Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τάκης Συνετόπουλος Ο χαλκέντερος ερυθρόλευκος βράχος της σπουδαίας ομάδας του Νίκου Γουλανδρή ❗️❗️ Ο Τάκης Συνετόπουλος υπήρξε ένας από τους κορυφαίους και πιο χαρισματικούς αμυντικούς παίκτες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, ξεχωρίζοντας για το αρχοντικό, αέρινο και πολυσύνθετο στυλ παιχνιδιού του και για το ήθος του.

Άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στο ελληνικό ποδόσφαιρο κατά τις δεκαετίες του '60 και του '70. Συνδύαζε την τεχνική με τεράστια σωματικά και ψυχικά αποθέματα.

Ήταν απροσπέλαστος στα ανασταλτικά του καθήκοντα, «σβήνοντας» μεγάλα αστέρια της εποχής (όπως ο θρυλικός Τζίτζι Ρίβα στο ιστορικό ματς του Ολυμπιακού με την Κάλιαρι το 1972). Παρά τη θέση του στην άμυνα, διέθετε σπάνια τεχνική κατάρτιση για την εποχή, έπαιζε με το κεφάλι ψηλά και καθοδηγούσε το παιχνίδι με ηρεμία και καθαρό μυαλό.

Αν και η φυσική του θέση ήταν αυτή του αμυντικού μέσου (κόφτη) μπροστά από τα σέντερ μπακ, μπορούσε με την ίδια επιτυχία να αγωνιστεί ως λίμπερο, στόπερ ή πλάγιος μπακ.

Αν υπήρχε ανάγκη κατά τη διάρκεια του αγώνα, προωθούνταν ακόμα και ως επιθετικός.

Αγωνίστηκε σε περισσότερα από 300 παιχνίδια με την ερυθρόλευκη φανέλα (συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών διοργανώσεων), ξεχωρίζοντας για την ηγετική του παρουσία στα μετόπισθεν.

Κατέκτησε 3 συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδας και 3 Κύπελλα Ελλάδας.

Ήταν μέλος της ενδεκάδας στο ιστορικό 0-0 της Ελλάδας απέναντι στην Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Βραζιλία μέσα στο στάδιο Μαρακανά, στις 28 Απριλίου 1974.

Μετά το τέλος του αγώνα, ο εμβληματικός προπονητής της σελεσάο, Μάριο Ζαγκάλο, δήλωσε εντυπωσιασμένος ότι «αυτός ο παίκτης θα μπορούσε άνετα να αγωνιστεί σε μεγάλες βραζιλιάνικες ομάδες». Γεννημένος στον Βόλο, αναδείχθηκε σε έναν «χαλκέντερο» ηγέτη των μετόπισθεν, ξεχωρίζοντας για το αρχοντικό του στυλ, το πάθος, τη μαχητικότητα και την ικανότητά του να αγωνίζεται με την ίδια άνεση ως κεντρικός αμυντικός, ακραίος μπακ ή ανασταλτικός μέσος.

Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα, στον Ολυμπιακό Βόλου, κερδίζοντας την αγάπη της γενέτειράς του.

Πρόλαβε και έπαιξε συμπαίκτης με τον Βασίλη Μποτίνο και θεωρείται από πολλούς ότι είναι μετά τον Πολυχρονίου ο κορυφαίος έλληνας κόφτης στην ιστορία του Ολυμπιακού.

Αποτέλεσε τον «ερυθρόλευκο βράχο» της σπουδαίας ομάδας του Νίκου Γουλανδρή.

Με τον Ολυμπιακό κατέγραψε εκατοντάδες συμμετοχές και πανηγύρισε την κατάκτηση 3 Πρωταθλημάτων Ελλάδας (1973, 1974, 1975) και 3 Κυπέλλων (1971, 1973, 1975). Αγωνίστηκε για ένα μικρό διάστημα ως δανεικός στον καναδικό σύλλογο Τορόντο Χόμερ κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου.

Αγωνίστηκε για μία σεζόν στην ομάδα της Λαμίας.

Στην ομάδα του Βόλου επέστρεψε για να κλείσει την πλούσια καριέρα του. Ο Τάκης Συνετόπουλος αγωνίστηκε στην Εθνική Ανδρών από το 1970 έως το 1975, καταγράφοντας συνολικά 16 επίσημες συμμετοχές.

Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1970, σε έναν εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Μάλτας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.

Η κορυφαία στιγμή της διεθνούς του καριέρας ήταν αναμφίβολα η συμμετοχή του στο ιστορικό φιλικό παιχνίδι απέναντι στη Βραζιλία μέσα στο κατάμεστο στάδιο Μαρακανά του Ρίο ντε Τζανέιρο. Η Ελλάδα αντιμετώπισε την κάτοχο του Παγκοσμίου Κυπέλλου Βραζιλία (που προετοιμαζόταν για το Μουντιάλ του '74) και απέσπασε μια συγκλονιστική ισοπαλία με 0-0. Ο Συνετόπουλος αγωνίστηκε ως βασικός σε ολόκληρο το 90λεπτο.

Μαζί με τους υπόλοιπους αμυντικούς και τον τερματοφύλακα Παναγιώτη Κελεσίδη, περιόρισαν αστέρια παγκόσμιου βεληνεκούς όπως ο Ριβελίνο, ο Ζαϊρζίνιο και ο Εντού, κερδίζοντας το χειροκρότημα των 80.000 Βραζιλιάνων οπαδών.

Πριν καθιερωθεί στην Εθνική Ανδρών, ο Συνετόπουλος υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Ενόπλων, η οποία εκείνη την εποχή διέθετε τεράστια δυναμική και προσέλκυε χιλιάδες φιλάθλους στα γήπεδα.

Κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) το 1969, επικρατώντας στον τελικό της διοργάνωσης.

Έφτασε ξανά μέχρι τον τελικό της ίδιας διοργάνωσης το 1972, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή παρουσία του στους κορυφαίους Έλληνες παίκτες της γενιάς του. Ο Τάκης Συνετόπουλος έφυγε από τη ζωή το 2013 σε ηλικία 65 ετών, έπειτα από σοβαρά προβλήματα υγείας, σκορπίζοντας θλίψη στο πανελλήνιο.

Η προσφορά του, ωστόσο, δεν ξεχάστηκε ποτέ.

Προς τιμήν του, το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο (ΕΑΚ) Βόλου μετονομάστηκε σε ΕΑΚ «Τάκης Συνετόπουλος», αποτελώντας το σπίτι του αγαπημένου του Ολυμπιακού Βόλου.

Τιτλοι 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1973, 1974, 1975 (με τον Ολυμπιακό Πειραιώς) 3 Κύπελλα Ελλάδας: 1971, 1973, 1975 (με τον Ολυμπιακό Πειραιώς) 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ): 1969 (με την Εθνική Ενόπλων) Αναλυτικά η πορεία του στις ομάδες: Ολυμπιακός Βόλου (1963–1970 & 1979–1983): Η ομάδα της γενέτειράς του στην οποία ξεκίνησε το ποδόσφαιρο και καθιερώθηκε.

Επέστρεψε εκεί για να αγωνιστεί ξανά προς το τέλος της καριέρας του. προς τιμήν του, το ΕΑΚ Βόλου φέρει σήμερα το όνομά του. Ολυμπιακός Πειραιώς (1970–1978): Η ομάδα με την οποία συνέδεσε το όνομά του στο κορυφαίο επίπεδο, αποτελώντας βασικό στέλεχος της θρυλικής ομάδας του Νίκου Γουλανδρή.

Εκεί πανηγύρισε όλα τα εγχώρια πρωταθλήματα και κύπελλα. Τορόντο Χόμερ (1974): Αγωνίστηκε για ένα μικρό διάστημα ως δανεικός στον καναδικό σύλλογο κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου. Α.Σ. Λαμία (1983–1984): Ο τελευταίος σταθμός της ποδοσφαιρικής του καριέρας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους