Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν χθες, πριν από 51 χρόνια, βρέθηκε φριχτά παραμορφωμένο το πτώμα του Πιερ Πάολο Παζολίνι σε μια ακρογιαλιά της Όστια.

Τα κοκαλά του είχαν συντριβεί με χτυπήματα από μεταλλικές βέργες, το κουφάρι του είχε πατηθεί πολλές φορές από ρόδες αυτοκινήτου και κατόπιν είχε καεί.

Ο φερόμενος ως "δολοφόνος" του ήταν ένα αγόρι που έκανε ερωτικό πεζοδρόμιο - μα αναίρεσε την ομολογία του 29 χρόνια μετά, λέγοντας πως τον εκβίασαν για να "ομολογήσει". Πλέον τα νεότερα στοιχεία δείχνουν αυτό που διαφαίνονταν εξαρχής: πως στην δολοφονία του εμπλεκεται η μαφία, το ιταλικό κράτος, οι νεοφασιστικές οργανώσεις - ή και όλοι μαζί.

Ωστόσο, ένα είναι το βέβαιο: ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι, αυτός που μεταπολεμικά έκανε την μεγαλύτερη κατά μετωπο επίθεση στα κείμενα του Κανόνα του δυτικού πολιτισμού, γύρεψε όσο κανένας εκείνη την συνάντηση με τους φονιάδες του στην ακρογιαλιά της Όστια. ~ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΖΟΛΙΝΙ (βράδυ Νοεμβρίου του χίλια εννιακόσια εβδομήντα πέντε) Σαν μπήκε στο αμάξι του εκείνη τη βραδιά ο Παζολίνι βρήκε απρόσκλητο επισκέπτη: στη θέση του συνοδηγού καθότανε ξανθός άγγελος Κυρίου και μπήκε αμέσως στο ψητό, δίχως περιστροφές. «Μην ξεκινάς, Πιερ Πάολο, γιατί απόψε δεν θα τη βγάλεις καθαρή· με το ξημέρωμα θα 'σαι κουφάρι σε κάποιαν ακρογιαλιά – αυτά σου διαμηνύει ο Κύριός μου...» Βεβαίως και δεν μάσησε ο ποιητής μας – δεν ήταν από κείνους που μασάνε: «και τι τον κόφτει τον Κύριό σου για την πάρτη μου;» τον ρώτησε ορθά κοφτά.

Μα την περίμενε ετούτη την ερώτηση ο ξανθός ο άγγελος: «Ω ναι, το ξέρουμε πως δεν μας πιστεύεις, πως το δηλώνεις δώθε κείθε πως δεν υπάρχουμε· μα, όπως ξέρεις, ο Κύριός μου συμπονεί όλο τον κόσμο, κι έπειτα η μάνα σου είναι τόσο δικιά μας – θα είναι κρίμα να χάσει τον αγαπημένο της τον γιο.

Και το σημαντικότερο: άθεος-ξεάθεος έκανες δουλειά ανεπανάληπτη με το Κατά Ματθαίον – τύφλα να 'χουν οι θρησκευάμενοι οι σκηνοθέτες... Άρα έχουμε λόγους να μείνεις ζωντανός: Ίσως, περνώντας ο καιρός, να φτιάσεις και μιαν Αποκάλυψη και να ρεφάρεις μια για πάντα... »Γι αυτό σου λέω, καλέ μου: γύρισε σπίτι και κάτσε να διαβάσεις ένα βιβλίο – ό,τι βιβλίο θες.

Δεν είναι απόψε η βραδιά σου...». Χαμογέλασε τότε ο Παζολίνι· «μα τι μπουνταλάς Θεός» είπε μέσα του, «μου έστειλε άγγελο ξανθό γαλανομάτη... Λίγο πιο έξυπνος να ήτανε θα μου 'ριχνε έναν μελαχρινό με σμιχτά φρύδια και βλέμμα τσογλανίστικο και κολλητό πουκάμισο – και θα γινόταν τζάμι η δουλειά του...» Και μονομιάς έβαλε μπρος την Άλφα Ρομέο του, ξεκινώντας για την Πλατεία Τσινκουετσέντο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους