Καλημέρα φίλες και φίλοι καλό μήνα!! Η τουριστική σεζόν έφτασε στο τέλος της, και καθώς οι ρυθμοί πέφτουν και έχω περισσότερο χρόνο να δω τα πράγματα πιο καθαρά, θα ήθελα να κάνω μία αποτίμηση για τη...

Πλήρες Κείμενο:

Καλημέρα φίλες και φίλοι καλό μήνα!! Η τουριστική σεζόν έφτασε στο τέλος της, και καθώς οι ρυθμοί πέφτουν και έχω περισσότερο χρόνο να δω τα πράγματα πιο καθαρά, θα ήθελα να κάνω μία αποτίμηση για τη φετινή τουριστική περίοδο στην Ζάκυνθο.. Όχι μόνο με βάση το πόσα αεροπλάνα προσγειώθηκαν στη Ζάκυνθο ή πόσοι επισκέπτες πέρασαν από το αεροδρόμιο, αλλά με βάση ένα ίσως σημαντικότερο ερώτημα: Τι άφησε τελικά αυτή η τουριστική κίνηση στην τοπική οικονομία και πόσο βιώσιμες παραμένουν οι επιχειρήσεις που αποτελούν εδώ και δεκαετίες τον πυρήνα του νησιού; Γιατί οι δύο εικόνες που είδαμε φέτος μοιάζουν αντιφατικές.. Από τη μία πλευρά, η Ζάκυνθος συνέχισε να υποδέχεται έναν πολύ μεγάλο αριθμό επισκεπτών.

Το αεροδρόμιο παρέμεινε γεμάτο και οι αριθμοί των αφίξεων δεν παραπέμπουν σε έναν προορισμό που αντιμετωπίζει πρόβλημα τουριστικής ζήτησης.. Από την άλλη, όσοι δραστηριοποιούμαστε καθημερινά μέσα στην πραγματική αγορά είδαμε μια αρκετά διαφορετική εικόνα.. Εστιατόρια με λιγότερα τραπέζια.

Bars με μικρότερη κατανάλωση.

Καταστήματα με μειωμένη κίνηση.

Επισκέπτες πολύ πιο προσεκτικοί στο πού και πόσο θα ξοδέψουν.. Και τώρα, στο τέλος της σεζόν, βλέπουμε κάτι που προσωπικά θεωρώ ιδιαίτερα ανησυχητικό.. Γνωρίζω προσωπικά πάρα πολλές τουριστικές επιχειρήσεις εστίασης, μπάρ, τουριστικά, που αυτή τη στιγμή προσφέρονται προς πώληση ή κλείνουν, καθώς και μικρές επιχειρήσεις ενοικιαζόμενων δωματίων ή διαμερισμάτων.. Όταν όμως βλέπουμε ταυτόχρονα μικρές επιχειρήσεις να κλείνουν η να υπολειτουργούν, θεωρώ λογικό να αναρωτηθούμε αν πρόκειται μόνο για μεμονωμένες περιπτώσεις, ή αν αρχίζουμε να βλέπουμε τα συμπτώματα μιας ευρύτερης αλλαγής στο οικονομικό μοντέλο του νησιού.. Το κόστος λειτουργίας έχει αλλάξει δραματικά.. Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί σχεδόν ολόκληρη η αλυσίδα λειτουργίας μιας τουριστικής επιχείρησης.. Μισθοδοσία και εργοδοτικές επιβαρύνσεις. Ενέργεια.

Πρώτες ύλες.

Τρόφιμα και ποτά.

Καθαριστικά και αναλώσιμα.

Συντήρηση και αντικατάσταση εξοπλισμού. Ασφάλειες.

Λογιστικά και τραπεζικά κόστη. Μεταφορές. Ενοίκια. Φορολογία.. Και φυσικά το κόστος του προσωπικού.. Κανείς δεν υποστηρίζει ότι ο εργαζόμενος δεν πρέπει να αμείβεται σωστά.

Το αντίθετο.

Χωρίς καλό, επαγγελματικό και σωστά αμειβόμενο προσωπικό δεν μπορεί να υπάρξει ποιοτικός τουρισμός.. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν το συνολικό λειτουργικό κόστος μιας επιχείρησης αυξάνεται συνεχώς, ενώ ταυτόχρονα μειώνεται η πραγματική κατανάλωση που φτάνει στην ανεξάρτητη τοπική αγορά.. Κάπου αυτή η εξίσωση παύει να βγαίνει.. Περισσότερες αφίξεις δεν σημαίνουν απαραίτητα ισχυρότερη τοπική οικονομία.. Εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα στον τρόπο με τον οποίο αξιολογούμε μια τουριστική χρονιά.. Υ Γ όταν συντάσσονται οι απόψεις υπάρχει αποτέλεσμα, πέρνοντας υλικό από τον Λάμπρο Κουλτούκη έκανα και εγώ την δουλειά μου @highlight ...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους