Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτή η φωτό είναι ακριβώς ένα χρόνο πριν. Στο ΑΡΗΣ - ΠΑΟΚ (73-78). Από τότε άλλαξαν πάρα πολλά.

Και για τον Άρη (που είναι το βασικό αντικείμενο των συζητήσεων μας) αλλά και για εμένα σε προσωπικό επίπεδο.

Άλλαξα πόλη, ζωή, επαγγελματικό περιβάλλον, καθημερινότητα.

Συνήθειες, ανθρώπους.

Χθες στο Aris Media Factory κάναμε ρεκόρ στο LIVE μετά τον Παναθηναϊκό, με 26 χιλιάδες προβολές.

Και σας ευχαριστούμε από καρδιάς γι’ αυτό.

Και για το χθεσινό, αλλά γενικότερα για τη στήριξη όλους αυτούς τους μήνες.

Πρέπει να ξέρετε, τι θυσίες έχουμε κάνει (και κάνουμε ακόμη) προκειμένου να είμαστε «μέσα» σε αυτό.

Τι αφήνουμε πίσω και πόσο προσπαθούμε, ούτως ώστε κι εμείς να φτάνουμε στα σημερινά αποτελέσματα.

Τα οποία ελπίζουμε να σας αρέσουν και να σας ικανοποιούν.

Θέλω να πιστεύω ότι φέρνουμε κάτι διαφορετικό, κάτι φρέσκο, κάτι όμορφο.

Ένα χρόνο πριν, δεν είχαμε ξεκινήσει ακόμη τις ζωντανές εκπομπές.

Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν υπήρχαμε.

Δεν φυτρώσαμε χθες.

Μιλάω σε α’ πληθυντικό, γιατί δεν δουλεύω μόνος μου.

Οι κάμερες, η παραγωγή, το στούντιο, άπειρες ώρες, ύπνος το ξημέρωμα, πολλή κάψιμο, για να φτάσουμε σε αυτά τα αποτελέσματα και να έχουμε αυτή τη συνέπεια κι αυτή την (θέλω να πιστεύω) ποιότητα.

Στο χθεσινό LIVE σας είπα ότι «κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε». Δεν ξέρω αν το κάνουμε καλά, μέτρια, κακά, γουατέβερ.

Ξέρω όμως ότι προσπαθούμε πολύ.

Οι αριθμοί (reach, engagement) που μας καθιστούν νο1 φέρνουν μια (ηθική) ικανοποίηση.

Αλλά ως εκεί.

Ενώ παράλληλα μπορεί να δουλεύουμε και πράγματα τα οποία δεν φαίνονται (ακόμη). Και θα τα μάθετε εν καιρώ.

Μεγαλύτερα απ’ αυτό που φαντάζεστε.

Αυτό για όσους νομίζουν ότι πάμε 2 ώρες στο Παλέ και κάνουμε μετά 2 ώρες LIVE και γεια σας.

Καμία σχέση.

Προσπαθούμε κι όταν δεν γράφει η κάμερα.

Ευχαριστώ (και πάλι) όσους στηρίζετε αυτή την περίοδο.

Κι όσους με κράζετε, φερειπείν, για τα αγγλικά μου.

Ή για άλλους λόγους, δικούς σας.

Δικαίωμα σας.

Στην τελική, όλοι περαστικοί είμαστε, κάνουμε αυτό που κάνουμε σε ένα συγκεκριμένο timing, ποιος ξέρει τι θα μας φέρει η ζωή αργότερα (αρκεί να έχουμε την υγεία μας, για την οποία καθημερινά παλεύουμε). Κι αυτό που κάνουμε είναι να μιλάμε για μπάσκετ χαλαρά.

Για ένα παιχνίδι.

Για μια ευχάριστη δραστηριότητα.

Χωρίς να χαλιόμαστε και να μιζεριάζουμε.

Θέλοντας να υπάρχει ένα θετικό vibe σε όλο αυτό.

Και στο τέλος, αν είναι εφικτό, να μένει όντως κάτι θετικό στις συνειδήσεις.

Είτε στις χαρές, είτε στις δύσκολες στιγμές.

Γιατί θα υπάρξουν και τα δύο.

Τελειώνοντας, λένε ότι από αγκάθι βγαίνει ρόδο κι ότι το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν την αυγή.

Ευχαριστώ κυριότερα για τα καλά λόγια, τα οποία ομολογώ μ’ έχουν κάνει να αφήσω πίσω μου ταχύτερα του αναμενόμενου κάποιες πιο δύσκολες μέρες που είχαν προηγηθεί.

Διότι επαναλαμβάνω, η ηθική ανταμοιβή είναι το πραγματικό καύσιμο για το μυαλό και την ψυχή.

Αυτό που έχουμε περισσότερο ανάγκη. Θα (συνεχίσουμε να) κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε. Για εσάς και για εμάς. ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους