, μια εκδήλωση που διοργάνωσε ο Αλεξάντρ Ντούγκιν, ένας άνθρωπος που έχει χτίσει την καριέρα του ονειρευόμενος μια ευρασιατική αυτοκρατορία και μια αποδυναμωμένη Δύση.
Το γεγονός ότι ένας Αμερικανός καθηγητής επιλέγει οικειοθελώς να συμμετάσχει σε ένα τέτοιο περιβάλλον λέει περισσότερα για τον ίδιο παρά για τους επικριτές του.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους