Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σημασία δεν έχει ποιος τρέχει μακριά στη βροχή, αλλά ποιος μένει όρθιος στην καταιγίδα.

Το αήττητο σερί της ΑΕΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα σταμάτησε στους 31 αγώνες. Ο Παναθηναϊκός κέρδισε την "καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος τους τελευταίους 15 μήνες" όπως δήλωσε ο προπονητής του, Γιάκομπ Νίστρουπ, και υποχρεωσε την ΑΕΚ στην πρώτη της ήττα για το πρωτάθλημα έπειτα από 370 ημέρες.

Και πάλι σε ντέρμπι.

Και πάλι εκτός έδρας.

Και πάλι σε μια βραδιά σχεδόν αποκαρδιωτική για εκείνη ακόμα κι αν οι στατιστικές δε συμφωνούν απόλυτα.

Και πάλι με το ίδιο σκορ.

Τότε ήταν η 8η αγωνιστική της ελληνικής Superleague και η ήττα από τον Ολυμπιακό άφησε την Ένωση τέσσερεις βαθμούς μακριά από την κορυφή.

Ήταν η περίοδος στην οποία το αγωνιστικό σχέδιο του Νίκολιτς δοκιμάστηκε, οι διαδοχικές ήττες από ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό διέκοψαν το μήνα του μέλιτος που έφτιαξαν οι καλοκαιρινές προκρίσεις, η εντός έδρας ισοπαλία με τη Σάμροκ ενίσχυσε τις αμφιβολίες και η νίκη στις καθυστερήσεις απέναντι στην Ηλιούπολη της δεύτερης κατηγορίας αντιμετωπίστηκε σαν ήττα.

Η αγωνιστική κρίση είχε και πάλι χτυπήσει την πόρτα της ΑΕΚ.

Όμως, υπήρξε μια βραδιά που η ΑΕΚ έχασε τη μάχη αλλά τελικά κέρδισε τον πόλεμο.

Ήταν η βραδιά της 26ης Οκτωβρίου του 2025 και εκείνο το ματς με τον Ολυμπιακό που σήμανε την απαρχή για το αήττητο σερί που τελείωσε χθες στο ΟΑΚΑ.

Ήταν η βραδιά που η οργή και τα σκληρά λόγια του Μάρκο Νίκολιτς ήχησαν για τα καλά στα αποδυτήρια του "Γεώργιος Καραϊσκάκης". «Ο Πιρόλα θα κάνει μεταγραφή στην πλάτη σου, δεν κουνήθηκες… » είπε μεταξύ άλλων στο συμπατριώτη του και απόλυτο σταρ αυτής της ομάδας, Λούκα Γιόβιτς.

Το μήνυμα στάλθηκε παντού.

Το επιβεβαίωσε λίγο καιρό μετά και ο Θωμάς Στρακόσια σε δηλώσεις του.

Η ομιλία του Νίκολιτς ήταν το σημείο καμπής στη σεζόν.

Ενεργοποίησε το κίνητρο των ποδοσφαιριστών του και όρισε το πλαίσιο των ευθυνών τους.

Αλλά επέβαλλε και σε εκείνον προσαρμογές.

Αλλαγές και αποφάσεις σημαντικές που ακολούθησαν την ομάδα στην πορεία της σεζόν.

Τώρα τα πράγματα μοιάζουν να επιστρέφουν και πάλι στο σημείο μηδέν. Η Ένωση δεν έχασε απλά από τον πρωτοπόρο Παναθηναϊκό μένοντας μακριά από την κορυφή του πρωταθλήματος.

Αλλά, συνέχισε τον καταστροφικό απολογισμό του τελευταίου εικοσαημέρου.

Τέσσερεις ήττες σε πέντε αναμετρήσεις και 13 γκολ παθητικό σε αυτά τα ματς αποτελούν την πλέον ασυνήθιστη εικόνα για την ΑΕΚ της εποχής Νίκολιτς.

Ακόμα κι αν σε αυτά συμπεριλαμβάνονται δύο παιχνίδια για τη League Phase του Champions League και ένα χαμηλού βαθμολογικού ενδιαφέροντος ματς για το κύπελλο.

Οι νίκες είναι πρώτα απ' όλα συνήθεια και η ΑΕΚ κινδυνεύει να ξεχάσει να νικά σε αυτό το αρνητικό σπιράλ των τελευταίων εβδομάδων.

Απέναντι στον Παναθηναϊκό η ΑΕΚ παρουσίασε πολλά από τα στοιχεία που προβλημάτισαν και στις τρεις προηγούμενες εξόδους της από τη Νέα Φιλαδέλφεια.

Η φετινή ΑΕΚ είναι μια ομάδα που τοποθετείται πιο ψηλά στον αγωνιστικό χώρο, επιδιώκει συνδυαστικό παιχνίδι υψηλής κατοχής της μπάλας, παίρνει περισσότερα ρίσκα και δίνει σημαντικές ελευθερίες στους μεσοεπιθετικούς της ποδοσφαιριστές.

Μια ομάδα λιγότερο κυνική και περισσότερο ευχάριστη στο μάτι, αρκεί βέβαια να της το επιτρέψουν οι συνθήκες.

Κι αυτό φαίνεται πως για την ώρα το πληρώνει μακριά από την έδρα της.

Εκεί που η αντιμετώπιση των αντίπαλων είναι διαφορετική και η εγρήγορση που επιβάλλουν οι φωνές της εξέδρας μικρότερη.

Εκεί που η έλλειψη αθλητικότητας και έντασης για να καλυφθούν οι μεγαλύτεροι σε σχέση με πέρυσι χώροι που αφήνει ακαλύπτους η φετινή εκδοχή της ΑΕΚ κοστίζει σε κακό αμυντικό τρανζίσιον και μεγαλύτερη απειλή στην άμυνά της.

Εκεί όπου οι ελίτ εκτελεστές μένουν αναξιοποίητοι καθώς η μπάλα φθάνει με δυσκολία σε αυτούς. «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα» μοιάζουν ασύμβατα με τα νέα δεδομένα που προσπαθεί να εντάξει στο αγωνιστικό στυλ της Ένωσης ο Μάρκο Νίκολιτς. Η ΑΕΚ επέβαλλε την αγωνιστική της κυριαρχία στο δεύτερο μισό της περσινής σεζόν με μια ενδεκάδα παρόμοια με τη φετινή αλλά σε παιχνίδια στα οποία κυριάρχησε ο έλεγχος, η ασφάλεια, ο κυνισμός, οι λιγοστές επιθέσεις.

Πόνταρε περισσότερο στην ποιότητα των επαφών της στην αντίπαλη περιοχή και στην εκτελεστική ικανότητα των φορ της και λιγότερο στην ποσότητα της απειλής.

Το φετινό δείγμα των αγώνων της Ένωσης δείχνει πως η αλλαγή που επιχειρείται απαιτεί προσαρμογές.

Επαναφορά στις δικλείδες ασφαλείας ή αλλαγές στα πρόσωπα που θα επαναφέρουν τη χημεία και τη λειτουργικότητα.

Κι από την άλλη, «τα καινούργια ρούχα» μοιάζουν για την ώρα να μην είναι αρκετά.

Λιγότερα από όσα χρειάζεται για το δύσκολο σερί απαιτητικών αγώνων σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η ΑΕΚ αναζητά τις απαντήσεις σε ένα στενό πυρήνα του ρόστερ της, δυσκολεύεται να εντάξει ομαλά πολλές από τις καλοκαιρινές της προσθήκες και να μοιράσει τους ρόλους με τρόπο αποτελεσματικό.

Το rotation μοιάζει να μην έχει στόχευση και η επιβάρυνση των διαδοχικών αγώνων ταλαιπωρεί πρώτα και κύρια τους βασικούς κρίκους της κιτρινόμαυρης ενδεκάδας.

Μια ήττα από τον Παναθηναϊκό στις αρχές του Νοέμβρη δε μπορεί να εκτροχιάσει μια σεζόν που έχει ακόμα πολλές και σημαντικές στροφές στην εξέλιξη της. Η ΑΕΚ ξαναβρέθηκε σε αντίστοιχη απόσταση από την κορυφή και τα κατάφερε.

Ίσως καλά-καλά να μην μπορεί να αμφισβητήσει ούτε την αρχική εκτίμηση του Νίστρουπ για τη δυναμική των ομάδων σε αυτό το σημείο της σεζόν.

Οι τρεις διεκδικητές του τίτλου έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που δε μπορούν παρά να τους συνοδεύουν για καιρό.

Και ο πραγματικός συσχετισμός δύναμης είναι νωρίς για να κριθεί.

Σίγουρα, όμως, μπορεί, χωρίς φίλτρα, προσχήματα και περίτεχνες εξηγήσεις να αποκαλύψει την παιδική αλήθεια στο παραμύθι του Άντερσεν: «Μα ο βασιλιάς είναι γυμνός!». Είναι η ώρα που η ισχύς και η ανθεκτικότητα του γκρουπ θα κριθούν ξανά.

Όπως πέρυσι τέτοια εποχή.

Όπως ακριβώς πριν 365 και κάτι μέρες, μετά το ματς με τον Ολυμπιακό. Γιατί σημασία δεν έχει ποιος τρέχει μακριά στη βροχή, αλλά ποιος μένει όρθιος στην καταιγίδα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους