Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λάκης Ράππος: Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι... θυμάται και τον μνημονεύει ο Κώστας Γ. Καρδερίνης Στη μνήμη του Λάκη (Γαβριήλ) Ράππου, του ανθρώπου που ταύτισε το όνομά του με πολλές κινηματογραφικές αίθουσες και αμέτρητες προβολές στην Θεσσαλονίκη, αναδημοσιεύουμε αυτήν την μικρή συνέντευξη που του έκανα το 2011.

Ο υπαίθριος κινηματογράφος είναι η αγαπημένη μας θερινή έξοδος.

Είναι μια απόδραση στα πέρατα των εικόνων.

Πήγα λοιπόν "μες τα θερινά τα σινεμά" το 2011 και μίλησα με τους τελευταίους μοϊκανούς, κινηματογραφικούς επιχειρηματίες, θέτοντας τρία ερωτήματα.

Ιδού τι απάντησε ο φίλτατος Λάκης Ράππος. 1. Πότε ιδρύθηκε ο θερινός κινηματογράφος Ναταλί και που οφείλει το όνομά του; Το Ναταλί ιδρύθηκε στις 3 Ιουνίου του 1970.

Το όνομα του οφείλεται στη θεατρική επιτυχία της Βουγιουκλάκη, εκείνη την εποχή, με τίτλο Νάταλι! 2. Θυμηθείτε κάποιες αξέχαστες στιγμές ή ημέρες δόξας! Θυμάμαι δε, ότι τη χρυσή εποχή των θερινών η Θεσσαλονίκη μετρούσε 24 κεντρικούς και 72 συνοικιακούς καλοκαιρινούς σινεμάδες.

Καλύτερη στιγμή ήταν το 1980 με την ιταλική κωμωδία Σεισμός στο Κρεββάτι μου (Il bisbetico domato, ) με τον Αντριάνο Τσελεντάνο και την Ορνέλα Μούτι. 3. Πως βλέπετε το μέλλον του θερινού σινεμά; Το μέλλον εγώ δεν το φοβάμαι. Στο Ναταλί δε φοβάμαι τίποτα.

Αρκεί να μη δοθεί το οικόπεδο αντιπαροχή και κτιστεί.

Από εισιτήρια και θεατές πιστεύω ότι θα πάμε καλά.

Αποχαιρετιστήριο μήνυμα απηύθυνε και η ένωση των αιθουσαρχών Βόρειας Ελλάδας. Η Κινηματογραφική Ένωση Βορείου Ελλάδος (Κ.Ε.Β.Ε.) αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Λάκη Ράππο, έναν άνθρωπο που ταύτισε ολόκληρη τη ζωή του με την ιστορία της κινηματογραφικής αίθουσας στη Θεσσαλονίκη.

Για περισσότερα από 50 χρόνια, υπήρξε η «ψυχή» των σινεμά της πόλης.

Από το 1963, όταν νεαρός ακόμα ξεκίνησε το ταξίδι του από τον «Ποσειδώνα», πέρασε από τη διαχείριση δεκάδων ιστορικών θερινών και χειμερινών αιθουσών —όπως τον Έσπερο, το Μακεδονικόν, το Βακούρα, το Αθήναιον, το Ράδιο Σίτυ, το Ελληνίς, το Ζέφυρο, το Ναταλί και τόσες άλλες. Ο Λάκης Ράππος δεν υπήρξε απλώς ένας επιχειρηματίας του χώρου· ήταν ένας πιστός υπηρέτης της μεγάλης οθόνης, που πάλεψε με ανιδιοτέλεια, μεράκι και αστείρευτο πάθος απέναντι σε κάθε δυσκολία για να κρατήσει ζωντανή τη μαγεία της σκοτεινής αίθουσας.

Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια του κινηματογράφου της Βόρειας Ελλάδας.

Εκφράζουμε τα θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.

Καλό ταξίδι, Λάκη.

Σε ευχαριστούμε για όλα όσα προσέφερες στον πολιτισμό και την έβδομη τέχνη. Κ.Ε.Β.Ε. Θερμά συλλυπητήρια και από εμάς στην μεγάλη του κινηματογραφική οικογένεια, η οποία συνεχίζει με ζέση το σπουδαίο πολιτιστικό έργο του. Κώστας Γ. Καρδερίνης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους