Για τον Κύριο Ανάργυρο, να σαs πώ, επιτρέψτε μου... ειδικά φέτος... Ο Κύριοs Aνάργυροs λοιπόν,έναs συμπαθητικόs γέρονταs τηs γειτονιάs 93 μόλιs ετών,μόνοs πλέον στη ζωή και με αραιέs εμφανίσειs σε...

Πλήρες Κείμενο:

Για τον Κύριο Ανάργυρο, να σαs πώ, επιτρέψτε μου... ειδικά φέτος... Ο Κύριοs Aνάργυροs λοιπόν,έναs συμπαθητικόs γέρονταs τηs γειτονιάs 93 μόλιs ετών,μόνοs πλέον στη ζωή και με αραιέs εμφανίσειs σε ένα δρόμο που ακόμα κουβαλά θύμησεs που έστω μέσα στο ξεθωριασμά τουs,επιμένουν να υπάρχουν.

Κάθε πρωινό 1ηs Νοεμβρη λοιπόν,όλοι ξέρουμε για το ταξί που περιμένει κάτω απο την κατοικία του μοναχικού γέροντα.

Και σαν μέροs ενόs τελετουργικού,κάποια κεφάλια θα περιμένουν στα παράθυρα-σαν ξεπροβόδισμα-να ανταμώσουν έναν αλλοτινό ευσταλή απόμαχο τηs ζωήs ,μέσα στο καλό του καρώ κουστούμι συνοδευόμενο απο το αγαπημένο του πηλίκιο-τύπου Παναμά-που εισέρχεται στο μισθωμένο όχημα που έχει καλέσει.

Και όσοι μετέχουν τούτηs τηs ''διεργασίαs'',γνωρίζουν και την εντολή στον οδηγό. ''Πλατεία Κουμουνδούρου (νυν Ελευθερίας) σαs παρακαλώ,απο την πλευρά των Αγίων Αναργύρων,πλάι στο δημόσιο βρεφοκομείο"(νυν δημοτική πινακοθήκη,αυτό δεν το'πε φωναχτά)'. Εκεί που θα αποβιβαστεί ο σεβάσμιοs γέρονταs και φέρνονταs με δυσκολία-αλήθεια είναι- τα αργά του ζάλα,θα κατευθυνθεί προs τον ιερό ναό που είναι ανοικτόs για το κοινό ,μόνο αυτή τη μέρα(και τη 1η Ιουλίου). Συγκινημένοs -κάτι που συμβαίνει τα τελευταία 73 χρόνια-κάθε φορά,φέρνει στο νού, τα δύσκολα παιδικά του χρόνια.

Τότε που η θνησιμότητα των βρεφών(αρχέs 20ου αιώνα) έφτανε ακόμη και το 60-70 τοιs εκατό.

Τότε που η ένδεια κυριαρχούσε σε μεγάλο μέροs τηs κοινωνίαs και ''τα λιγότερα στόματα'' ήταν μία ''λύση.

Τότε,που η βρεφοδόχος ήταν ένα κιβώτιο που χωρούσε μέχρι και δύο βρέφη, ξαπλωμένα.

Βρισκόταν στον εξωτερικό τοίχο βρεφοκομείων για να μπορούν να αφήνουν κρυφά τα «απορριπτόμενα» μωρά.

Και σαν τοποθετούσαν το μωρό στο κιβώτιο, ένα ηλεκτρικό κουδούνι ανήγγειλε στο προσωπικό του βρεφοκομείου την «πράξιν της εγκαταλείψεως». Και η χριστιανική αντίληψη δεν μπορούσε να αφήνει τα παιδιά ''που δεν τα καταφερναν'' να φεύγουν αβάπτιστα.

Έτσι και αποφασίστηκε να χτιστεί ο ναόs των Αγίων Αναργύρων.

Ο ναόs που έχουν βαφτιστεί τα περισσότερα παιδιά στην χώρα. Οι Άγίοι Αναργύροι (που εορτάζουν σήμερα) τηs Πλατείαs Ελευθερίαs(στην οδό Πειραιώs) που ένεκα τηs υπαρξηs τηs οικίαs του Πρωθυπουργού Κουμουνδούρου, απέκτησε άλλο όνομα στα χείλη του λαού(κάποτε κέντρο ιστορικό και κοινωνικό τηs πόληs των Αθηνών). 134 χρόνια στέκει στην πλατεία η μικρή εκκλησία που ανήκει στο παρακείμενο κτήριο που υπήρξε άλλοτε Δημοτικό Βρεφοκομείο(απο το 1874 ) και νυν Δημοτική Πινακοθήκη.

Το δημοτικό βρεφοκομείο απο το 1859(σε στέγαση οικιών και απο το 1874 ωs το κτήριο που βλέπουμε και σήμερα),συντέλεσε σε όλεs τιs εθνικέs και κοινωνικέs κρίσειs για τη μέριμνα ορφανών και παιδιών που ''αφέθηκαν''. Δεκάδεs χιλιάδεs ''έκθετα'' παιδιά(απ'ολη την επικράτεια) ,συνθήκη τηs ένδειαs και των κοινωνικών συνθηκών βαφτίστηκαν στον ναό, έπαιξαν στην πλατεία και γνώρισαν πρώιμα τον κόσμο απο την θέση του ιδρύματοs . Και κάποια απο αυτά,τα βλέπειs την μέρα εορτασμού των Αγίων Αναργύρων(1η Νοεμβρίου και 1η Ιουλίου) που εξακολουθούν να συρρέουν (παρ'όλο που πλέον φθίνουν υπρβολικά κάθε χρόνο οι υπερήλικεs πρώην τρόφιμοι του ιδρύματοs)και ν'ανάβουν ένα κερί στην θύμηση των παιδικών βιωμάτων τουs. Ο Κύριοs Ανάργυροs,σταυροκοπήθηκε για τελευταία φορά,έσκυψε ευλαβικά τη κεφαλή -σαν προσωπική ''σπονδή'' σε όσουs ηταν μαζί τουs και πλέον έχουν φύγει-και κατευθύνθηκε προs το μισθωμένο όχημα που τον περίμενε.

Στην επιστροφή,δεν υπήρξαν ''κεφάλια στα παράθυρα'' να τον υποδεχτούν. Χρόνια πολλά Κύριε Ανάργυρε... Και του χρόνου. Στη μνήμη του...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους