Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΕΑΑΕΑ - ΔΣΕ - ΠΠ: Εκδήλωση για τα 82 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ Πλήθος κόσμου συμμετείχε στην εκδήλωση που οργάνωσε χθες Σάββατο η ΠΕΑΑΕΑ - ΔΣΕ - ΠΠ για τα 82 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ, στις 30 Οκτώβρη του 1944.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία του Λευκού Πύργου και ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων, εκ μέρους του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και της ΠΕΑΑΕΑ - ΔΣΕ - ΠΠ, στην τιμητική πλάκα που είναι τοποθετημένη στο Βασιλικό Θέατρο της πόλης.

Στην εκδήλωση μίλησαν ο Ηλίας Γκουτζηγιάννης, Αντιπρόεδρος της Κεντρικής Διοίκησης της ΠΕΑΑΕΑ ΔΣΕ ΠΠ και ο Γιώργος Σανίδας, πανεπιστημιακός.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο βουλευτής του ΚΚΕ, Λεωνίδας Στολτίδης. «Η καλύτερη τιμή στον ελευθερωτή της Θεσσαλονίκης και του μεγαλύτερου μέρους της Ελλάδας, στον ηρωϊκό ΕΛΑΣ και τις άλλες αντιστασιακές οργανώσεις, είναι να συνεχίσουμε τους αγώνες για μια πατρίδα για τους εργαζόμενούς της, χωρίς φτώχεια και αδικία, για μια πατρίδα έξω και μακριά από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τους πολέμους τους», είπε ο Ηλίας Γκουτζηγιάννης.

Ξεκαθάρισε πως «όση λάσπη, όση διαστρέβλωση κι αν γίνει, τόσο από τους αντιπάλους, όσο και από τους "άσπονδους" φίλους της Εθνικής Αντίστασης, η ιστορική αλήθεια δεν μπορεί να αλλάξει: ο ΕΛΑΣ, το οπλισμένο χέρι, το καμάρι του λαού μας, απελευθέρωσε τη Θεσσαλονίκη, όπως βέβαια απελευθέρωσε και το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της χώρας, πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος». Αναφέρθηκε ακόμα στα 80 χρόνια από την έναρξη του τρίχρονου αγώνα του ΔΣΕ, που επιβλήθηκε από την αστική τάξη της χώρας μας, από τους απόντες του κινήματος της Εθνικής Αντίστασης και από την ανοιχτή ιμπεριαλιστική επέμβαση, με το τρομοκρατικό όργιο αγωνιστών των εθνικοαπελευθερωτικών βίας σε βάρος των οργανώσεων.

Ιδιαίτερα στάθηκε στα επίκαιρα συμπεράσματα της περιόδου, λέγοντας: «Και τότε και τώρα δεν υπήρξε και δεν υπάρχει εθνική ενότητα.

Για άλλη πατρίδα αγωνίζονταν οι μαχητές του ΕΛΑΣ και οι αγωνιστές των αντιστασιακών οργανώσεων, για μια πατρίδα λεύτερη, χωρίς ιμπεριαλιστές και ξένους αφέντες, αλλά και χωρίς εκμετάλλευση, αδικία και φτώχεια.

Άλλη πατρίδα ονειρεύονταν οι συνεργάτες των κατακτητών, οι ρουφιάνοι, οι δωσίλογοι και οι ταγματασφαλίτες, αλλά και οι αστοί που λούφαξαν στην κατοχή ή έκαναν διακοπές στα Λονδίνα και στα Κάϊρα.

Δεν μπορεί κανένας να αμφισβητήσει τον τεράστιο ρόλο της Σ. Ε., του Κόκκινου Στρατού, των Σοβιετικών λαών στην αντιφασιστική Νίκη. Η ΣΕ θρήνησε εκατομμύρια νεκρούς και τραυματίες, χιλιάδες ισοπεδωμένες πόλεις και χωριά, τεράστιες καταστροφές.

Ήταν αυτή που κατανίκησε τους χιτλερικούς και ενέπνευσε όλους τους λαούς, στο δρόμο για τη νίκη.

Αντίστοιχα κανείς δεν μπορεί να μειώσει το ρόλο του ΚΚΕ, που ήταν ο καθοδηγητής, ο αιμοδότης του κινήματος της Αντίστασης και έδωσε χιλιάδες μέλη και φίλους του, τα καλύτερα παιδιά του, το άνθος του λαού μας στον αγώνα.

Φυσικά και στη διάρκεια της Κατοχής και κυρίως μετά την απελευθέρωση έγιναν τεράστια λάθη: υποτιμήθηκε ο ρόλος των ιμπεριαλιστών, έγιναν απαράδεκτοι συμβιβασμοί, δεν αξιοποιήθηκε ο οργανωμένος και ένοπλος λαός και κυρίως δεν υπήρχε πρόγραμμα, σχέδιο για την κατάκτηση της εξουσίας, αν και υπήρχε η λαϊκή πλειοψηφία.

Όλα όμως αυτά τα λάθη δεν αναιρούν τον ηρωϊσμό, την αυτοθυσία, τον μοναδικό και πρωτοπόρο ρόλο του ΚΚΕ και του κινήματος της Αντίστασης.

Το κυριότερο συμπέρασμα που πρέπει να έχει πάντα το λαϊκό μας κίνημα είναι: καμιά εμπιστοσύνη στους αστούς, τους αστικούς μηχανισμούς και τους εκπροσώπους τους, καμιά εμπιστοσύνη στον ιμπεριαλισμό και τις μηχανορραφίες του.

Πάντα το λαϊκό κίνημα πρέπει να έχει στόχο την κατάκτηση της εξουσίας, μαζί με το λαό και για το λαό, πρέπει να περιφρουρεί τις λαϊκές οργανώσεις και τις κατακτήσεις του». Ο Γιώργος Σανίδας, σημείωσε ότι «συνιστά επιτακτική απαίτηση των ημερών μας να συνδεθεί αυτή η επέτειος και κάθε τέτοιο ιστορικό γεγονός με την καταδίκη του φασισμού-ναζισμού και με τον αγώνα για την εξάλειψή του μαζί με το κοινωνικοοικονομικό σύστημα που τον εκκολάπτει και τον θρέφει». Τόνισε ότι η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης αποτελεί μια τεράστια και σύνθετη επιχείρηση, έργο των λαϊκών ταξικών δυνάμεων που συσπειρώνονταν στο ΕΑΜικό κίνημα με κύριο αιμοδότη και κινητήρα το ΚΚΕ και εμπροσθοφυλακή τον λαϊκό στρατό, τον ΕΛΑΣ της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης. «Η επιχείρηση αυτή προετοιμάστηκε από καιρό, δεν ανακλήθηκε από καμιά συμφωνία, αληθινή (ειδικά της Καζέρτας) ή ψεύτικη (από τα αστικά δωσιλογικά επιτελεία) και αποδείχτηκε καθοριστική για την προστασία της πόλης.

Ακόμη και αν η αποχώρηση των στρατευμάτων Κατοχής ήταν προβλέψιμη και δρομολογημένη, όχι μόνο δεν αποτέλεσε ένα ώριμο φρούτο που απλώς έπρεπε να συλλέξει κάποιος τυχερός την ώρα που έπεφτε από το δέντρο, αλλά απαίτησε συντονισμό και αποφασιστικότητα μαζί με τη συμμετοχή του ίδιου του λαού», είπε.

Αναφέρθηκε στο 1944, ειδικά το εξάμηνο από τον Μάρτιο ως τον Οκτώβριο, περίοδο που η ΕΑΜική Αντίσταση απελευθέρωνε όλο και περισσότερες περιοχές της Ελλάδας, χωριά και κωμοπόλεις αλλά και συνοικίες ολόκληρες στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.

Στάθηκε στην περίοδο που ακολούθησε την απελευθέρωση. «Από τον Νοέμβριο μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου αλλά και ως την Βάρκιζα, η διοίκηση της Θεσσαλονίκης εξασφαλίστηκε από τις δυνάμεις που επέβαλαν την Γενική Διοίκηση Μακεδονίας αλλά και την Δημοτική Αρχή της πόλης.

Μέσα στην πόλη η Δημοτική Επιτροπή και οι υπηρεσίες που οργάνωσε πέτυχαν την καλύτερη δυνατή τροφοδοσία και επισιτισμό των άπορων κατοίκων, με διανομές από τις αποθήκες της Επιμελητείας του Αντάρτη και της αγοράς.

Επιβλήθηκαν αναγκαστικές εισφορές σε πλούσιους εμπόρους, σε ποσά (με μέσω των δικτύων της Εθνικής Αλληλεγγύης, διασφαλίστηκε η μισθοδοσία και η λειτουργία βάση το προπολεμικό νόμισμα) αλλά και σε λίρες. Η Εθνική Πολιτοφυλακή επέβλεπε τις παραβιάσεις των κανόνων και τις ενδεχόμενες καταχρήσεις μεμονωμένων προσώπων.

Αντιμετωπίστηκαν πολλές πιέσεις και υποσκάψεις από τους Βρετανούς και παράγοντες της Κυβέρνησης σε συνεργασία με αστούς εμπόρους και επιχειρηματίες.

Μάλιστα η οικονομική υπηρεσία κατόρθωσε κατά τη μάχη του Δεκέμβρη στην Αθήνα να στείλει εφόδια αλλά και η Δημοτική Επιτροπή να εκδώσει ψήφισμα για τη μάχη της Αθήνας.

Ωστόσο όλα αυτά τα θετικά αντανακλαστικά δεν ξεπερνούσαν τα όρια μιας δυνάμει φιλολαϊκής αστικής διαχείρισης, δεν άγγιζαν τις ανάγκες μιας εργατικής εξουσίας και υπόκειντο στην μεταστροφή των πολιτικών συσχετισμών εντός του αστικού συστήματος.

Η συνθηκολόγηση της Βάρκιζας στις 12-2-1945, η απομάκρυνση του ΕΛΑΣ και η διάλυσή του, έφερε το ΕΑΜικό κίνημα σε δεινή θέση απέναντι στους διώκτες του που έτειναν πλέον να αντιστρέψουν την κατάσταση.

Η πολύμορφη αιματηρή αστική τρομοκρατία που εξαπολύθηκε αμέσως μετά άφησε απροστάτευτο το κίνημα και ειδικά τα πιο ενεργά και πολύτιμα μέλη του, για πάνω από ενάμιση χρόνο.

Εκτός από αντικειμενική αναγκαιότητα, ο αγώνας του ΔΣΕ που ακολούθησε ήταν η απάντηση την αιματηρή τρομοκρατία του αστικού κράτους και παρακράτους, που σηματοδότησε μια άλλη μεγαλειώδη φάση του λαϊκού ταξικού κινήματος.

Στην τριπλή φασιστική κατοχή διερράγη βαθιά η καπιταλιστική τάξη πραγμάτων, το κεφαλαιοκρατικό σύστημα, το αστικό κράτος.

Στη θέση του έτεινε να γεννηθεί μια νέα εξουσία, με εργατικό-λαϊκό χαρακτήρα και ταξικό πρόσημο, για την οποία οι αντικειμενικές προϋποθέσεις υφίσταντο και ο συσχετισμός δυνάμεων είχε κατάλληλα διαμορφωθεί στο κοινωνικοοικονομικό πεδίο.

Ωστόσο, ενώ το κόμμα της εργατικής τάξης και το σύμμαχο κοινωνικό κίνημα κυριαρχούσαν, απουσίαζε η αναγκαία προγραμματική συγκρότηση, ο υποκειμενικός παράγοντας, η επαναστατική στρατηγική.

Αυτή η έλλειψη οδήγησε σε υποχωρήσεις με τη γνωστή κατάληξη.

Ωστόσο ο ασύγκριτα μεγαλειώδης αγώνας του ΕΑΜ ενάντια στην τριπλή φασιστική κατοχή, ενάντια σε φασίστες κατακτητές και ντόπιους συνεργάτες τους αποτελεί μια αναντικατάστατη παρακαταθήκη σε διαχρονικό επίπεδο για το ταξικό κίνημα.

Πτυχές όπως ο ένοπλος αγώνας στην πόλη και γεγονότα όπως η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης αναδεικνύουν περίτρανα τη δύναμη που κατέχουν τα λαϊκά στρώματα μέσα από την ολοκληρωμένη οργάνωση και τη σταθερή προοπτική.

Σήμερα παίρνουμε τη σκυτάλη από τους μαχητές του ΕΛΑΣ που ελευθέρωσαν την πόλη μας στις 30 Οκτωβρίου και στεκόμαστε αποφασιστικά εναντίον του ιμπεριαλιστικού πολέμου, εναντίον του φασισμού και εναντίον όλης της βαθιάς σήψης που γεννά το εκμεταλλευτικό σύστημα στην Ελλάδα και παντού».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους