Original Post

Πλήρες Κείμενο:

https://www.youtube.com/watch?v=gQTaMwfxxrI Αφροδίτη Μπιζά 1956- 2024 . Γεννημένη αριστερή. Η Αφρούλα έλεγε εγώ δεν αποφάσισα να γίνω αριστερή.

Γεννήθηκα αριστερή.

Αυτή ήταν η αλήθεια.

Ο πατέρας της ο Νίκος Ελευθερίου και η αδερφή του η Ανδρονίκη είχαν καταδικαστεί σε θάνατο το 1948 και χάρη στη βοήθεια ενός παιδικού τους φίλου από τη Ζαγορά η ποινή μετατράπηκε σε πολυετή φυλάκιση.

Γεννήθηκε όταν αποφυλακίστηκε ο πατέρας της από τις φυλακές της Αίγινας αλλά οι φυλακές, οι εξορίες και η παρανομία συνέχισαν να ταλαιπωρούν την οικογένεια της για πολλά χρόνια ακόμα.

Ο πατέρας της έκανε 8 χρόνια στις φυλακές, η αδερφή του 22, και ο άντρας της ο Τάκης ο Βολοβίνης που ήταν ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ εσωτερικού πάνω από 23 χρόνια . Μέχρι το 1974 η ζωή της οικογένειας τους ήταν φυλακές και παρανομία.

Σε αυτό το περιβάλλον έζησε τα παιδικά της χρόνια και από αυτό το περιβάλλον διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας και η προσωπικότητά της. Η Αφρούλα ανήκε στο είδος του λαϊκού ανθρώπου της αριστεράς που στις μέρες μας απειλείται με εξαφάνιση . Ήταν ένας ηρωικός «αντιήρωας» της αριστεράς . Κέρδισε την εκτίμηση του κόσμου της αριστεράς και της τοπικής κοινωνίας από την ανιδιοτέλεια και τη σεμνότητα της.

Όταν μνημονεύουμε ανθρώπους έχουμε την τάση να υπερβάλουμε και κατά κάποιο τρόπο να τους ηρωοποιούμε . Εγώ δεν θα το έκανα ποτέ αυτό για την Αφρούλα.

Από τα φοιτητικά της χρόνια στη Νομική Αθήνας που οργανώθηκε στην αριστερά ως την μέρα που έφυγε από τη ζωή, ήταν άνθρωπος του καθήκοντος και της προσφοράς.

Η ίδια δεν ζήτησε ούτε μια φορά να είναι υποψήφια ή κομματικό στέλεχος.

Ήταν υποψήφια δήμαρχος και βουλευτής και τα βράδια κολλούσε αφίσες με τη βοήθεια ελάχιστων ανθρώπων στο Καματερό.

Το 1994 έγινε υποψήφια δήμαρχος στο Καματερό «για να σώσουμε την τιμή του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ» και αυτές οι δημοτικές εκλογές άφησαν μια σπουδαία παρακαταθήκη για το μέλλον του πολιτικού χώρου στο Καματερό.

Και το 2019 έγινε υποψήφια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για την τιμή του κόμματος.

Η ίδια δεν ήθελε να είναι υποψήφια.

Σε αρκετά συνέδρια δεν εκλεγόταν γιατί γινόταν μέλος της εφορευτικής επιτροπής για να βοηθήσει, αλλά στα συνέδρια πήγαινε πρώτη και έφευγε τελευταία.

Στις εκλογές είτε δημοτικές ήταν, είτε βουλευτικές, οργάνωνε τους εκλογικούς αντιπροσώπους και ήταν και η ίδια και αντιπρόσωπος και υπεύθυνη για το τραπεζάκι έξω από το εκλογικό τμήμα.

Τα ίδια έκανε και στις συγκεντρώσεις . Πήγαινε πρώτη και δεν έφευγε μέχρι να φύγει και ο τελευταίος άνθρωπος και να μαζευτεί και η τελευταία καρέκλα.

Εγώ αγανακτούσα και έφευγα και την έφερνε στο σπίτι η φίλη μας η Σία.

Οι πιο συγκλονιστικές στιγμές ήταν την περίοδο που πάλευε με τον καρκίνο.

Ούτε τότε μπορούσε να διανοηθεί να μην βοηθήσει.

Στις δημοτικές εκλογές του 2023 η Αφρούλα έκανε χημειοθεραπείες και αισθανόταν τρομερή αδυναμία αλλά δεν το έβαλε κάτω.

Με μάσκα προστασίας και το τουρμπάνι στο κεφάλι πήγε να μιλήσει στην πλατεία Καματερού .Εγώ έτρεμα . Δεν ήξερα αν θα καταρρεύσει αυτή στην εξέδρα ή εγώ από την αγωνία μου και από την συγκίνηση . Τελικά την κράτησε όρθια η ψυχή της . Εκλέχτηκε και ζήτησε να παραιτηθεί γιατί ήταν σε άσχημη κατάσταση και δεν μπορούσε πλέον να βοηθήσει. Ο Αλέξανδρος ο Σαμόλης προς τιμή του δεν δέχτηκε και αυτή πήγαινε στις συνεδριάσεις όσο την βαστούσαν τα πόδια της.

Στις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε πλέον να περπατήσει και μου ζήτησε να την πάω να ψηφίσει.

Ήταν πλέον σε πολύ κακή κατάσταση και φοβόμουν πως δεν θα αντέξει να πάει ως εκεί.

Όμως μου το ζήτησε με τρόπο που δεν μπορούσα να της αρνηθώ.

Ήταν σαν να μου έλεγε αυτή θα είναι η τελευταία μου φορά.. Ακόμα και σε αυτή την κατάσταση ήθελε να κάτσει στην ουρά για να ψηφίσει αλλά δεν την άφησαν οι σύντροφοι . Την πήγαν αγκαλιά ως την κάλπη.

Όταν γυρίσαμε στο σπίτι ξάπλωσε εξαντλημένη και μου χαμογέλασε . Δεν είχε δύναμη να μου μιλήσει αλλά με αυτό το χαμόγελο μου είπε όλα όσα ήθελε να μου πει.

Στο φέρετρο της απλώσαμε την σημαία της Παλαιστίνης γιατί κάθε φορά που έβλεπε τη Γάζα δάκρυζε.

Για την κατάσταση της δεν δάκρυσε ποτέ.

Χαμογελούσε για να μην στενοχωρόμαστε εμείς.

Ο φόβος μου ήταν μην ακουστούν υπερβολές στους επικήδειους λόγους για την Αφρούλα.

Δεν ακούστηκε καμιά υπερβολή . Όλοι σεβάστηκαν τον χαρακτήρα της και μίλησαν για αυτό που πραγματικά ήταν η Αφρούλα. Ένας λαϊκός άνθρωπος της αριστεράς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους