Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Halloween, Greek edition Η νύχτα μας εχώρισεν από όσους αγαπάμε πριν μας χωρίσει η ξενιτιά. (Να 'ναι όλοι εκεί στο μόλο;) Σφύρα, καράβι αργήσαμε. κι αν φτάσουμε όπου πάμε, στάσου λίγο, μα ύστερα σφύρα να φεύγουμε όλο.

Λεύκες, γιγάντιοι καρφωτοί στα πλάγια εδώ του δρόμου, δέντρα μου, εστέρξατε ο βοριάς τα φύλλα σας να πάρει.

Σκιές εμείνατε σκιών που ρέουν στο μέτωπό μου, καθώς πηγαίνω χάμου εγώ κι απάνω το φεγγάρι. Χαρά! Η χαρά! Στα νέα χαρά παιδιά! Τραβούνε - ωραίοι μαύροι ληστές - την κόρη ζωή δεμένη ν' αγαπήσουν.

Μα στο βιβλίο σου ολάνοιχτο, στα φύλλα του αύρα πνέει, τρελέ, τρελέ, που εγέρασες και νέος ποτέ δεν ήσουν. - Ποιητή, κυλάει το γέλιο μου μέλι και χλεύη, αλλά δεν παύεις να σφυροκοπάς των ήχων τα στεφάνια - Κόρη, δουλεύω ανώφελα, μα η στείρα τι ωφελά και σιωπηλή του αχάτινου ματιού σου υπερηφάνια; Αντίο! Αντίο! Με τα ουράνια μάτια σας και με βιόλες στο λαιμό, εφύγατε, ξανθές ερώτων νέων ελπίδες.

Αντίο, κι εσύ που στρέφοντας, όταν χαθήκανε όλες πάλι να παίρνω το βαθύ, σκοτεινό δρόμο μ' είδες! '' Από τις "Στροφές" (Κ. Καρυωτάκης)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους