...Είναι φορές, που προσπαθείς να αφουγκραστείς τη μέρα και ό,τι ακολουθεί... 1η του μήνα σήμερα... Μια μέρα μουντή και μετά φωτεινή και μετά γελαστή, παρέα με καλούς φίλους και φίλες... Στιγμές που...

Πλήρες Κείμενο:

...Είναι φορές, που προσπαθείς να αφουγκραστείς τη μέρα και ό,τι ακολουθεί... 1η του μήνα σήμερα... Μια μέρα μουντή και μετά φωτεινή και μετά γελαστή, παρέα με καλούς φίλους και φίλες... Στιγμές που περνάς αβίαστα, ήσυχα και ηχηρά ταυτόχρονα... Έχει σκοτεινιάσει πια... Υγρασία έξω... Φωτιά στο τζάκι... Πώς να πω καλό μήνα... Με στίχους, με αναμνήσεις, με εικόνες της μελαγχολίας του φθινοπώρου που τελειώνει...? Δεν ξέρω... στο νου μου μια εικόνα ήρθε... Σαν μήνυμα... Σαν πρόκληση για δέσμευση... Τα παιδιά και η πόρτα... Και οι στίχοι του Ρίτσου, για το Νοέμβρη του "73... "Ωραία παιδιά, με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια.

Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων, Αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα, Έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι, – πως μεγαλώνει το μπόι, το βήμα και η παλάμη του ανθρώπου; " Αλήθεια, με όσα κατακλύζουν τα δελτία των ειδήσεων, με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας στις γειτονιές του κόσμου και στη δικιά μας γειτονιά, με όλη αυτή την ανομία και το θράσος που "διακινείται" τόσο απερίφραστα υποτιμώντας κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το δικό μας "μπόι" πόσο μεγαλώνει? Το βήμα μας πού πάει? Καλό μήνα ... με την ευχή να ξαναβρούμε το "μπόι" μας, "σαν έτοιμοι από καιρό, σαν θαρραλέοι..." για να αξιωθούμε ξανά...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους