Την παρακάτω ιστορία την διάβασα το καλοκαίρι του 2007 στο βιβλίο του Laurence Rees "Άουςβιτς: Οι Ναζί και η Τελική Λύση" (το θυμάμαι γιατί μόλις είχα παραιτηθεί από το ΕΣΥ και άνοιγα ιατρείο...

Πλήρες Κείμενο:

Την παρακάτω ιστορία την διάβασα το καλοκαίρι του 2007 στο βιβλίο του Laurence Rees "Άουςβιτς: Οι Ναζί και η Τελική Λύση" (το θυμάμαι γιατί μόλις είχα παραιτηθεί από το ΕΣΥ και άνοιγα ιατρείο). Βασικά, το βιβλίο ανέφερε μια και μόνο (εκτεταμένη, ωστόσο) πρόταση για την ιστορία αλλά μου φάνηκε τόσο... Γαμώτο.

Ψάχνω την λέξη και αδυνατώ να την βρω.

Το έψαξα λοιπόν.

Η ιστορία είναι αληθινή και έγινε το 2020 θέμα του ισραηλινού ντοκιμαντέρ "Love It Was Not" της Maya Sarfaty. https://youtu.be/KisIKrDl_Do?is=HUEe81kdIMK4tc5M Η φωτογραφία είναι σύνθεση αληθινών φωτογραφιών των δυο προσώπων που αναφέρονται παρακάτω. ... Η Helena Citrónová, Εβραία από τη Σλοβακία, έφθασε στο Άουσβιτς τον Μάρτιο του 1942 και τοποθετήθηκε στο Effektenlager, το οποίο οι κρατούμενοι αποκαλούσαν "Kanada". Το όνομα παρέπεμπε σε μια πλούσια χώρα μια που εκεί, γυναίκες έψαχναν τα τιμαλφή και αντικείμενα αξίας στα προσωπικά αντικείμενα των Εβραίων που οδηγούνταν στους θαλάμους αερίων. . Ο Franz Wunsch, ένας νεαρός Αυστριακός SS, συνομήλικός της, υπηρετούσε στον ίδιο χώρο και γνώρισε την Helena όταν αυτή διατάχθηκε να τραγουδήσει σε μια γιορτή γενεθλίων ενός "συναδέλφου" SS το τραγούδι «Liebe war es nie» («Δεν ήταν ποτέ αγάπη»). Ο Wunsch γοητεύτηκε. (Το τραγούδι: https://youtu.be/g2wpaaLY-6U?is=7BuXz4hCcEDjiXat) Εξασφάλιζε συστηματικά στην Helena τρόφιμα, χρησιμοποιούσε τη θέση του για να την κρατήσει στο Kanada και όταν αρρώστησε από τύφο, ενήργησε έτσι ώστε να αποφύγει την διαδικασία επιλογής ασθενών για εξόντωση φροντίζοντας να λάβει περίθαλψη. . Το 1944 έφθασε στο Άουσβιτς η αδελφή της, Róza (Rozinka), μαζί με τον σύζυγο και τα δύο παιδιά τους. Η Helena τους αναγνώρισε και απευθύνθηκε στον Wunsch που κατάφερε να σώσει τη Róza εξασφαλίζοντάς της θέση εργασίας στο Kanada αλλά δεν μπόρεσε, να σώσει τον σύζυγο και τα δύο παιδιά της, τα οποία δολοφονήθηκαν. . Συνελήφθη και το 1972 δικάστηκε στη Βιέννη για τη δράση του στο Άουσβιτς. . Οι κατηγορίες εναντίον του ήταν πάμπολλες: συμμετοχή στη διαδικασία εξόντωσης των Εβραίων, υπηρεσία στη ράμπα κατά την άφιξη των εκτοπισμένων, συμμετοχή στις επιλογές (Selektionen), συνοδεία κρατουμένων προς τους θαλάμους αερίων και συστηματική κακομεταχείριση. . Η Helena Citrónová εμφανίστηκε ως μάρτυρας υπεράσπισής του, η στάση της ωστόσο, δεν ήταν ότι ο Wunsch ήταν αθώος ή ότι δεν είχε διαπράξει εγκλήματα.

Αναγνώριζε τη συμμετοχή του στη λειτουργία του στρατοπέδου και δεν αρνήθηκε την εγκληματική δράση του εναντίον άλλων κρατουμένων. . Επικεντρώθηκε στην προσωπική της εμπειρία: στην προστασία που της προσέφερε και στη διάσωση της αδελφής της.

Άλλωστε, στο Άουσβιτς δεν περίσσευαν οι SS και αν η πρωινή του υπηρεσία ήταν η επιτήρηση του Kanada δεν τελείωνε το μεσημέρι.

Δεν έπαιρνε άδεια εξόδου το απόγευμα.

Πάμπολλα άλλα "καθήκοντα" έπρεπε να ανατεθούν και να ολοκληρωθούν. . Παρά τη μαρτυρία της υπέρ του, η Helena δεν τον κοίταξε στιγμή κατά τη διάρκεια της κατάθεσης, παρά το ότι είχε ταξιδέψει από το Ισραήλ για να παραστεί στη δίκη.

Η στάση της αποτυπώνει άραγε την αντίφαση ανάμεσα στην προσωπική ευγνωμοσύνη προς τον άνθρωπο που της έσωσε τη ζωή και στη γνώση ότι αυτός ο άνθρωπος ανήκε στον μηχανισμό εξόντωσης; Η ο τρόμος για την εξάρτηση της από τον Wunsch στο Άουσβιτς μεταλλάχθηκε αυτοπροστατευτικά σε ένα "νοσηρό σύνδρομο Στοκχόλμης" και πόσο "νοσηρό" ήταν το νοσηρό σε τέτοιες συνθήκες; Τόσος τρόμος.

Κάθε ημέρα.

Ποιοι ψυχολογικοί ατραποί οδήγησαν που; . Ο Wunch αρνήθηκε ότι η παρουσία του στη ράμπα σήμαινε συμμετοχή στις δολοφονίες.

Το αυστριακό Dokumentationsarchiv des Österreichischen Widerstandes επισήμανε πως αρκετοί μάρτυρες τον επιβάρυναν αλλά η υπεράσπιση αμφισβήτησε έντονα την αξιοπιστία τους, μεταξύ άλλων επειδή οι καταθέσεις αφορούσαν γεγονότα περίπου 30 χρόνια παλαιότερα. . Η επίσημη αυστριακή περίληψη της δίκης αναφέρει ότι για τον Wunsch οι ένορκοι απέρριψαν την κύρια κατηγορία, αλλά σε επικουρικό ερώτημα αναγνώρισαν "απομακρυσμένη συνυπαιτιότητα" (entfernte Mitschuld). . Αθωώθηκε διότι το δικαστήριο επικαλέστηκε "κατάστασης ανάγκης λόγω διαταγών (Befehlsnotstand)" και υπήρχε τοτεσάς "παραγραφή των αδικημάτων". . Ο Wunch είχε προλάβει να δηλώσει: «Ich habe keinen Menschen erschlagen.

Ich war unglücklich und verzweifelt, denn ich habe mich mit den ganzen Verhältnissen in Auschwitz nicht abgefunden.

Immer wieder wollte ich wegkommen.» («Δεν έχω ξυλοκοπήσει κανέναν.

Ήμουν δυστυχισμένος και απελπισμένος.

Δεν μπορούσα να συμβιβαστώ με τις συνθήκες στο Άουσβιτς.

Επανειλημμένα προσπάθησα να φύγω»). . Παράλληλα, υποστήριξε πως: «Helena hat mein Verhalten verändert.

Sie hat mich zu einem anderen Menschen gemacht.» («Η Helena άλλαξε τη συμπεριφορά μου.

Με έκανε άλλον άνθρωπο»). . Τι ήταν ο Wunsch; Ότι ξέρετε ξέρω. . Μπορούσε να αναπτύξει συναισθηματικό δεσμό με μια Εβραία κρατούμενη, να την προστατεύσει και να διακινδυνεύσει για εκείνη, ενώ ταυτόχρονα υπηρετούσε στον μηχανισμό εξόντωσης; Αν ναι, πως μπόρεσε να διαχειριστεί τον υπηρεσιακό του ρόλο ως SS με αυτόν της όποιας του "προσωπικής ηθικής;" . Επέδειξε πραγματικό ενδιαφέρον για την Helena και την οικογένειά της αλλά η όποια "ενσυναίσθησή" του όμως, δεν μετατράπηκε σε καθολική απόρριψη της μεταχείρισης των Εβραίων.

Πως μπορούσε να αναγνωρίζει την ανθρώπινη υπόσταση ενός συγκεκριμένου προσώπου, χωρίς να αμφισβητεί συνολικά το σύστημα που εξόντωνε εκατομμύρια ανθρώπους; . Η επίκληση των διαταγών, η παρουσίαση των βιαιοπραγιών ως υπηρεσιακών υποχρεώσεων και η προσπάθεια να διαχωρίσει τη δική του συμπεριφορά από τη συνολική λειτουργία του στρατοπέδου παραπέμπουν στον μηχανισμό της ηθικής αποσύνδεσης; . Ήταν ο Franz Wunsch ήταν ένας άνθρωπος ικανός για προσωπική τρυφερότητα και συναισθηματική προσκόλληση που ταυτόχρονα συμμετείχε σε ένα εγκληματικό σύστημα και ασκούσε βία σε ανθρώπους που βρίσκονταν υπό την εξουσία του; . Αναδεικνείεται όντως μια τεράστια αντίφαση; Άραγε, η ικανότητα να αγαπά κανείς έναν συγκεκριμένο άνθρωπο δεν συνεπάγεται απαραίτητα ότι διαθέτει την ηθική συγκρότηση να αναγνωρίζει και να σέβεται την ανθρώπινη υπόσταση όλων των υπολοίπων; . Ο Wunsch πέθανε στη Βιέννη στις 23 Φεβρουαρίου 2009 και η Helena στο Ισραήλ το 2007.

Στο μέτρο του εφικτού, δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ σεξουαλική τους συνεύρεση ή άλλου είδους σωματική επαφή. ... Βασικές ιστορικές πηγές: Institut für Konfliktforschung – Η επιστημονική έρευνα των δέκα τόμων της δικαστικής δικογραφίας⁠. Auschwitz – Franz Wunsch, βιογραφικά και δικαστικά στοιχεία⁠. Hermann Langbein – People in Auschwitz⁠. The Forward – Love It Was Not, η ιστορία της Helena και του Wunsch⁠. ...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους