Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα ο κ. Μητσοτάκης επαναλαμβάνει ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι παράνομο και δεν μπορεί να διαγράψει τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών.

Σε αυτό δεν βρίσκεται η διαφωνία.

Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: Πώς φτάσαμε από τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι η κύρωση είχε αποτραπεί, στην κύρωση του μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της ανατολικής Λιβύης; Και δεν πρόκειται μόνο για κριτική της αντιπολίτευσης.

Ακόμη και στελέχη και πρώην πρωθυπουργοί της Νέας Δημοκρατίας μίλησαν δημόσια για αρνητική εξέλιξη και για αστοχίες στους χειρισμούς.

Στις 27 Οκτωβρίου, στο OPEN και στον Σπύρο Χαριτάτο, έλεγα ότι αυτό ακριβώς πρέπει να αξιολογήσουμε: αν η στρατηγική παράγει τελικά το διπλωματικό αποτέλεσμα που χρειάζεται η χώρα.

Και λίγες ημέρες αργότερα, στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ—στην τελευταία ημέρα μάλιστα της ελληνικής προεδρίας— η Ελλάδα δεν κατάφερε να εξασφαλίσει στο κείμενο για τη Λιβύη τη διατύπωση που επεδίωκε για το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας και τελικά απείχε από την ψηφοφορία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να συνεχίσει να καταγγέλλει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Το αντίθετο.

Σημαίνει ότι χρειάζεται πιο ενεργητική πολυμερή διπλωματία, ισχυρότερη κινητοποίηση ευρωπαϊκών και διεθνών εταίρων και σύνδεση των σχέσεων με τη Λιβύη με τον έμπρακτο σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας.

Γιατί στην εξωτερική πολιτική δεν αρκεί να δηλώνεις ότι έχεις δίκιο. Πρέπει η στρατηγική σου να παράγει αποτέλεσμα και διπλωματικό αποτύπωμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους