# Άνοιξα την κάμερα για να παρακολουθώ τη γάτα μου και είδα την πεθερά μου και την κουνιάδα μου να χαράζουν έναν τοίχο στο σαλόνι μου!— Εδώ θα φτιάξουμε ένα κανονικό διαχωριστικό τοίχωμα...

Πλήρες Κείμενο:

# Άνοιξα την κάμερα για να παρακολουθώ τη γάτα μου και είδα την πεθερά μου και την κουνιάδα μου να χαράζουν έναν τοίχο στο σαλόνι μου!— Εδώ θα φτιάξουμε ένα κανονικό διαχωριστικό τοίχωμα! — ανακοίνωσε με αυταρχική φωνή η Έλζα Τροφίμοβνα, ακουμπώντας τη μεταλλική μεζούρα πάνω στην ανοιχτόχρωμη μπεζ ταπετσαρία.— Ακριβώς στη μέση του σαλονιού, όπως στα καλύτερα σπίτια!Η πεθερά έβρεξε με τη γλώσσα της την άκρη ενός χοντρού μολυβιού οικοδομής και χάραξε με δύναμη μια χοντρή μαύρη γραμμή πάνω στην ταπετσαρία, από το γείσο μέχρι το σοβατεπί.— Μανούλα, είσαι σίγουρη ότι δεν θα είναι σκοτεινά για μένα; — παραπονέθηκε με νάζι η κουνιάδα μου, η Εμίλια, χτυπώντας το μακρύ της νύχι στο περβάζι του παραθύρου.— Δεν πρόκειται να δεχτώ να μένω σε μια σκοτεινή αποθήκη! Το σούρουπο μου χαλάει τη διάθεση!— Γιατί να είναι σκοτεινά, αγαπημένη μου Εμιλιτσκα; — απάντησε διδακτικά η Έλζα Τροφίμοβνα και σχεδίασε έναν μεγάλο λοξό σταυρό πάνω στην ταπετσαρία.— Εσύ θα πάρεις το φωτεινό μισό, με το παράθυρο και την έξοδο προς το μπαλκόνι! Θα είναι υπέροχα, με άφθονο χώρο! Για εκείνους και τον Πλατόσα, θα βάλουμε ένα φωτιστικό δαπέδου στη γωνία του δεύτερου μισού.— Ναι, με ροζ καπέλο! — γέλασε η Εμίλια.— Άλλωστε, σε τι τους χρειάζεται το παράθυρο; Έτσι κι αλλιώς, μέχρι το βράδυ στη δουλειά βρίσκονται!— Ακριβώς! Έτσι είναι η ζωή! — συμφώνησε η πεθερά, μέτρησε με τη μεζούρα ένα μεγάλο βήμα προς τα αριστερά και χάραξε άλλη μία γραμμή.— Γυρίζουν το βράδυ, τρώνε το φαγητό τους και πέφτουν για ύπνο.

Εσύ όμως, κοριτσάκι μου, έχεις προσωπική ζωή και χρειάζεσαι καθαρό αέρα!Η Νέλι καθόταν στο λογιστήριο της εταιρείας, κρατώντας το κινητό τόσο κοντά στο πρόσωπό της, που για λίγα δευτερόλεπτα δεν μπορούσε να βρει τις λέξεις.Είχε τοποθετήσει τη μικρή λευκή κάμερα πάνω στη συρταριέρα, δίπλα στον καθρέφτη, μόλις τρεις ημέρες νωρίτερα.Ο χνουδωτός γάτος της, ο Ριζίκ, είχε αρρωστήσει πρόσφατα.

Ο κτηνίατρος τού είχε συστήσει να τρώει μικρές μερίδες σε συγκεκριμένες ώρες και της είχε πει να τον παρακολουθεί, ώστε να μην αρχίσει να καταστρέφει τα μπράτσα των πολυθρόνων από βαρεμάρα.Η Νέλι δεν είχε αναφέρει καν στον σύζυγό της ότι αγόρασε εκείνη την αστεία, στρογγυλή συσκευή.

Μια μικρή λευκή πλαστική μπάλα με ένα μαύρο ματάκι ήταν, που στεκόταν πάνω στη συρταριέρα.Αντίθετα, η Έλζα Τροφίμοβνα είχε ένα εφεδρικό κλειδί του τριάριού τους, για την περίπτωση που έσπαγε κάποιος σωλήνας ή ερχόταν ο διανομέας με κάποια παραγγελία.Το διαμέρισμα ανήκε στη Νέλι πριν από τον γάμο.

Έξι χρόνια νωρίτερα, είχε πουλήσει το δυάρι που της είχε αφήσει η γιαγιά της, είχε προσθέσει όλες τις οικονομίες της και είχε αγοράσει ένα ευρύχωρο σπίτι με ένα τεράστιο, φωτεινό σαλόνι και μια μεγάλη βεράντα.Όταν εκείνη και ο Πλατόν παντρεύτηκαν, πριν από τέσσερα χρόνια, ο σύζυγός της μετακόμισε στο σπίτι της με μόλις δύο αθλητικά σακίδια.Το παλιό του διαμέρισμα, στην άλλη άκρη της πόλης, το νοίκιαζε και τα χρήματα που έπαιρνε τα τοποθετούσε συνεχώς σε διάφορες καταθέσεις.Τον τελευταίο μήνα, ο Πλατόν συμπεριφερόταν σαν υποδειγματικός σύζυγος.

Φρόντιζε τη γυναίκα του σαν να ήταν από γυαλί και έβγαζε τα σκουπίδια χωρίς καν να χρειάζεται να του το υπενθυμίσει.Δέκα ημέρες νωρίτερα, της είχε προσφέρει πανηγυρικά ένα δώρο: μια διαμονή δύο εβδομάδων σε ένα θεραπευτικό κέντρο.

Η αναχώρηση ήταν προγραμματισμένη για την αμέσως επόμενη Δευτέρα.Κι όταν η Νέλι ανέφερε ότι θα ήταν ωραίο να αντικαταστήσουν τον παλιό μπουφέ του σαλονιού με έναν καινούργιο, ο σύζυγός της άρχισε βιαστικά να κουνάει τα χέρια του.— Νελ, γιατί αρχίζεις πάλι; Ποιος μπουφές τώρα; Έχουμε χρόνο! Πρώτα θα ξεκουραστείς με τα μεταλλικά νερά, θα φροντίσεις τη μέση σου και, όταν επιστρέψεις, θα διαλέξουμε μαζί ό,τι θέλεις.Τότε η Νέλι είχε συγκινηθεί.

Τι καλός και στοργικός άντρας που ήταν!Και τώρα, στη μέση του μεσημεριανού διαλείμματος της Παρασκευής, ο αισθητήρας κίνησης τής έστειλε ειδοποίηση.Η Νέλι άνοιξε την εφαρμογή για να δει τι έκανε ο Ριζίκ, αλλά αντί γι' αυτό είδε στο δικό της σαλόνι την πεθερά της, ντυμένη με μια λιλά ζακέτα, και την κουνιάδα της, την Εμίλια, με έναν μπερέ στραβά τοποθετημένο στο κεφάλι της.Ο ίδιος ο Ριζίκ ήταν κουλουριασμένος κάτω από μια δερμάτινη πολυθρόνα, με τα κίτρινα μάτια του ορθάνοιχτα από τον φόβο.Στην οθόνη του κινητού, η Έλζα Τροφίμοβνα περπατούσε ήδη με αποφασιστικό βήμα κατά μήκος του τοίχου.— Εδώ θα ανοίξουμε μια εσωτερική πόρτα, — διέταζε, δείχνοντας την ταπετσαρία με το μολύβι.— Την Κυριακή θα λύσουμε τη ντουλάπα της Νέλι και θα τη μεταφέρουμε στο εξοχικό.

Πιάνει χώρο χωρίς λόγο!— Μανούλα, και πού θα κρεμάσω τα χειμωνιάτικα παλτά μου; — παραπονέθηκε αμέσως η Εμίλια.— Έχω ένα γούνινο παλτό από βιζόν και δύο χοντρά μπουφάν! Χρειάζομαι κρεμάστρα!— Θα σου αγοράσουμε μια μικρή λευκή ντουλάπα, μην ανησυχείς! — απάντησε αδιάφορα η Έλζα Τροφίμοβνα.— Και θα βάλουμε ένα μπουντουάρ με καθρέφτη δίπλα στη βεράντα.

Αυτή την άχαρη μπεζ ταπετσαρία θα την ξηλώσουμε και θα βάλουμε τη δική σου, με τις παιώνιες!— Αχ, τέλειο! — ενθουσιάστηκε η κουνιάδα και ξετύλιξε ένα πολύχρωμο ρολό ταπετσαρίας κατευθείαν πάνω στο χαλί της Νέλι.— Κοίτα, μανούλα, τι υπέροχα λουλούδια! Με την πρώτη ματιά θα καταλαβαίνει κανείς ότι εδώ μένει μια νέα γυναίκα και όχι κάποια συνταξιούχος λογίστρια!— Έτσι είναι! Η Νέλι δεν είχε ποτέ της γούστο, — συμφώνησε πρόθυμα η πεθερά.— Όλο γκρι και μπεζ διαλέγει, λες και βρίσκεται σε πολυκλινική.

Μην ανησυχείς, θα κάνουμε αυτό το σπίτι πραγματικά όμορφο και ζεστό!Η πλάτη της Νέλι είχε αρχίσει να πονάει από την ένταση.

Εκείνη την ανοιχτόχρωμη μπεζ ταπετσαρία την είχε τοποθετήσει μόνη της την προηγούμενη άνοιξη, φροντίζοντας σχολαστικά να ταιριάζει κάθε σχέδιο.Ζήτησε άδεια από την προϊσταμένη της να φύγει νωρίτερα, κάλεσε ταξί και μέσα σε μισή ώρα ανέβαινε ήδη στον τέταρτο όροφο.

Μέσα στο ασανσέρ τηλεφώνησε στον σύζυγό της.— Πλατόν, πού βρίσκεσαι τώρα;— Είμαι κοντά στο σπίτι.

Πέρασα από τον φούρνο και πήρα πιτάκια με λάχανο, — απάντησε εκείνος χαρούμενα.— Έρχομαι για φαγητό.

Τι συμβαίνει;— Ανέβα αμέσως.

Έχουμε επισκέπτες στο σαλόνι, με μεζούρα στο χέρι.— Π-ποιους επισκέπτες; — τραύλισε ο σύζυγός της, χάνοντας αμέσως την άνεσή του και βήχοντας στην άλλη άκρη της γραμμής.— Μήπως πέρασε η μητέρα μου;— Θα δεις μόνος σου σε λίγο, — τον έκοψε η Νέλι και έκλεισε το τηλέφωνο.Στην είσοδο, δίπλα στην παπουτσοθήκη, βρίσκονταν απλωμένα δύο ζευγάρια ξένα μποτάκια.

Πάνω στο έπιπλο κάτω από τον καθρέφτη ήταν ακουμπισμένο το εφεδρικό κλειδί.

Από το σαλόνι ακουγόταν ο μεταλλικός ήχος της μεζούρας που μαζευόταν.Η Νέλι μπήκε στο ευρύχωρο σαλόνι.

Εκείνη τη στιγμή, η Έλζα Τροφίμοβνα είχε ανέβει σε ένα πτυσσόμενο σκαμνάκι και προσπαθούσε να φτάσει με το μολύβι μέχρι το γείσο, ενώ η Εμίλια κρατούσε ένα κομμάτι από την έντονα ροζ ταπετσαρία πάνω στον τοίχο.— Πολύ ενδιαφέρον θέαμα! — είπε χαμηλόφωνα η Νέλι.Η Εμίλια έβγαλε μια κραυγή και της έπεσε το ρολό από τα χέρια πάνω στο χαλάκι. Η Έλζα Τροφίμοβνα κατέβηκε βαριά από το σκαμνάκι, ίσιωσε τη λιλά ζακέτα της και κοίταξε τη νύφη της με αυστηρό, ιδιοκτησιακό ύφος.— Αχ, Νελίτσκα! — είπε, χωρίς να δείχνει την παραμικρή αμηχανία.— Εσύ τι κάνεις εδώ τέτοια ώρα; Εμείς νομίζαμε ότι θα καθόσουν στο γραφείο σου μέχρι τις έξι!— Με ποιο δικαίωμα χαράξατε τους τοίχους μου, Έλζα Τροφίμοβνα; — ρώτησε η Νέλι, πλησιάζοντας τις χοντρές γραμμές και τους μεγάλους σταυρούς που είχαν σχεδιάσει στην ταπετσαρία και δείχνοντάς τους με το δάχτυλό της.— Τι είναι όλα αυτά τα καλλιτεχνήματα πάνω στην ταπετσαρία μου;— Σιγά το πράγμα! Τι είσαι εσύ, καμιά πριγκίπισσα; Σε ενόχλησε κιόλας ένα μολύβι;! — ξεφύσησε η πεθερά, κρύβοντας τη μεζούρα στην τσέπη της ζακέτας της...Η συνέχεια βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο.👇👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους