Original Post

Πλήρες Κείμενο:

☦️ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ! "Η Ορθοδοξία δεν έχει στρατόπεδα.

Έχει ένα ποίμνιο, ακόμη κι όταν οι άνθρωποί του βρίσκονται σε αντίπαλες πλευρές πολέμων και πολιτικών συγκρούσεων." Ομολογώ ότι η νέα συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον πρόεδρο της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι γεννά σοβαρούς προβληματισμούς.Ασφαλώς, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το δικαίωμα του Πατριαρχείου να συμπαραστέκεται στον δοκιμαζόμενο ουκρανικό λαό, να προσεύχεται για τα θύματα του πολέμου και να ζητά την επιστροφή των απαχθέντων παιδιών.

Η ανθρώπινη οδύνη δεν έχει εθνικότητα.

Υπάρχει, όμως, μια διάσταση που δεν επιτρέπεται να αγνοούμε. Στην Ουκρανία δεν έχουμε μόνο έναν πόλεμο μεταξύ δύο κρατών, αλλά και μια βαθιά εκκλησιαστική διαμάχη, η οποία έχει διχάσει εκατομμύρια Ορθοδόξους.

Η αυτοκεφαλία του 2019, η στάση της Μόσχας και οι αντιρρήσεις άλλων Ορθόδοξων Εκκλησιών έχουν δημιουργήσει μια πληγή που παραμένει ανοιχτή.

Εδώ πιστεύω ότι βρίσκεται η μεγάλη ευθύνη του Οικουμενικού Πατριάρχη.Ο Βαρθολομαίος δεν είναι απλώς ένας ακόμη θρησκευτικός ηγέτης.

Είναι ο πρώτος τη τάξει Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας και φέρει ευθύνη απέναντι στο σύνολο του ορθόδοξου πληρώματος.

Όταν εμφανίζεται να στηρίζει δημόσια τη μία πλευρά μιας τόσο σύνθετης αντιπαράθεσης, εύλογα γεννάται το ερώτημα τι συμβαίνει με την άλλη πλευρά των Ορθοδόξων.Τι συμβαίνει με τους Ρώσους Ορθοδόξους; Τι συμβαίνει με τους Ουκρανούς πιστούς που παραμένουν στην κανονική παράδοση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία συνδέεται ιστορικά με το Πατριαρχείο Μόσχας; Τι γίνεται με τους ιερείς, τους μοναχούς και τους πιστούς που έχουν υποστεί εκφοβισμούς, επιθέσεις, βίαιες καταλήψεις ναών και περιορισμούς στη θρησκευτική τους ελευθερία; Οι διώξεις αυτές δεν αποτελούν επινόηση της ρωσικής προπαγάνδας.

Έχουν καταγραφεί και από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ.

Η προστασία των θρησκευτικών ελευθεριών δεν μπορεί να εξαρτάται από το σε ποιο εκκλησιαστικό ή πολιτικό στρατόπεδο ανήκει ο διωκόμενος.

Ασφαλώς, η ρωσική εισβολή και οι ευθύνες του Κρεμλίνου δεν μπορούν να παραγνωριστούν.

Ούτε όμως οι διώξεις Ορθοδόξων μπορούν να αποσιωπώνται.

Η αναφορά τους δεν δικαιολογεί τον πόλεμο, όπως και η καταδίκη του πολέμου δεν δικαιολογεί τη σιωπή απέναντι σε θρησκευτικές διώξεις.

Επίσης κάτι πολύ σημαντικό στο πλαίσιο της "θεολογικής σημειολογίας" ο Ζελένσκι είναι εβραϊκής καταγωγής, μεγάλωσε όπως έχει δηλώσει ο ίδιος σε μη θρησκευόμενο σοβιετικό οικογενειακό περιβάλλον, αυτοπροσδιορίζεται ως κοσμικός και κρατά τη θρησκευτική του ζωή μακριά από τη δημόσια σφαίρα.Φυσικά, κανείς δεν κρίνεται από την καταγωγή του ούτε αποκλείεται από τον διάλογο με την Εκκλησία εξαιτίας των προσωπικών του πεποιθήσεων.

Το ζήτημα δεν είναι η εβραϊκή καταγωγή του Ζελένσκι, αλλά η θεσμική και συμβολική διάσταση αυτής της δημόσιας εγγύτητας.Πώς συμβιβάζεται η τόσο προβεβλημένη παρουσία του πρώτου Προκαθημένου της Ορθοδοξίας δίπλα σε έναν κοσμικό πολιτικό ηγέτη με την αδυναμία αποκατάστασης της ενότητας ανάμεσα σε εκατομμύρια Ορθοδόξους; Πώς είναι δυνατόν να προβάλλεται τόσο έντονα η πολιτική συμπαράσταση προς τη μία πλευρά, όταν οι πιστοί της άλλης πλευράς αναμένουν την ίδια εκκλησιαστική μέριμνα και προστασία; Η συνάντηση με έναν πολιτικό ηγέτη είναι απολύτως θεμιτή.

Όμως, όταν ο Πατριάρχης φωτογραφίζεται και προβάλλει τη δημόσια εγγύτητά του με την πολιτική ηγεσία της μίας πλευράς, ενώ η άλλη πλευρά του ορθόδοξου κόσμου αισθάνεται εγκαταλελειμμένη, η εικόνα αποκτά αναπόφευκτα έναν συμβολισμό που δεν μπορεί να αγνοηθεί.Εν προκειμένω ο Οικουμενικός Πατριάρχης οφείλει να είναι συνομιλητής όλων, να υπερασπίζεται τους διωκόμενους ανεξαρτήτως εθνικότητας και να αναζητά δρόμους συμφιλίωσης.

Δεν μπορεί η πατριαρχική μέριμνα να είναι επιλεκτική ούτε η Ορθοδοξία να χωρίζεται σε πιστούς πρώτης και δεύτερης κατηγορίας.

Στο τέλος θα πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι δεν μιλάμε απλώς για πολιτική.

Μιλάμε για την ενότητα της Ορθοδοξίας, για την κανονική τάξη, για τη θρησκευτική ελευθερία και τελικά για την ίδια τη μαρτυρία της Εκκλησίας στον κόσμο. ☦️ Η Εκκλησία δεν καλείται να ακολουθεί τους ισχυρούς της γης ούτε να γίνεται μέρος των γεωπολιτικών ανταγωνισμών.

Καλείται να στέκεται δίπλα σε κάθε άνθρωπο που υποφέρει, να υπερασπίζεται κάθε διωκόμενο Ορθόδοξο και να θεραπεύει τις πληγές του εκκλησιαστικού σώματος.Γιατί ο Χριστός δεν έχει διαφορετικό Ευαγγέλιο για τους Ουκρανούς και διαφορετικό για τους Ρώσους και η Ορθοδοξία δεν μπορεί να έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά στην υπεράσπιση των παιδιών της. ✍ Στυλ. Καβάζης https://www.facebook.com/photo?fbid=29544770591782206&set=a.664654790220504

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους