Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΟΛΩΝΙΑ: ΟΤΑΝ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ Αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες ώρες στην Πολωνία είναι εξαιρετικά σοβαρά και θα έπρεπε να προβληματίσουν κάθε Ευρωπαίο πολίτη.

Αστυνομικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν γύρω από το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας, ενώ ομάδα δικαστών, που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τούσκ, ανακοίνωσε την αναστολή των καθηκόντων του προέδρου και του αντιπροέδρου του Δικαστηρίου.

Ο εκλεγμένος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολ Ναβρότσκι, διέκοψε εσπευσμένα επίσημο ταξίδι στο εξωτερικό και επέστρεψε στη Βαρσοβία, καταγγέλλοντας απόπειρα κατάληψης ενός κορυφαίου συνταγματικού θεσμού.

Η κυβέρνηση Τούσκ υποστηρίζει ότι αποκαθιστά το κράτος δικαίου.

Η αντιπολίτευση καταγγέλλει συνταγματικό πραξικόπημα.

Τι πραγματικά διακυβεύεται; Το Συνταγματικό Δικαστήριο μπορεί να ελέγχει τη συνταγματικότητα των νόμων.

Ο έλεγχος της σύνθεσής του επομένως έχει τεράστια πολιτική σημασία, ιδιαίτερα όταν κυβέρνηση και Πρόεδρος της Δημοκρατίας προέρχονται από αντίπαλα πολιτικά στρατόπεδα.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Ο Τούσκ δεν εκπροσωπεί το κόμμα που κέρδισε τις πολωνικές βουλευτικές εκλογές του 2023.

Πρώτο κόμμα αναδείχθηκε το εθνικοσυντηρητικό PiS με 35,4% και 194 έδρες.

Ο συνασπισμός του Τούσκ ήρθε δεύτερος με 30,7% και 157 έδρες. Ο Τούσκ ανέλαβε νομότυπα την πρωθυπουργία σχηματίζοντας κοινοβουλευτική πλειοψηφία με άλλα αριστερά κόμματα.

Όμως το 2025 οι Πολωνοί εξέλεξαν απευθείας στην Προεδρία τον εθνικοσυντηρητικό Κάρολ Ναβρότσκι, ο οποίος αντιτίθεται σε σημαντικές επιλογές της κυβέρνησης και διαθέτει συνταγματικό δικαίωμα βέτο.

Έτσι δημιουργήθηκε μια σοβαρή θεσμική αντιπαράθεση.

Και τώρα η σύγκρουση μεταφέρεται στο ίδιο το Συνταγματικό Δικαστήριο.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιοι δικαστές διορίστηκαν νόμιμα.

Είναι και κατά πόσο η αναδιάταξη της δικαστικής εξουσίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδυναμωθούν οι θεσμικοί έλεγχοι απέναντι στην κυβέρνηση.

Δεν μπορεί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης να σημαίνει απλώς ότι τη διοικούν οι δικοί μας δικαστές αντί για τους δικούς σας.

Και όλα αυτά σε μια χώρα όπου συγκρούονται δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το μέλλον της Ευρώπης: η φιλοευρωπαϊκή κατεύθυνση του Τούσκ και η εθνικοσυντηρητική πολιτική του Ναβρότσκι, που δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εθνική κυριαρχία, στην παραδοσιακή ταυτότητα και στην αντίσταση σε ορισμένες πολιτικές των Βρυξελλών. Η ΠΟΛΩΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. 🇷🇴 ΡΟΥΜΑΝΙΑ, 2024. Ο Καλίν Τζορτζέσκου έρχεται πρώτος στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Το Συνταγματικό Δικαστήριο ακυρώνει ολόκληρη τη διαδικασία επικαλούμενο εκλογικές παρατυπίες και ενδείξεις ξένης παρέμβασης.

Ο υποψήφιος αποκλείεται στη συνέχεια από τις επαναληπτικές εκλογές. 🇲🇩 ΜΟΛΔΑΒΙΑ.

Η ευρωπαϊκή ενσωμάτωση μετατρέπεται σε κεντρικό εκλογικό ζήτημα, με την ΕΕ να στηρίζει πολιτικά και οικονομικά την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Παράλληλα, υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες για ρωσική παρέμβαση. 🇬🇪 ΓΕΩΡΓΙΑ.

Το κυβερνών Γεωργιανό Όνειρο ανακηρύσσεται νικητής των εκλογών, εν μέσω καταγγελιών για παρατυπίες. Η ΕΕ περιορίζει χρηματοδοτήσεις προς τις αρχές και η ενταξιακή διαδικασία παγώνει. 🇭🇺 ΟΥΓΓΑΡΙΑ.

Επί χρόνια, ευρωπαϊκά κονδύλια δεσμεύονται στο πλαίσιο της σύγκρουσης των Βρυξελλών με την κυβέρνηση Όρμπαν για το κράτος δικαίου και άλλες πολιτικές.

Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί επικαλούνται τη νομιμότητα και την προστασία του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Όμως η οικονομική πίεση προς μια εκλεγμένη κυβέρνηση δημιουργεί αναπόφευκτα ερωτήματα για τη σχέση οικονομικής εξάρτησης και εθνικής κυριαρχίας. 🇮🇹 ΙΤΑΛΙΑ, 2011.

Μέσα στην κρίση χρέους και υπό ισχυρή πίεση των αγορών και των ευρωπαϊκών θεσμών, ο Μπερλουσκόνι παραιτείται.

Ακολουθεί η τεχνοκρατική κυβέρνηση Μόντι χωρίς νέες εκλογές. 🇬🇷 ΕΛΛΑΔΑ, 2014. ΤΟ EMAIL ΧΑΡΔΟΥΒΕΛΗ.

Η κυβέρνηση Σαμαρά–Βενιζέλου βρίσκεται σε κρίσιμες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.

Το περίφημο email Χαρδούβελη δημοσιοποιείται και μετατρέπεται σε μείζον πολιτικό ζήτημα.

Η αξιολόγηση δεν ολοκληρώνεται, η πολιτική αβεβαιότητα κορυφώνεται και ακολουθεί η αποτυχία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η χώρα οδηγείται στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015.

Και στη συνέχεια έρχονται η κυβέρνηση Τσίπρα, η σύγκρουση με τους πιστωτές, η τραπεζική αργία, τα capital controls, το δημοψήφισμα και το τρίτο μνημόνιο.

Δεν έχει αποδειχθεί ότι η δημοσιοποίηση του email οργανώθηκε από ευρωπαϊκούς θεσμούς για να ανατραπεί η κυβέρνηση.

Ωστόσο, η ελληνική εμπειρία αποκαλύπτει πόσο δραματικά μπορούν οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές να επηρεάσουν την εσωτερική πολιτική μιας χώρας. ΚΑΙ ΕΔΩ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ. Μια Ένωση που επικαλείται διαρκώς τη δημοκρατία, την εθνική κυριαρχία και το κράτος δικαίου διαθέτει ταυτόχρονα τεράστια οικονομική, νομική και πολιτική ισχύ απέναντι στα κράτη-μέλη της.

Αυτή η ισχύς χρειάζεται δημοκρατικό έλεγχο.

Διαφορετικά, δημιουργείται ο κίνδυνος οι κυβερνήσεις να λογοδοτούν περισσότερο στους υπερεθνικούς μηχανισμούς από ό,τι στους ίδιους τους πολίτες που τις εξέλεξαν.

Και όταν μια κυβέρνηση διαφωνεί με τις Βρυξέλλες, ποιος αποφασίζει αν παραβιάζει πραγματικά το κράτος δικαίου ή απλώς ακολουθεί διαφορετική πολιτική; Ποιος ελέγχει τους ελεγκτές; Ποιος διασφαλίζει ότι οι οικονομικές κυρώσεις και οι θεσμικές παρεμβάσεις εφαρμόζονται με τα ίδια κριτήρια σε όλους; Η δημοκρατία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε διαδικασία όπου οι πολίτες επιλέγουν κυβερνήσεις, αλλά οι ισχυρότεροι μηχανισμοί καθορίζουν τα όρια των πολιτικών που αυτές επιτρέπεται να εφαρμόσουν.

Δεν χρειάζονται στρατεύματα για να ασκηθεί ισχυρή πολιτική πίεση σε μια χώρα.

Υπάρχουν τα χρήματα, οι θεσμικές διαδικασίες, οι χρηματοπιστωτικές εξαρτήσεις και η δυνατότητα πολιτικής απομόνωσης.

Ακριβώς γι' αυτό χρειάζεται διαρκής έλεγχος της εξουσίας, είτε αυτή ασκείται από εθνικές κυβερνήσεις είτε από τις Βρυξέλλες.

Γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να απαιτεί από τα κράτη να σέβονται τη δημοκρατία, χωρίς η ίδια να υπόκειται στον ίδιο αυστηρό δημοκρατικό έλεγχο.

Και η εθνική κυριαρχία δεν πρέπει να καταλήξει μια έννοια που υπάρχει μόνο στα Συντάγματα, αλλά εξαφανίζεται όταν μια κυβέρνηση διαφωνεί με τα ισχυρότερα κέντρα εξουσίας. #Poland #EuropeanUnion #Democracy #NationalSovereignty #Romania #Georgia #Moldova #Greece

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους