Original Post

Πλήρες Κείμενο:

To 2004 ένας Πολωνός καλλιτέχνης έπεισε τον 92χρονο τότε επιζώντα του Άουσβιτς Józef Tarnawa να "φρεσκάρει" σε ένα τατουτζίδικο τον ξεθωριασμένο αρ. αναγνώρισης που του είχαν χαράξει οι Nαζi το '43. Στο βίντεο-έργο ο άνθρωπος εμφανίζεται διστακτικός, εκφράζει αντιρρήσεις, και λέει ότι αφού ο αριθμός έχει ξεθωριάσει δεν βλέπει τον λόγο να επαναλάβει τη διαδικασία.

Ο καλλιτέχνης επιμένει ότι είναι σημαντικό να προχωρήσει, για "να μη χαθεί η μνήμη". Μέσα στο ασφαλές πλαίσιο της τέχνης, τι πραγματικά συνέβη εδώ; Ήταν αυτή μια πράξη διατήρησης της μνήμης, αναβίωσης του τραύματος ενός ηλικιωμένου, ή εκμετάλλευσης; Τι σημαινει ελεύθερη συμμετοχή και τελικά πώς διατηρείται καλύτερα η μνήμη του Ολοκαυτώματος; Με την διαρκή επαναχάραξη του τραύματος ή μέσα από την επανεξέταση των σχέσεων βίας στο εδώ και τώρα; Δύσκολες ερωτήσεις, ενδιαφέρουσες συζητησεις, μπουρλότο στις συνειδήσεις, με την Αλεξάνδρα Αντωνιάδου, που ξεκινά αυτη την Τρίτη. ~ το βάζω από κάτω

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους