ΤΩΡΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ; ΠΟΙΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΚΕΛΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ; Από τις μίζες εκατομμυρίων και τις υπερκοστολογήσεις των δημοσίων έργων, ξαφνικά ανακαλύψαμε την «Πίτσα», το...

Πλήρες Κείμενο:

ΤΩΡΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ; ΠΟΙΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΚΕΛΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ; Από τις μίζες εκατομμυρίων και τις υπερκοστολογήσεις των δημοσίων έργων, ξαφνικά ανακαλύψαμε την «Πίτσα», το «Χωριάτικο» και τις ΜΚΟ! Του Ιωάννη Δαραβίγκα Τελικά, σε αυτή τη χώρα η διαφθορά φαίνεται πως ανακαλύπτεται όποτε και όπως εξυπηρετεί τη δημόσια επικοινωνία! Επί δεκαετίες ακούμε για μίζες εκατομμυρίων, υπερκοστολογημένα δημόσια έργα, απευθείας αναθέσεις, προνομιακές συμβάσεις και διασπάθιση του χρήματος των Ελλήνων φορολογουμένων.

Και ξαφνικά, μέσα σε λίγες ημέρες, η επικαιρότητα κατακλύζεται από υποθέσεις που αφορούν την «Πίτσα», το «Χωριάτικο», ΜΚΟ και διάφορες επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Αλήθεια, τώρα ξύπνησαν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί; Τώρα ανακάλυψαν ότι ενδέχεται να υπάρχουν παράνομες οικονομικές δραστηριότητες; Τόσα χρόνια πού βρίσκονταν; Πού ήταν οι αρμόδιες υπηρεσίες, οι οικονομικοί επιθεωρητές και όσοι είχαν θεσμική υποχρέωση να προστατεύουν το δημόσιο χρήμα; Και το σημαντικότερο: ΠΟΙΟΣ ΕΛΕΓΧΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΚΤΕΣ; Δεν μπορεί μια οργανωμένη Πολιτεία να εμφανίζεται αιφνιδιασμένη από οικονομικές δραστηριότητες που, σύμφωνα με όσα διερευνώνται σε διάφορες υποθέσεις, ενδέχεται να εξελίσσονταν επί σειρά ετών.

Εάν υπήρχαν παρανομίες, γιατί δεν εντοπίστηκαν εγκαίρως; Εάν υπήρχαν ενδείξεις, γιατί δεν αξιολογήθηκαν νωρίτερα; Και εάν υπήρχαν προηγούμενες καταγγελίες, ποιος τις εξέτασε και με ποιο αποτέλεσμα; ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΙΖΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑ Ας αφήσουμε, όμως, για λίγο τις εντυπωσιακές ανακοινώσεις και ας στραφούμε σε έναν τομέα όπου διακινούνται τεράστια δημόσια και ευρωπαϊκά κονδύλια.

Στα δημόσια έργα! Εκεί όπου οι αρχικοί προϋπολογισμοί ορισμένων έργων αναθεωρούνται, οι συμπληρωματικές συμβάσεις αυξάνουν το τελικό κόστος και οι καθυστερήσεις επιβαρύνουν τον φορολογούμενο.

Δεν σημαίνει, βεβαίως, ότι κάθε αύξηση κόστους υποκρύπτει παρανομία.

Σημαίνει, όμως, ότι κάθε σημαντική υπέρβαση πρέπει να ελέγχεται και να αιτιολογείται πλήρως.

Πόσες υποθέσεις καταγγελλόμενων παράνομων προμηθειών και μιζών έχουν ερευνηθεί μέχρι τέλους; Πόσοι εμπλεκόμενοι έχουν λογοδοτήσει; Πόσα χρήματα έχουν επιστραφεί στα δημόσια ταμεία; Και πόσες υποθέσεις έχουν παραμείνει επί χρόνια χωρίς ουσιαστική διαλεύκανση; Αυτά είναι ερωτήματα που απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις και όχι γενικόλογες κυβερνητικές διαβεβαιώσεις. ΜΚΟ: ΠΟΙΟΙ ΕΔΙΝΑΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΤΑ ΕΛΕΓΧΑΝ; Ιδιαίτερη σημασία έχει και το ζήτημα των μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Εφόσον υπάρχουν ενδείξεις κακοδιαχείρισης ή παράνομης χρηματοδότησης, ο έλεγχος δεν πρέπει να περιορίζεται στους εκπροσώπους των οργανώσεων.

Πρέπει να επεκτείνεται και σε όσους ενέκριναν τις χρηματοδοτήσεις, παρακολουθούσαν την υλοποίηση των προγραμμάτων και πιστοποιούσαν τη νόμιμη διάθεση των κονδυλίων.

Διότι για κάθε ευρώ δημόσιας χρηματοδότησης υπάρχει ευθύνη τόσο εκείνου που το εισπράττει όσο και εκείνου που εγκρίνει και ελέγχει τη διάθεσή του. ΜΗΠΩΣ Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΑΛΛΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ; Εδώ προκύπτει ένα ακόμη σοβαρό πολιτικό ερώτημα.

Γιατί ορισμένες υποθέσεις λαμβάνουν τεράστια δημοσιότητα, ενώ άλλες, με ενδεχομένως πολύ μεγαλύτερο οικονομικό αντικείμενο, δεν συγκεντρώνουν αντίστοιχο ενδιαφέρον; Ποιος καθορίζει την επικοινωνιακή βαρύτητα κάθε υπόθεσης; Μήπως ο καταιγισμός αποκαλύψεων δημιουργεί την εντύπωση μιας γενικευμένης κάθαρσης, χωρίς να έχει αποδειχθεί ότι αντιμετωπίζονται οι βαθύτερες αιτίες της διαφθοράς; Αυτά τα ερωτήματα δεν αποτελούν κατηγορία εναντίον συγκεκριμένων προσώπων.

Αποτελούν απαίτηση για διαφάνεια και λογοδοσία.

Η καταπολέμηση της διαφθοράς δεν μπορεί να αποτελεί επικοινωνιακό θέαμα.

Ούτε επιτρέπεται να μετατρέπεται σε εργαλείο πολιτικών εντυπώσεων. Η Δικαιοσύνη οφείλει να λειτουργεί ανεξάρτητα και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να ενεργούν χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις ή εξαιρέσεις. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΨΗΛΑ Η Επιτροπή Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θεωρεί ότι η αντιμετώπιση της διαφθοράς απαιτεί ουσιαστικό και διαρκή έλεγχο σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης.

Από τη μικρότερη επιχείρηση μέχρι τον μεγαλύτερο κατασκευαστικό όμιλο.

Από την τελευταία ΜΚΟ μέχρι το υψηλότερο κυβερνητικό αξίωμα.

Κανείς δεν πρέπει να βρίσκεται υπεράνω του νόμου.

Κανείς δεν πρέπει να προστατεύεται λόγω πολιτικών γνωριμιών, οικονομικής ισχύος ή πρόσβασης στην εξουσία.

Και κανείς δεν πρέπει να καταδικάζεται δημοσίως πριν αποδειχθεί η ενοχή του. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλες επικοινωνιακές επιχειρήσεις κατά της διαφθοράς.

Χρειάζεται πραγματική λογοδοσία, ανεξάρτητους ελέγχους και πολιτική βούληση.

Γιατί οι πολίτες έχουν κουραστεί να παρακολουθούν αποκαλύψεις που προκαλούν θόρυβο για λίγες ημέρες και στη συνέχεια χάνονται από την επικαιρότητα.

Και επιτέλους, ας απαντήσουν οι αρμόδιοι: ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΛΕΓΧΘΟΥΝ ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ, ΟΙ ΥΠΕΡΚΟΣΤΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΓΙΑ ΜΙΖΕΣ; ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΑΘΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΠΟΙΟΙ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΠΛΟΥΤΙΣΑΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ; Ας μη μας παρουσιάζουν, λοιπόν, την ανακάλυψη της διαφθοράς ως κάποιο πρωτοφανές επίτευγμα.

Η διαφθορά δεν εξαφανίζεται με συλλήψεις μπροστά στις κάμερες και εντυπωσιακούς τίτλους.

Εξαφανίζεται όταν οι θεσμοί λειτουργούν, οι ευθύνες αποδίδονται και κανείς δεν απολαμβάνει ασυλία. Και αυτό είναι το πραγματικό ζητούμενο. ⸻ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΡΑΒΙΓΚΑΣ Πρόεδρος της Επιτροπής Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους