Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απόστολος Γκλέζος Ο ογκόλιθος με τη χρυσή καρδιά ❗️❗️ Ο Απόστολος «Λάκης» Γκλέζος υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες κεντρικούς αμυντικούς της δεκαετίας του 1970.

Με τη φανέλα του Ολυμπιακού αγωνίστηκε για έξι χρόνια (1972–1978), αποτελώντας βασικό στέλεχος και «βράχο» της άμυνας στη χρυσή, γεμάτη τίτλους εποχή του προέδρου Νίκου Γουλανδρή.

Μαζί με τον Βασίλη Σιώκο συνέθεσαν ένα από τα πιο εμβληματικά και απροσπέλαστα αμυντικά δίδυμα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Η χημεία τους ήταν υποδειγματική.

Ο ένας συμπλήρωνε τον άλλον με κλειστά μάτια, δημιουργώντας μια αμυντική «γραμμή Μαζινό» που εκείνη την εποχή δέχονταν ελάχιστα γκολ (χαρακτηριστικό είναι το ιστορικό ρεκόρ της σεζόν 1972-73, όπου ο Ολυμπιακός δέχτηκε μόλις 13 γκολ σε όλο το πρωτάθλημα). Εκείνη την εποχή υπήρχε η θέση του λίμπερο.

Εκεί έπαιζε ο Γκλέζος. Σκούπα.

Δεν πέρναγε κουνούπι.

Τότε όσοι παίζανε λίμπερο έπρεπε υποχρεωτικά να ξέρουν μπάλα. Ο Απόστολος Γκλέζος δεν ήταν απλώς ένας σκληροτράχηλος αμυντικός· ήταν ένας ποδοσφαιριστής που ξεχώριζε για την αρχοντιά, την ευφυΐα και το πνεύμα ηγεσίας που έβγαζε στον αγωνιστικό χώρο.

Παρά τη δύναμη που απαιτούσε η θέση του, ο Γκλέζος έπαιζε με το κεφάλι ψηλά.

Δεν ήταν ο κλασικός «σκληρός» αμυντικός που βασιζόταν στα αντιαθλητικά μαρκαρίσματα.

Ξεχώριζε για την κομψότητα στις κινήσεις του και τον καθαρό τρόπο με τον οποίο έκλεβε την μπάλα.

Ήταν ο κυρίαρχος της μεγάλης περιοχής.

Κατευθύνε με μαεστρία την αμυντική γραμμή του Ολυμπιακού και ενέπνεε σιγουριά και ηρεμία στους συμπαίκτες του, ειδικά στις στιγμές που η ομάδα δεχόταν πίεση.

Είχε σπάνια ικανότητα να προβλέπει τις κινήσεις των αντιπάλων επιθετικών.

Αντί να τρέχει πίσω από τη φάση, βρισκόταν σχεδόν πάντα στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή χάρη στις εξαιρετικές του τοποθετήσεις. Ο Απόστολος Γκλέζος γεννήθηκε στα Άσπρα Χώματα στις 4 Φεβρουαρίου 1947 και σε ηλικία 17 ετών βρέθηκε στην πρώτη ομάδα της Προοδευτικής.

Καθιερώθηκε πολύ γρήγορα και με τις εμφανίσεις του κλήθηκε στην Εθνική ομάδα το 1971.

Ήταν σπάνιο να γίνεται διεθνής παίκτης μικρής ομάδας.

Από μικρή ηλικία έπαιζε ποδόσφαιρο σε μια μικρή ομάδα που υπήρχε στα Άσπρα Χώματα, το «Ατρομητάκι». Σε ηλικία 14 ετών του έδωσε ιδιαίτερη προσοχή ο πρόεδρος του Ερμή Νίκαιας, Παντελής Ορφανός, και το 1961 τον πήρε στην ομάδα, που συμμετείχε τότε στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς.

Δέχτηκε να υπογράψει δελτίο με τον όρο ο πρόεδρος της ομάδας, που ήταν και διευθυντής σε επαγγελματική σχολή, να μεσολαβήσει για να μην απορριφθεί στο σχολείο του, δεδομένου ότι είχε αποτύχει στις εξετάσεις. Στον Ερμή αγωνίστηκε δύο χρόνια, κρυφά από την οικογένειά του και για αυτόν τον λόγο παρακαλούσε τους δημοσιογράφους όταν έγραφαν τη σύνθεση της ομάδας στους αγώνες που έδινε, να μην βάζουν το όνομά του, για να μην αποκαλυφθεί.

Το καλοκαίρι του 1963 τον προσκάλεσε η Προοδευτική, στην οποία προπονητής ήταν ο Θανάσης Κίνλεϊ.

Αρχικά αγωνιζόταν ως αριστερό μπακ αλλά ο τότε προπονητής της Εθνικής Νέων, Λάκης Πετρόπουλος, τον καθιέρωσε ως κεντρικό αμυντικό.

Με την Προοδευτική αγωνίστηκε μέχρι και το 1972 κυριότερα στην Α΄ Εθνική, με εξαίρεση τις περιόδους 1963-64, 1968-69 και 1971-72 που η ομάδα του μετείχε στη Β΄ Εθνική.

Έγινε ευρύτερα γνωστός και κέρδισε τη συμμετοχή του διαδοχικά στην Εθνική Ελπίδων και στην Εθνική Ομάδα Ανδρών.

Έγινε ο πρώτος διεθνής ποδοσφαιριστής της Προοδευτικής.

Οι τρεις συμμετοχές του στην Εθνική και η πολύ καλή παρουσία του στο πρωτάθλημα, τον έφερε στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 1972, όταν ο Νίκος Γουλανδρής ήδη δημιουργούσε τη μεγάλη ομάδα του Ολυμπιακού.

Καθιερώνεται αμέσως και εντυπωσιάζει στις πρώτες εμφανίσεις του στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, εναντίον της Κάλιαρι, που συνοδεύτηκαν με πρόκριση.

Με τον Βασίλη Σιώκο κάνει ένα από τα καλύτερα αμυντικά δίδυμα στην ιστορία του πρωταθλήματος.

Θα μείνει στον Ολυμπιακό μέχρι το 1978, έχοντας παίξει σε 164 επίσημους αγώνες, πετυχαίνοντας δύο γκολ.

Στα χρόνια της παρουσίας του κατέκτησε με τους "ερυθρόλευκους" τρία πρωταθλήματα και δύο Κύπελλα Ελλάδος.

Έκλεισε την καριέρα του στην Β' Εθνική με την Καλλιθέα.

Με την Εθνική έπαιξε 10 αγώνες (1971-74), πετυχαίνοντας ένα γκολ.

Το 1979 μεταγράφηκε στην Καλλιθέα, στη Β΄ Εθνική, όμως λίγους μήνες αργότερα αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, έπειτα από σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο.

Συνολικά συμμετείχε σε 261 αγώνες πρωταθλήματος, 132 με την Προοδευτική και 129 με τον Ολυμπιακό.

Φόρεσε 10 φορές τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας από το 1971 ως το 1974, 3 ως ποδοσφαιριστής της Προοδευτικής και 7 του Ολυμπιακού.

Σημείωσε 1 γκολ στον εκτός έδρας αγώνα με τη Βουλγαρία, ισοφαρίζοντας για την Ελλάδα στο 88΄ και διαμορφώνοντας παράλληλα το τελικό αποτέλεσμα (3-3). Το 1964 κλήθηκε στην Εθνική Νέων και την επόμενη χρονιά (1965) που παρουσιάστηκε στο Λιμενικό, κλήθηκε να αγωνιστεί και στην Εθνική Ενόπλων.

Υπήρξε επίσης διεθνής με την Εθνική Ελπίδων την περίοδο 1967-1969.

Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός όχι μόνο στους οπαδούς του Ολυμπιακού αλλά και στους αντιπάλους.

Το ήθος του μέσα και έξω από τις γραμμές του γηπέδου τον έκανε να κερδίσει τον σεβασμό ολόκληρης της ποδοσφαιρικής Ελλάδας. Ο Απόστολος Γκλέζος έφυγε πρόωρα από τη ζωή στις 18 Ιουνίου 2007, σε ηλικία 60 ετών, έπειτα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο.

Έμεινε στη μνήμη των φιλάθλων του Ολυμπιακού αλλά και ολόκληρης της αθλητικής κοινότητας για την αδάμαστη ψυχή του, το ήθος του και το πάθος με το οποίο υπερασπιζόταν την ερυθρόλευκη άμυνα. Τίτλοι: Πρωταθλήματα Α΄ Εθνικής: 3 (1972-73, 1973-74, 1974-75) Κύπελλα Ελλάδας: 2 (1972-73, 1974-75) Η ποδοσφαιρική του διαδρομή περιλαμβάνει τους εξής συλλόγους: • Ερμής Νίκαιας (1961–1963): Εκεί έκανε τα πρώτα του επίσημα ποδοσφαιρικά βήματα σε επίπεδο υποδομών και τοπικού πρωταθλήματος Πειραιά. • Προοδευτική (1963–1972): Η ομάδα που τον ανέδειξε.

Στα 9 χρόνια που έμεινε στον Κορυδαλλό καθιερώθηκε ως ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς της χώρας, καταγράφοντας 132 συμμετοχές στην Α' Εθνική. • Ολυμπιακός (1972–1978): Ο σημαντικότερος σταθμός της καριέρας του, όπου έφτασε στο απόγειο της δόξας του.

Συμπλήρωσε 129 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα. • Γ.Σ. Καλλιθέα (1978–1979): Ο τελευταίος σταθμός της καριέρας του, όπου αγωνίστηκε στη Β' Εθνική πριν αποσυρθεί οριστικά από την ενεργό δράση λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους