Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Το μίσος» και η σαλονικιώτικη ραπ Η γαλλική ταινία «La Haine» (Το μίσος) κυκλοφόρησε το 1995 σε σκηνοθεσία του Mathieu Kassovitz και έσκασε πραγματικά σαν βόμβα.

Ο λόγος; Αναδεικνύει την ζόρικη καθημερινότητα που βιώνουν οι μετανάστες, από τότε μέχρι σήμερα, στα προάστια του Παρισιού και αρκετές γαλλικές πόλεις.

Ένα ωμό, ρεαλιστικό και δυνατό ασπρόμαυρο έργο που κατόρθωσε να νικήσει τον χρόνο και να μείνει ζωντανό γιατί η θεματολογία του το κρατάει με άνεση στην επικαιρότητα.

Η ιστορία, ο μύθος και οι ατάκες της ταινίας περνάνε από γενιά σε γενιά αλλά αυτό δεν οφείλεται αποκλειστικά στις διαδηλώσεις & τις ταραχές που βλέπουμε συχνά στη Γαλλία.

Δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, ραπ τραγούδια από πολλές περιοχές του κόσμου περιλαμβάνουν στιχουργικές αναφορές, αποσπάσματα και αυτούσιους διαλόγους από το γαλλικό cult έργο.

Από το «La Haine» του CUT KILLER που συνδυάζει το «Sound of da Police» του KRS-One και το «Non, Je ne regrette rien» της Édith Piaf μέχρι το σχετικά πρόσφατο «La Haine Rap» των Ćelo & Abdï.

Όσο για τη ραπ της Θεσσαλονίκης; Μετά την ελληνική χρεοκοπία του 2010, μία μερίδα καλλιτεχνών στράφηκε στιχουργικά στα νεανικά αδιέξοδα & το κοινωνικό σκοτάδι που σκέπασε τις ψυχές εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.

Η ανήσυχη νεολαία που μεγάλωσε μέσα στα μνημόνια ανταποκρίθηκε, αγκάλιασε και ταυτίστηκε με αυτή τη μουσική.

Πολλοί μίλησαν για καταθλιπτικούς και σκοτεινούς τύπους αλλά η ζωή στην ελληνική επικράτεια τα χρόνια της κρίσης δεν ήταν μία ευχάριστη βόλτα στο πάρκο με τον κόσμο να τρέχει γυμνός στα λιβάδια.

Στο τραγούδι του ΤΖΑΜΑΛ «Όπλο στο κρεβάτι» από τον δίσκο Φαβέλα που κυκλοφόρησε το 2015 ακούμε τους στίχους «20 χρόνια από το μίσος και ακόμα μίσος, τι και αν περνάει ο καιρός, παραμένει ο στίχος». Στο ομώνυμο τραγούδι «Φαβέλα» (2015) υπάρχουν οι στίχοι: «Έχω στο χέρι τατουάζ ένα πέταλο για τύχη, πως το 'λεγαν στο Μίσος, ο κόσμος μας ανήκει». Ο ΛΕΞ τραγουδάει στα «Παυσίπονα» στον δίσκο 2ΧΧΧ (2018): «Μικρά δωμάτια και όνειρα τεράστια, Μίσος σαν τα Γαλλικά προάστια». Στον δίσκο Κληρονόμοι του Τίποτα (2025) ο Dani Gambino μαζί με τον 12os Pithikos λένε στο «Κόμποι»: «Μέσα στο terrain, ζούμε το La Haine, μετά την πρόσκρουση τι μας περιμένει, είμαστε όλοι μας ξένοι, καταραμένοι». Το μίσος, οι ιστορίες του και η αντανάκλασή τους στην πραγματικότητα κυκλοφορούν συνεχώς μέσα από τους στίχους της σαλονικιώτικης ραπ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους