Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΑΚΑΤΑΜΑ" Οι γυναίκες αυτές είναι γνωστές ως οι Γυναίκες της Καλάμα (Las Mujeres de Calama), μια ομάδα συζύγων, μητέρων, αδελφών και κορών, οι οποίες επί δεκαετίες σκάβουν με τα χέρια τους την άνυδρη έρημο Ατακάμα στη Χιλή, αναζητώντας τα λείψανα των αγαπημένων τους που δολοφονήθηκαν από τη δικτατορία του Αουγκούστο Πινοσέτ. «Καραβάνια του Θανάτου» Τον Οκτώβριο του 1973, λίγο μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ, μια στρατιωτική μονάδα γνωστή ως «Καραβάνια του Θανάτου» (Caravana de la Muerte) ταξίδεψε με ελικόπτερο σε διάφορες πόλεις της Χιλής.

Σκοπός της ήταν η άμεση εκτέλεση πολιτικών κρατουμένων και υποστηρικτών της ανατραπείσας κυβέρνησης του Σαλβαδόρ Αλιέντε.

Στην πόλη Καλάμα, που βρίσκεται στην έρημο Ατακάμα, οι στρατιωτικοί εκτέλεσαν 26 άνδρες.

Οι σοροί τους δεν παραδόθηκαν ποτέ στις οικογένειές τους· θάφτηκαν κρυφά σε μαζικούς τάφους μέσα στην έρημο, μετατρέποντάς τους σε «αφανισθέντες» (desaparecidos). Η Αναζήτηση στην Έρημο Αντιμέτωπες με τη σιωπή του καθεστώτος, οι γυναίκες της Καλάμα αρνήθηκαν να τα παρατήσουν.

Επί χρόνια, κάτω από τον καυτό ήλιο της πιο ξηρής ερήμου του κόσμου, περπατούσαν χιλιόμετρα χρησιμοποιώντας φτυάρια, τσουγκράνες, ακόμα και τα ίδια τους τα χέρια για να σκάψουν το σκληρό έδαφος. • Η εύρεση του 1990: Μετά την πτώση της δικτατορίας, το 1990, οι γυναίκες κατάφεραν να εντοπίσουν έναν κρυφό μαζικό τάφο. • Το «Επιχείρηση Ρετίρο ντε Τελεβισιόν»: Η χαρά τους μετατράπηκε σε τραγωδία όταν συνειδητοποίησαν ότι ο στρατός, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, είχε ξεθάψει κρυφά τα περισσότερα πτώματα, τα είχε δέσει σε σιδηροτροχιές και τα είχε πετάξει στη θάλασσα για να εξαφανίσει τα στοιχεία.

Στον τάφο είχαν απομείνει μόνο μικρά θραύσματα οστών και δοντιών. Πολιτιστικό Αποτύπωμα Η συγκλονιστική ιστορία αυτών των γυναικών έγινε παγκοσμίως γνωστή μέσα από το εμβληματικό ντοκιμαντέρ "Nostalgia for the Light" (Νοσταλγία για το Φως, 2010) του Χιλιανού σκηνοθέτη Πατρίσιο Γκουσμάν.

Η ταινία παραλληλίζει το έργο των αστρονόμων που κοιτάζουν το παρελθόν του σύμπαντος μέσα από τα τηλεσκόπια της Ατακάμα, με τον αγώνα των γυναικών που σκάβουν το έδαφος της ίδιας ερήμου για να βρουν το δικό τους παρελθόν.

Ακόμα και σήμερα, οι γυναίκες που βρίσκονται στη ζωή συνεχίζουν να ζητούν δικαιοσύνη και την πλήρη ταυτοποίηση των ελάχιστων λειψάνων που έχουν διασωθεί.

Το «Χέρι της Ερήμου» (Mano del Desierto) είναι ένα εμβληματικό γιγάντιο γλυπτό που βρίσκεται στην έρημο Ατακάμα στη Χιλή. • Τοποθεσία: Βρίσκεται 75 χιλιόμετρα νότια της πόλης Αντοφαγάστα (Antofagasta), δίπλα στην Παναμερικανική εθνική οδό. • Ύψος: Φτάνει περίπου τα 11 μέτρα ύψος. • Δημιουργός: Κατασκευάστηκε από τον Χιλιανό γλύπτη Mario Irarrázabal και εγκαινιάστηκε το 1992. • Συμβολισμός: Το έργο απεικονίζει ένα τεράστιο χέρι να ξεφυτρώνει από την άμμο, συμβολίζοντας την ανθρώπινη ευάλωτη φύση, καθώς και την αβοηθητότητα ή τον πόνο, αποτελώντας συχνά αναφορά στα θύματα και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Πινοσέτ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους