Original Post

Πλήρες Κείμενο:

https://www.facebook.com/share/p/1CAiwtUqEY/ Το μηνιαίο οπαδικό αφιέρωμα του Σ.Φ. Π.Α.Ο.Κ. ΘΥΡΑ 4 που αξιζει να διαβάζετε και μας θυμίζει όμορφες αναμνήσεις.

Παραπάνω ειναι το link απο την επίσημη σελίδα του Συνδέσμου.

Το καλοκαίρι του 1988 η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε απο τέσσερις ομάδες στην Ευρώπη.

Στην κλήρωση της 12ης Ιουλίου όλα τα βλέμματα στράφηκαν πάνω μας, καθώς ο ΠΑΟΚ έπεσε πάνω στην περίφημη Νάπολι του τεράστιου Ντιέγκο Μαραντόνα.

Το αρχικό μούδιασμα από το άκουσμα του αντιπάλου γρήγορα έδωσε τη θέση του στον ενθουσιασμό. Η ΠΑΕ προχώρησε σχεδόν αμέσως στην έκδοση των εισιτηρίων για τη ρεβάνς της Τούμπας και αυτά εξαντλήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ, περίπου δύο μήνες πριν από το παιχνίδι.

Οι τιμές, μάλιστα, ήταν ιδιαίτερα τσιμπημένες για την εποχή: 1.000 δραχμές στα πέταλα, 2.000 στις Θύρες 5 και 6 και 3.000 στο σκέπαστρο, όταν στα ντέρμπι πρωταθλήματος το σκέπαστρο κόστιζε περίπου 1.500.

Το πρώτο παιχνίδι θα γινόταν στις 7 Σεπτεμβρίου στο Σαν Πάολο, ενώ η ρεβάνς στην Τούμπα ορίστηκε για τις 6 Οκτωβρίου, αφού ενδιάμεσα μεσολαβούσε η Ολυμπιάδα της Σεούλ. Ο ΠΑΟΚ του Ρίνους Ίσραελ ταξίδεψε στην Ιταλία έχοντας στο πλευρό του περίπου 3.000 οπαδούς.

Από την Κυριακή είχαν ήδη ξεκινήσει τα πούλμαν, ενώ παραμονή του αγώνα αρκετοί ΠΑΟΚτσήδες βρέθηκαν στη Ρώμη, όπου συνυπήρξαν ειρηνικά με οπαδούς της Νυρεμβέργης που την επόμενη ημέρα θα αντιμετώπιζε τη Ρόμα.

Ακόμη και η τηλεοπτική μετάδοση ήταν μέχρι τελευταία στιγμή στον αέρα, αφού η αθηνοκεντρική ΕΡΤ δεν συγκινήθηκε ιδιαίτερα ούτε από τη Νάπολι του Μαραντόνα.

Τελικά το παιχνίδι μεταδόθηκε ζωντανά, με περιγραφή όμως από τα στούντιο της ΕΡΤ2.

Μέσα στο γήπεδο οι οπαδοί μας ακούγονταν περισσότερο, ενώ το πέναλτι του Μαραντόνα στο 59' ήταν αυτό που έκρινε το παιχνίδι.

Το 1-0 άφηνε τα πάντα ανοιχτά για την Τούμπα.

Οι μέρες πέρασαν, η Ολυμπιάδα τελείωσε και η προσμονή μεγάλωνε. Την Κυριακή 2 Οκτωβρίου ο ΠΑΟΚ πήρε μεγάλο διπλό στο ΟΑΚΑ απέναντι στον Ολυμπιακό του Κοσκωτά με γκολ του Μπορμπόκη, κάνοντας την ανυπομονησία ακόμα μεγαλύτερη.

Η πόλη ζούσε πλέον αποκλειστικά στον ρυθμό του αγώνα, ο οποίος απασχολούσε ολόκληρη την ποδοσφαιρική Ευρώπη και θα διεξαγόταν Πέμπτη αντί για Τετάρτη μαζί με τα υπόλοιπα παιχνίδια. Η Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 1988 ξημέρωσε με τη Θεσσαλονίκη ντυμένη στα ασπρόμαυρα και την προσέλευση στην Τούμπα να ξεκινά από πολύ νωρίς.

Μέχρι τις 18:00 το γήπεδο ήταν ήδη ασφυκτικά γεμάτο, τρεις ολόκληρες ώρες πριν από τη σέντρα.

Επισήμως κόπηκαν 39.848 εισιτήρια, ενώ περίπου 100-150 Ιταλοί πήραν θέση στο χαμηλό κομμάτι της Θύρας 8. Η Νάπολι, που έμενε στο «Μακεδονία Παλλάς», έφτασε στο γήπεδο γύρω στις 19:00 και μπήκε στα αποδυτήρια από τη Θύρα 1 και όχι από τη Θύρα 7-8 όπως γινόταν συνήθως με τις αντίπαλες αποστολές.

Μέχρι τις 21:00 υπήρχε φυσικά χρόνος και για τα απαραίτητα παραλειπόμενα της εποχής.

Κάποια στιγμή εμφανίστηκε στο ταρτάν ένα άλογο, περίπου δύο ώρες πριν αρχίσει το παιχνίδι, ενώ στις εξέδρες πετάχτηκαν Mars, λόγω της χορηγίας της Νάπολι.

Την εμφάνισή τους έκαναν και κοπέλες από το Moulin Rouge του Βαρδάρη, πετώντας μπάλες προς τις κερκίδες, για να γνωρίσουν αμέσως το καλωσόρισμα της Τούμπας με το αυθόρμητο «είστε πουτ@νες». Οι Ιταλοί από την άλλη ήταν σχετικά ήσυχοι, καλοντυμένοι, χωρίς ιδιαίτερες προκλήσεις ή ανταλλαγές αντικειμένων, καμία σχέση δηλαδή με τη ζούγκλα που είχε στηθεί γύρω τους.

Στις 21:00 έγινε η σέντρα. Η ΕΡΤ κατάφερε να συνδεθεί στο 2ο λεπτό και η πρώτη ατάκα της μετάδοσης ήταν η απορία του Γιάννη Διακογιάννη για το πώς χώρεσαν 50.000 άνθρωποι στο γήπεδο.

Η ενδεκάδα του ΠΑΟΚ ήταν ίδια με το πρώτο παιχνίδι, με εξαίρεση τον Άρη Καρασαββίδη που πήρε τη θέση του Σμολ.

Πριν συμπληρωθεί το πρώτο εικοσάλεπτο, ο Μαραντόνα έκανε μία από εκείνες τις πάσες που μόνο αυτός μπορούσε να κάνει, βγάζοντας τον Καρέκα απέναντι από τον Γκιτσιούδη, και εκείνος με εξωτερικό πλασέ έκανε το 0-1. Στο αμέσως επόμενο λεπτό ο Τζουλιάνι, που είχε επισκεφθεί την Τούμπα και το 1985 ως τερματοφύλακας της Ελλάς Βερόνα, σταμάτησε με αρκετή δόση τύχης το πλασέ του Φερνάντο. Ο ΠΑΟΚ έπαιξε πολύ καλά, στρίμωξε τους Ιταλούς και στο δεύτερο ημίχρονο ο Γιώργος Σκαρτάδος ισοφάρισε σε 1-1, σκορ που δυστυχώς έμεινε μέχρι το τέλος. Η Τούμπα, όμως, είχε ήδη κερδίσει το δικό της παιχνίδι. Ο Μαραντόνα χρειάστηκε να εκτελέσει κόρνερ μπροστά στη Θύρα 4 και εκεί γνώρισε από κοντά την υποδοχή της εποχής, με αντικείμενα να πέφτουν γύρω του και το παιχνίδι να διακόπτεται προσωρινά για τις καθιερωμένες συστάσεις από τα μεγάφωνα.

Όταν ο αγώνας τελείωσε, ο Ντιέγκο δήλωσε στο μικρόφωνο της RAI ότι είχε παίξει σε πολλές έδρες, όμως πουθενά δεν είχε συναντήσει κάτι παρόμοιο με την Τούμπα.

Η βραδιά δεν τελείωσε με το τελευταίο σφύριγμα. Οι Ιταλοί οπαδοί εγκλωβίστηκαν στη Θύρα 8 καθώς από έξω τα επεισόδια κράτησαν για ώρες.

Ακολούθησαν προσαγωγές, αρκετές από τις οποίες μετατράπηκαν σε συλλήψεις, κλείνοντας έτσι μια βραδιά που έμελλε να περάσει στην ιστορία.

Όχι για ποδοσφαιρικούς λόγους, αφού η πρόκριση χάθηκε, αλλά γιατί εκείνο το βράδυ ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, ένας άνθρωπος που είχε παίξει στις πιο σκληρές έδρες και που ο ίδιος ήταν φτιαγμένος από το ίδιο σκληρό υλικό, γνώρισε από πρώτο χέρι τον μεγαλύτερο ΛΑΟ και την πιο καυτή έδρα που υπήρξε ποτέ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους