Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δευτέρα σήμερα, η πρώτη του Νοέμβρη, και στο μπλογκ γράφω για τα δύο βιβλία του Άλαν Σίλιτοου που κυκλοφόρησαν κάποτε παλιά στα ελληνικά και τα διάβασα τον Αύγουστο.

Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων, που στα ελληνικά κυκλοφόρησε τη χρονιά που γεννήθηκα, δεν χρειάζεται να είσαι ερασιτέχνης δρομέας για να σου τραβήξει την προσοχή ως τίτλος, πόσο μάλλον αν είσαι.

Όλο ανέβαλλα την κάθοδο στο υπόγειο της Γραβιάς, την ομώνυμη ταινία δεν θα την έβλεπα αν πρώτα δεν διάβαζα το βιβλίο, σε κάποια συζήτηση στο βιβλιοπωλείο άκουσα για το άτυπο κίνημα των Οργισμένων νέων, όταν διάβασα το Ο ληστής μαραθωνοδρόμος κάποιος ακόλουθος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μου υπενθύμισε το διήγημα του Σίλιτοου, μου θύμισε επίσης το πώς χρησιμοποιούσαμε τα κοινωνικά δίκτυα αρχικά, κατέβηκα τα σκαλιά.

Δεν διάβασα Σίλιτοου ούτε και τότε. Τον Ιούλιο, περιμένοντας τις ημέρες αδείας, έπιασα να οργανώνω, τι άλλο, τα βιβλία που θα διάβαζα τον Αύγουστο, έβαλα φίλτρο να έχουν κυκλοφορήσει τρία ή περισσότερα χρόνια πριν, να μην με απασχολεί αν είναι εξαντλημένα πια, να κλείσω επιτέλους ανοιχτούς λογαριασμούς με συγγραφείς που διάβασα ένα βιβλίο τους και έψαξα και βρήκα και άλλα δικά τους, μια στοίβα άρχισε να σχηματίζεται, στοίβα ύψους τέτοιου που αντιπροσώπευε την αγωνία που είχα για εκείνες τις ημέρες σχόλης, τόσα είχα επενδύσει σε προσδοκίες και όνειρα, ανάμεσά τους και Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων, ένας από τους στόχους για τη νέα χρονιά, άλλωστε, ήταν η συστηματική επιστροφή στο νυχτερινό Πεδίον του Άρεως. Τότε διάβασα Σίλιτοου. Πιο αναλυτικά: https://no14me.blogspot.com/2026/11/alan-sillitoe.html?m=1

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους