Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ακαδημίες κοριτσιών στο μπάσκετ: Δεν χρειάζονται λιγότερα. Χρειάζονται ίσες ευκαιρίες! Του Κώστα Τσαδάρη – Coach Tsadaris Kostas Υπάρχει ακόμη μια αντίληψη στον αθλητισμό που πρέπει να αλλάξει: ότι το μπάσκετ των κοριτσιών είναι κάτι δευτερεύον, κάτι που δεν χρειάζεται την ίδια επένδυση, την ίδια οργάνωση και την ίδια σοβαρότητα με το μπάσκετ των αγοριών.

Και το ερώτημα είναι απλό: με ποια λογική; Τα κορίτσια δεν είναι λιγότερο ικανά να μάθουν, να αγωνιστούν, να ανταγωνιστούν και να εξελιχθούν.

Όπως κάθε παιδί, έχουν διαφορετική προσωπικότητα, διαφορετικές δυνατότητες και διαφορετικό ρυθμό ανάπτυξης.

Δεν χρειάζονται χαμηλότερες απαιτήσεις επειδή είναι κορίτσια.

Χρειάζονται προπονητές που γνωρίζουν πώς να αναπτύσσουν αθλήτριες.

Τι μας λέει η έρευνα; Η επιστημονική βιβλιογραφία αναδεικνύει ότι η συμμετοχή των κοριτσιών στον αθλητισμό επηρεάζεται όχι μόνο από τις ατομικές τους δυνατότητες, αλλά και από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν και προπονούνται. Το Australian Sports Commission επισημαίνει ότι τα κοινωνικά στερεότυπα, οι προσδοκίες του περιβάλλοντος, η πρόσβαση σε αθλητικές ευκαιρίες και η έλλειψη προτύπων μπορούν να επηρεάσουν την αυτοπεποίθηση και τη συμμετοχή των κοριτσιών στον αθλητισμό.

Η υποστήριξη από την οικογένεια και το κοινωνικό περιβάλλον συμβάλλει επίσης στη μακροχρόνια παραμονή τους στον αθλητισμό. Πηγή: Australian Sports Commission – Women in Sport Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Health Education Research το 2013 ανέδειξε, μεταξύ άλλων, την έλλειψη αυτοπεποίθησης, τα στερεότυπα και τις αρνητικές αθλητικές εμπειρίες ως εμπόδια στη συμμετοχή κοριτσιών στον αθλητισμό.

Τα ευρήματα αυτά μας υπενθυμίζουν ότι το ταλέντο δεν αρκεί από μόνο του.

Χρειάζεται ένα περιβάλλον που δίνει στα παιδιά χώρο, ευκαιρίες και κίνητρα να συνεχίσουν. Πηγή: Επιστημονική μελέτη – PubMed Central Η προπονητική προσέγγιση κάνει τη διαφορά Η προπόνηση κοριτσιών δεν σημαίνει ότι μειώνουμε τις απαιτήσεις.

Σημαίνει ότι προσαρμόζουμε τη διδασκαλία στην ηλικία, στο αναπτυξιακό στάδιο και στις ανάγκες κάθε αθλήτριας.

Σημαίνει να διδάσκουμε σωστά τις θεμελιώδεις δεξιότητες, να καλλιεργούμε την αγωνιστική αντίληψη, να ενθαρρύνουμε τη λήψη αποφάσεων και να επιτρέπουμε στα παιδιά να κάνουν λάθη χωρίς να φοβούνται ότι θα απορριφθούν.

Σημαίνει, επίσης, να μη θεωρούμε δεδομένο ότι ένα κορίτσι δεν ενδιαφέρεται για τον ανταγωνισμό ή ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην πίεση.

Η αυτοπεποίθηση δεν χτίζεται με χαμηλές προσδοκίες.

Χτίζεται όταν η αθλήτρια αντιμετωπίζει κατάλληλες προκλήσεις, λαμβάνει ουσιαστική καθοδήγηση και έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει η ίδια την πρόοδό της.

Εξίσου σημαντική είναι η γνώση της Αθλητικής Ψυχολογίας.

Ο προπονητής χρειάζεται να κατανοεί πώς διαμορφώνονται η αυτοπεποίθηση, τα κίνητρα, η διαχείριση της πίεσης και ο φόβος της αποτυχίας, ιδιαίτερα κατά την εφηβεία.

Δεν αρκεί να γνωρίζει το άθλημα· πρέπει να γνωρίζει και πώς να επικοινωνεί, να ενθαρρύνει και να αναπτύσσει κάθε αθλήτρια ως προσωπικότητα.

Η σωστή προπονητική δεν βασίζεται σε στερεότυπα για τα φύλα, αλλά στη γνώση, στην εξατομικευμένη προσέγγιση και στον σεβασμό των αναγκών κάθε παιδιού.

Και οι σύλλογοι; Είναι πραγματικά έτοιμοι να στηρίξουν τις ακαδημίες κοριτσιών; Η στήριξη δεν αποδεικνύεται με μια ανακοίνωση εγγραφών.

Αποδεικνύεται με σταθερές προπονητικές ώρες, κατάλληλες εγκαταστάσεις, εξοπλισμό, καταρτισμένους προπονητές, συμμετοχή σε αγώνες, αναπτυξιακό σχεδιασμό και πραγματικό ενδιαφέρον για τη συνέχεια των τμημάτων.

Όταν οι ακαδημίες κοριτσιών αντιμετωπίζονται ως δεύτερη επιλογή, είναι δύσκολο να απαιτούμε από τα κορίτσια να αντιμετωπίζουν το άθλημά τους ως πρώτη επιλογή.

Και όταν δεν επενδύουμε στη βάση, δεν μπορούμε να αναρωτιόμαστε αργότερα γιατί δεν υπάρχουν περισσότερες αθλήτριες, περισσότερες ομάδες και περισσότερες γυναίκες που συνεχίζουν στον αθλητισμό.

Η ανάπτυξη του γυναικείου μπάσκετ δεν ξεκινά από την κορυφή.

Ξεκινά από το πρώτο παιδί που μπαίνει στο γήπεδο, από τον πρώτο προπονητή που το εμπνέει και από τον πρώτο σύλλογο που αποφασίζει να του δώσει πραγματική ευκαιρία.

Η δική μας ευθύνη Ως προπονητές, οφείλουμε να βλέπουμε πρώτα το παιδί και μετά το φύλο του.

Να έχουμε γνώσεις, απαιτήσεις, υπομονή και συνέπεια.

Να μη ζητάμε από όλα τα παιδιά να γίνουν ίδια, αλλά να βοηθάμε το καθένα να φτάσει όσο πιο ψηλά μπορεί.

Οι ακαδημίες κοριτσιών δεν χρειάζονται λύπηση.

Δεν χρειάζονται συμβολική παρουσία.

Δεν χρειάζονται εκπτώσεις στην ποιότητα.

Χρειάζονται εμπιστοσύνη, επένδυση, σωστή προπονητική δουλειά και ανθρώπους που είναι διατεθειμένοι να τις υποστηρίξουν έμπρακτα.

Γιατί το ερώτημα δεν είναι αν τα κορίτσια μπορούν να παίξουν μπάσκετ.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν εμείς, ως αθλητική κοινότητα, είμαστε διατεθειμένοι να τους δώσουμε τις ευκαιρίες που αξίζουν. Και αυτό δεν είναι θέμα φύλου. Είναι θέμα παιδείας, ισότητας και αθλητικού πολιτισμού

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους