ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΗ ΜΟΥΡΙΑ Η πλονζέ φωτογραφία κινητού (από τον Σπύρο;) που μου έστειλε η Varvara Mantaiou έχει τη σύνθεση και την πνοή των μεγάλων επικών πινάκων της Αναγέννησης και του...

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΗ ΜΟΥΡΙΑ Η πλονζέ φωτογραφία κινητού (από τον Σπύρο;) που μου έστειλε η Varvara Mantaiou έχει τη σύνθεση και την πνοή των μεγάλων επικών πινάκων της Αναγέννησης και του μπαρόκ, είναι σαν τις συνθέσεις του Ρέμπραντ και του Γκρέκο, τη Νυχτερινή Περίπολο, την Ταφή του Κόμητος Οργκάθ: Έχει σημείο φυγής, σημείο εστίασης, όλα συγκλίνουν όλα κοιτούν προς αυτό: Είναι το βρέφος Στέλλα, λευκό αστέρι στην λευκή αγκάλη της μητέρας του.

Ο χρόνος έχει παγώσει, όλοι κοιτούν και σκύβουν έκθαμβοι ενώπιον του Άστρου του Μέλλοντος, είμαστε Γασπάρ, Βαλτασάρ, Μελχιώρ, παίρνουμε το δώρο.

Είναι μια εικόνα ιερή, μάς λέει ότι το τελευταίο σαββατόβραδο του Οκτωβρίου 2026 δεν πίναμε πάνω από ένα ξόδι, αλλά θύαμε λιβάνι σμύρνα χρυσό, θαυμάζαμε το διεσταλμένο παρόν που έφερε στα Εξάρχεια η Stella, το άστρο. :::

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους