Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μνήμη Δημήτριου Μητρόπουλου. Σαν σήμερα, στης 2 Νοεμβρίου του 1960, έφευγε από τα εγκόσμια με έναν τρόπο εξόχως ποιητικό ο σπουδαίος Ελληνας μουσικός Δημήτριος Μητρόπουλος.

Και γράφουμε ποιητικό διότι αντάμωσε το τέλος του κατά τη διάρκεια της πρόβας της Τρίτης Στμφωνιας του Γκούσταβ Μάλλερ με την ορχήστρα της Σκάλας του Μιλάνου.

Επι τω εργω… Μισός Αρκάς, μισός Ανδριώτης, απόφοιτος της Βαρβάκειου και του Ωδείου των Αθηνών, σπουδαστής στις χώρες της Εσπερίας, ευτύχησε να διευθύνει ορισμένες από τις σημαντικότερες ορχήστρες του κόσμου όπως οι συμφωνικές της Βοστώνης και της Μινεάπολης όπως και η Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης.

Ευτυχήσαμε και μείς με τη σειρά μας να εντοπίσουμε κατά τη διάρκεια των ετών της περιήγησης μας στα μέρη των Ελλήνων, μνημεία τα οποία τον τιμούν και τον αναδεικνύουν: Η προτομή του στον χώρο του Ωδείου των Αθηνών (έργο του Θανάση Απάρτη), η προτομή του στο Παλαιό Φάληρο, το ταφικό του μνημείο στο Ά Νεκροταφείο των Αθηνών και η προτομή του στον μαγευτικό χώρο του θεάτρου του Ασκληπειίου της Επιδαύρου (επίσης έργο του Απάρτη). Υπάρχει άραγε σήμερα στην ελληνική μουσική τέχνη ένας αντίστοιχος Δημήτριος Μητροπουλος; Δεν το ξέρουμε. Αλλά το ευχόμαστε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους