Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας συγγραφέας, καλός ή κακός, ή ανάμεσα στα δύο, είναι ένα αγρίμι που όλοι έχουν το προνόμιο να κυνηγούν.

Γιατί, μολονότι δεν είναι όλοι σε θέση να γράψουν βιβλία, οι πάντες θεωρούν τον εαυτό τους ικανό να τα κρίνει.

Μια κακή σύνθεση φέρει στους ώμους και την τιμωρία της, την περιφρόνηση και τη γελοιοποίησή της.

Η καλή προκαλεί τον φθόνο, επιφέρει στον συγγραφέα της χίλιες ταπεινώσεις, και προσβάλλεται από τη μεροληπτική ή την κακόβουλη κριτική.

Κάποιος βρίσκει λάθος το σχέδιο, άλλος το στυλ, ένας τρίτος την ηθική αρχή που το έργο προσπαθεί να διατυπώσει... Κι εκείνοι που δεν καταφέρνουν να βρουν λάθος στο βιβλίο, ασχολούνται με το πώς να στιγματίσουν τον συγγραφέα.

Με μοχθηρία ξεσκαλίζουν το παραμικρό διφορούμενο περιστατικό που μπορεί να γελοιοποιεί το χαρακτήρα ή τη συμπεριφορά του, με σκοπό να πληγώσουν τον άνθρωπο, αφ’ ης στιγμής δεν μπορούν να πληγώσουν τον συγγραφέα.

Με λίγα λόγια, για να μπεις στις λογοτεχνικές δέλτους, εκθέτεις εκούσια τον εαυτό σου στα βέλη του εξοστρακισμού, του σαρκασμού, του φθόνου και των απογοητεύσεων.

Είτε γράφεις καλά είτε άσχημα, να είσαι βέβαιος πως δε θα αποφύγεις τις κατηγορίες.

Πραγματικά, τούτο το γεγονός περιέχει τη μεγαλύτερη παρηγοριά για έναν νεαρό συγγραφέα.

Θυμάται πως ο Λόπε ντε Βέγκα και ο Καλντερόν είχαν άδικους και φθονερούς κριτικούς, και σεμνά πιστεύει ότι κι εκείνος βρίσκεται στην ίδια δυσάρεστη κατάσταση... Γνωρίζω όμως ότι όλες αυτές οι περισπούδαστες παρατηρήσεις δε θα γίνουν δεκτές από σένα.

Η συγγραφή είναι μια μανία για να κατακτήσεις ό,τι καμιά λογική δεν έχει τη δύναμη να κατακτήσει.

Και θα μπορούσες τόσο εύκολα να πείσεις εμένα να μην αγαπήσω, όσο θα σε έπειθα κι εγώ να μη γράφεις.

Ωστόσο, αν δε μπορείς να κάνεις τίποτε πότε-πότε για να μην αρπάζεσαι πάντα από τον ποιητικό παροξυσμό, προφυλάξου τουλάχιστον ώστε να μην κοινολογείς τους στίχους σου σε κανέναν, παρά σ’ εκείνους μόνο που η μεροληψία τους προς το άτομό σου θα σου εξασφαλίζει την επιδοκιμασία τους. — Matthew Gregory Lewis, Ο Καλόγερος, μτφρ.: Αλέξανδρος Κοσματόπουλος, Gutenberg: 2005 (1796).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους