ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ Η καθημερινότητα της εκτέλεσης εργασίας ορισμένων υπαλλήλων στη Δημόσια Υπηρεσία, ιδίως γυναικών, τους αναγκάζει να βιώνουν από τους ανωτέρους ή...

Πλήρες Κείμενο:

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ Η καθημερινότητα της εκτέλεσης εργασίας ορισμένων υπαλλήλων στη Δημόσια Υπηρεσία, ιδίως γυναικών, τους αναγκάζει να βιώνουν από τους ανωτέρους ή προϊσταμένους τους έντονα και σκληρά το ζοφερό φαινόμενο του εργασιακού εκφοβισμού (mobbing), στο οποίο είναι εγκλωβισμένοι (αναζητώντας απόσπαση κάποιες φορές, χωρίς καταγγελία) γεγονός το οποίο προσβάλλει τόσο την προσωπικότητά τους, καθώς δεν αποτελούν ένα απρόσωπο γρανάζι ή μονάδα ή εργαλείο της Δημόσιας Υπηρεσίας αλλά πρόσωπα με αναπαλλοτρίωτα και αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα, εκτός από υποχρεώσεις, σημειώνοντας ότι ο μισθός αφορά παροχή για την αξιοπρεπή διαβίωση του υπαλλήλου (Τσικουρής ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου (1990) 3(ΣΤ) Α.Α.Δ. 4417, Α.Ι. Τάχος "Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο" 2000, σ. 444) και δεν θεωρείται αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες του όπως στην περίπτωση των ιδιωτικών συμβάσεων εργασίας (Τσικουρής ν. Αρχής Λιμένων, ανωτέρω), όσο και το κύρος και την παραγωγικότητα της Δημόσιας Υπηρεσίας, με ενέργειες ή παραλείψεις που θέτουν ζήτημα πειθαρχικώς ελεγκτέας συμπεριφοράς.

Το φαινόμενο αυτό, επισημαίνοντας ότι «Στην πράξη το Mobbing προέρχεται, κατά κανόνα, από τους προϊσταμένους του εργαζομένου, όταν αυτοί τηρούν απέναντί του, συστηματικά και με διάρκεια, μια στάση και συμπεριφορά που στοχεύει στη δημιουργία ενός εχθρικού, υποτιμητικού, ταπεινωτικού ή εκφοβιστικού για τον εργαζόμενο περιβάλλοντος» (Δ. Ζερδελής, Εργατικό Δίκαιο, 5η έκδ., 2022, §21, β) Προστασία έναντι μορφών βίας και παρενόχλησης στην εργασία, σελ. 1102-1103, αρ. 74) όπως και ότι «1. Ο όρος mobbing προέρχεται από το αγγλικό ρήμα «mob = επιτίθεμαι, ενοχλώ περικυκλώνω»). Ως όρος της Ψυχολογίας της εργασίας χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον ψυχολόγο Heinz Leymann τη δεκαετία του 1990, για να χαρακτηρίσει τις επαναλαμβανόμενες ψυχολογικές ή άλλες καταπιεστικές συμπεριφορές στους εργασιακούς χώρους» (Μ. Πετσαλάκη, Βία και παρενόχληση στην εργασία - Ο εργασιακός εκφοβισμός στο Δημόσιο (mobbing) - Μέρος πρώτο: Κατανόηση του φαινομένου, Α. Γενικά, σελ. 1), επιφέρει, ως απότοκο της τοξικότητάς του, πολυποίκιλες συνέπειες και επιπτώσεις στην προσωπικότητα του υπαλλήλου με πρώτιστη, αναπόδραστα, -αργά ή γρήγορα- τη διατάραξη της ακεραιότητας των εκφάνσεων της υγείας του, ψυχολογικών και οργανικών, όπως και της επαγγελματικής και κοινωνικής ατομικότητάς του και επακόλουθα της οικογενειακής του ευεξίας, ευρυθμίας και ισορροπίας, ιδιαίτερα όταν αυτή διέπεται από ήδη ιδιαίτερα περιστατικά και χαρακτηριστικά, π.χ. μονογονεϊκή οικογένεια, προϋπάρχοντα προβλήματα υγείας και εν γένει επαχθείς προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες, καταστάσεις και περιστάσεις.

Τα ανωτέρω υπό το φως ότι «Ως προσωπικότητα των εργαζομένων νοείται το σύνολο των καταστάσεων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που απορρέουν από την ιδιαιτερότητα του ως ελλόγου και συνειδητού όντος και κατοχυρώνουν την ευχέρειά του να ολοκληρώνει τη σωματική, ψυχική, πνευματική, ηθική και κοινωνική του υπόσταση με την παροχή εργασίας (Φ. Παναγοπούλου, Ο έλεγχος των εργαζομένων με τεχνικά μέσα, 2012, 3. Η προστασία της προσωπικότητας των εργαζομένων, σελ 105 - Βλ. Κώστα Παπαδημητρίου, σε: Σύνταγμα και εργασιακές σχέσεις, ΕΕργΔ, Αθήνα 1987, σελ. 99 επ.). Αναπόφευκτα λοιπόν έλκεται σ’ εφαρμογή η ρήση «Ασφάλεια εστί το προνοείν και προλαμβάνειν, το δε προνοείν και προλαμβάνειν κρείττον εστί του θεραπεύειν» (Ιπποκράτης, Άπαντα 2, Προληπτική Ιατρική: Προγνωστικόν, Προρρητικός Α΄-Β΄, Κωακαί προγνώσιες, 1992).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους